حلقه پيوندي از افعانستان تا ايران با محوريت خوشنويسي شکل گرفته است

رضايي دستجردي، وابسته فرهنگي ايران در ولايت هرات، از شکل‌گيري حلقه مهر و همدلي ميان هنرمندان ايران و افغانستان با محوريت هنر خوشنويسي خبر داد.

به گزارش گالري آنلاين به نقل از روابط عمومي موسسه فرهنگي هنري، پژوهشي صبا، وابسته به فرهنگستان هنر، اين مسئول فرهنگي با بيان سوابق همکاري‌ها و تعاملات فرهنگي‌ ـ هنري دو کشور در سال‌هاي گذشته و در آستانه برگزاري نمايشگاه خوشنويسان هرات در تهران اظهار داشت: ما تقريبا بيش از يک دهه است که شاهد پيوندهاي فرهنگي بين هرات و ايران هستيم. اما به‌طور قطع به يقين اين اولين باري است که چنين نمايشگاهي از آثار خوشنويسان به صورت گروهي برگزار مي‌شود. در ضمن اين  نمايشگاه بعد از تهران در مشهد نيز ميزبان علاقه‌مندان خواهد بود.

علي اصغر رضايي دستجردي با اشاره به اينکه پيوندهاي زباني، يکي از اصلي‌ترين حلقه‌هاي اتصال دو کشور بوده و هست تاکيد کرد: زبان فارسي مهم‌ترين عامل پيوند ما با  افغانستان از ديرباز محسوب مي‌‌شود. نفوذ و فراگيري هنرهاي کتابت و خوشنويسي از کهن‌ترين دوران‌ها در افغانستان سابقه داشته؛ چنان‌که در آثار خوشنويسان ادوار پيشين، گنجينه‌اي از اين ميراث زرين و فاخر، به يادگار مانده. تعدادي از اين آثار نفيس، هم اکنون در موزه ملي کابل و موزه‌هاي ديگر اين کشور نگهداري مي‌‌شود. تعدادي نيز زينت بخش منازل شخصيت‌هاي بزرگ سياسي و حکومتي و مراکز مهم اداري افغانستان است.

وي درباره شکل‌گيري پيوند هنرمندان ايران و افغانستان گفت: بر اين اساس تصميم گرفتيم اين نمايشگاه به‌صورت گروهي در تهران برگزار شود و به تبع آن، فضا و امکاني فراهم شود که هنرمندان ايراني هم در هرات حضور پيدا کنند و به‌عنوان يک هنر پايه و محوري، شاهد جلوه‌گري خوشنويسي امروز ايران در هرات باشيم.

وابسته فرهنگي ايران در ولايت هرات در پاسخ به پرسشي ديگر درباره سابقه همکاري‌ها و تعاملات هنرمندان دو کشور در سال‌هاي گذشته خاطرنشان کرد: ما پيش از اين در حوزه‌هايي چون نقاشي، عکاسي، هنرهاي سنتي مثل سراميک و… گروه‌هاي زيادي را از ايران به افغانستان و از افغانستان به ايران آورديم که اين حرکت تعامل خوبي بين هنرمندان دو کشور ايجاد کرد. در حال حاضر نيز هنرمندان زيادي از ايران، درخواست برگزاري نمايشگاه در هرات و ديگر مناطق افغانستان را دارند. در زمينه‌هايي چون موسيقي نيز فعاليت بسياري انجام داده‌ايم که اين حرکت‌ها مخاطبان زيادي داشته. في‌المثل در سال‌هاي قبل، آقاي حسام‌الدين سراج چندبار در کابل برنامه اجرا کردند. در اين اجراها ما شاهد حضور شخصيت‌هاي عالي‌رتبه سياسي بوديم که از ايشان براي اجرا در مراکز رسمي و مهم کشور دعوت مي‌کردند.

رضايي دستجردي در ادامه با اشاره به زمينه‌ها و بسترهاي پيوند ايران و افغانستان و دليل انتخاب هنر خوشنويسي در اين عرصه يادآور شد: ما اگر خوشنويسي را براي اين پيوند فرهنگي و هنري انتخاب کرديم به‌دليل پيوندهاي زباني بود که در خط، زمينه و جلوه بارزتر و نمود قوي‌تري دارد و يک تبلور تمام عيار از فرهنگ و زبان در حوزه تمدني مشترک اين دو کشور است. در اسناد و متون قديم اداري افغان‌ها حضور پررنگ و قاطع خوشنويسي فارسي در انواع نستعليق و شکسته و… را مي‌بينيم. سياست‌گذاري فعلي ما بر اين متمرکز است که در قالب جشنواره‌هاي هنري به شکل منسجم، گروه‌هاي حرفه‌اي را از افغانستان به ايران بياوريم و برنامه‌ها و پروژه‌هاي هنري مشترک بين هنرمندان ايران و افغان اجرا کنيم.

وي آنگاه با بيان قابليت‌هاي عظيم هنر خوشنويسي در احياي ارزش‌هاي تمدن کهن خراسان بزرگ افزود: آنچه مسلم است اينکه خود خط مي‌تواند فضاي تمدن خراسان بزرگ کهن را که از ديرزمان، عرصه و بستر ظهور و پرورش بزرگاني تمدن ساز بوده، احيا کند و تمدن عظيم اسلامي‌ – ايراني را که از اين منطقه پا گرفته و به اوج و درخشش رسيده، به‌عنوان هنري «پايه‌اي»، «مفهوم‌ساز» و «تعالي‌بخش» در يک خاستگاه تمدني‌ – زباني مطرح کند.

وي در پايان صحبت‌هايش عنوان کرد: اميدواريم اين نمايشگاه و هم‌آييني هنري، تبديل به عرصه همبستگي و مشارکت همدلانه هنرمندان در بستر يک هويت مشترک باشد.

پیمایش به بالا