هنر بستری برای پرورش خلاقیت و خودشناسی دورن فردی و برون فردی

گفتگو با نازیلا پاکیاری مدیر آموزشگاه بهار ایده

روشی جدید از تلفیق هنرها با علوم نوین


گروه هنربانی آوام : مریم روشن فکر


«قله، تنها جایی بر کوهستان نیست. قله در قلب و ذهن ما جای دارد.

قله ، پاره ای از یک رویاست که به حقیقت می پیوندد.

و مدرکی مسلم بر این است که زندگیمان بامعناست.

قله نشانی از آنست که می‌توانیم باقدرت اراده و توان جسممان ، زندگی را به آنچه می خواهیم و آنچه دستانمان قدرت خلق آن را دارند، تبدیل کنیم …»

اریک_واینمایر

نازیلا پاکیاری مثل همیشه صمیمی و پر انرژی، مصمم و مسلط به آن چه که انجام می‌دهد، رو به سوی هدفی شفاف دارد. کمک به کودک و نوجوان برای دریافت خود و آموختن تعامل با جهان بیرون. پاکیاری از سال ۱۳۷۸ تا کنون در حال تدریس هنر به کودکان است.


او سال‌های ابتدایی تدریس را در جوار استادش در شیراز گذرانده و اولین جرقه‌های بازنگری در شیوه آموزش هنر به کودکان همان جا در ذهن او زده شد و از همان سال تحقیق و پژوهش درحوزه هنر کودک را شروع کرد. دختر دوساله‌اش انگیزه مضاعفی شد برای ایده‌های آموزشی او در هنر و حاصل آن نمایشگاهی شد به نام من و اسباب بازی‌هایم. درسال ۱۳۸۳ به عنوان مربی کارگاه پرورش خلاقیت فعالیت خودش را مراکز آموزشی مربوط به کودکان شروع کرد. در سال ۱۳۸۴ اولین نمایشگاه گروهی بیش از ۶۰ کودک ۴ تا ۶ سال خود را تحت عنوان تجربه‌های کودکی در فرهنگ سرای سئول برگزار کرد و در کنار این نمایشگاه حاصل قصه گویی و قصه سازی همراه با تصویرگری کودکان را به صورت کتابی تحت عنوان «مجموعه قصه‌های بچه‌های شیطون» منتشر کرد[۱].


او تحقیق و پژوهش را جزئی جدا ناپذیر از یک معلم می‌داند. این بود که انجام یک تجربه موفق افق‌های ذهنی او را گسترش داد و ایده‌های جدیدی شکل گرفتند که اجرای آن نیاز به محیطی غنی هم به جهت فضا و ابزار مناسب و هم به جهت وجود همکاران با تجربه و خلاق داشت. به همین دلیل اقدام به مهیا کردن یک فضای آمورشی مستقل نمود. او می‌گوید «برای بسط ایده‌های آموزشی خود در جهت پرورش خلاقیت فقط نمی‌توان به هنر بسنده کرد بلکه در کنار آن خودشناسی و پرورش هوش درون فردی همزمان با شناخت پیرامون و رشد هوش برون فردی و EQ می‌بایست رخ دهد.» در همین زمینه دوره‌های متعددی را در جواراساتید روانشناس و کاردرمان گذراند. به نظر او هنر ابزاری برای رسیدن به این مقاصد است و خودش نمی‌توان صرفا هدف باشد. رشد و پرورش این مهم (هوش درون فردی و برون فردی) قطعا باعث شکوفایی استعداد‌ها خواهد شد. بنابر این با روش جدیدی از تلفیق هنرها با علوم نوین فعالیت خود را بسط و گسترش داد.


پاکیاری در ادامه فعالیت هنری با هنرجویانی که از ۳ سالگی در کنارش بودند در سال ۱۳۸۷ پروژه‌ی هنری «کوچ[۲]» و همچنین نمایشگاه نقاشی ( طبیعت از نگاه کودک ) را به اجرا رساند. کوچ پروژه‌ای بود شامل یک برنامه تحقیقاتی گسترده و جامع درباره زندگی عشایروهنر آنها و نیزپرندگان و مفهوم کلی کوچ . در این پروژه کودکان با شیوه‌های متفاوت با مفهوم کوچ آشنا شده و تجربه های جدیدی را بدست آوردند. پس از آن نیاز به گسترش مجدد فضا احساس شد که بتواند در حد ممکن محیطی غنی‌تر به لحاظ تجهیزات و ایجاد کارگاه‌های جدید نیاز اهداف آموزشی‌اش را تامین نماید و هنرجویان بدون محدودیت هر آنچه در ذهن دارند را پیاده و اجرا نمایند به همین دلیل با نقل مکان به محیطی بزرگتر و تجهیز آن به کارگاه‌های هنری تخصصی بهار ایده به سمت شکل دهی یک مدرسه تمام عیار هنر رفت.


او جرقه پروژه جدیدش را با پایان رساندن دوره‌های فلسفه برای کودکان ( با دکتر ناجی، دکتر قائدی و دکتر پیلگرن آلمانی ) بدست آورد و شرایطی را فراهم کرد تا هنرجویانش ضرورت و اهمیت گفتگو و تعامل در رسیدن به اهدافشان را درک کنند و به لزوم درک بهتر مفاهیم اساسی در پیرامون زندگی پی ببرند. تاثیر آن در پروژه «ماهی سیاه کوچولو» کاملا مشهود بود. این پروژه در سال ۱۳۹۱ اجرا گردید که از افسانه‌ها و ادبیات ایران و همچنین مراسم آیینی سنتی، نقالی، پرده خوانی و بحر طویل، بهره برد و حاصل آن پرفورمنس و نمایشگاه نقاشی از آثار هنرمندان کودک و نوجوان گردید. در سال ۱۳۹۳ پروژه پرفورمنس پرواز بر اساس داستان مولانا اجرا گردید که برگزیده جشنواره تاتر کودک و نوجوان سوره شد. با کسب این تجربه موفق از آن به بعد بهار ایده زمان بیشتری را به شرکت در جشنواره‌های داخلی و بین المللی اختصاص داده و هنرجویانش موفق به کسب رتبه های برتر در اکثر جشنواره‌ها گردیدند. ضمنا از همین سال نیز با اختصاص فضایی در ساختمان آموزشگاه اقدام به برگزاری نمایشگاه‌های متعددی از آثار هنرجویان نمود.


در راستای بهبود مستمر خدمات آموزشی موسسه بهارایده، نازیلا پاکیاری شرکت دردوره‌های بین المللی مرتبط با حوزه هنر کودک و نوجوان را در برنامه کاری خود قرار داده است. هم اینک نیز در پاییز سال ۱۳۹۷ اجرای پرفورمنس نمایشگاه نقاشی گروه کودک بهار ایده با عنوان «خروس زری پیرهن پری» با همکاری اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی تهران در گالری نرگس برقرار شد.


نازیلا پاکیاری در جمع بندی صحبت‌های خود در ارتباط با هدف خود از پروژه محور کردن آموزش کودکان می‌افزاید: «هدف از پروژه محور بودن فعالیت‌ها هنری سه بخش را شامل می‌شود:

الف : بعد روانشناختی

  • پرورش خلاقیت و حفظ درک شهودی
  • پرورش EQ در تجربه کارگروهی
  • صبر
  • اهمیت زمان

ب : شناخت پیرامون و جهان هستی

  • شناخت هویت و فرهنگ ایرانی و تاریخ هنر
  • آشنایی با اسطوره و افسانه و به نوعی ادبیات ایران
  • شناخت اقوام و هنر فولکلور
  • آشنایی با هنرمندان و دانشمندان جهان
  • کسب مهارت های هنری

ج:حاصل پروژه

۱-پرورش انسانهایی مسول وآگاه وخلاق

۲-بدست آوردن مهارتهای ضروری برای زندگی وکارآفرینی

۳-پرسشگری وپژوهشگری

۴-تفکر سریع وخلاق

۵-شکوفایی استعدادها

شاید این یک تعصب باشد … ولی من باور نمی‌کنم که انسانی، علت صعودش به قله را دیدنِ منظره‌ی اطراف بیان کند!

هیچ کسی سختی کوهستان را برای دیدنِ یک منظره تحمل نمی‌کند.»

پی نوشت:

[۱] مولف: نازیلا پاکیاری ناشر: تیلور | تاریخ نشر: ۲۲ مرداد، ۱۳۸۶
[۲] مؤلفان: نفیسه توسلی، نازیلا پاکیاری ناشر: تبلور زبان ۱۳۸۷


منبع: تندیس

لینک مطلب