حجم اين تالار در کف دره قرار گرفته است که به شکلي يادآور يک شکل زمين افتاده عجيب و ماقبل تاريخي است.
به گزارش گالري آنلاين، اين فضا به طور کامل از بتن و سنگهاي معدني آسيب ديده ساختهشده، شکل ساختار مخروطي وارونه براي ارتقاي آکوستيک (acoustics) است.
اين پروژه ميزبان يک آمفي تئاتر نيمه روباز است. پنجرههاي بزرگ سقفي، همراه با ديافراگمهاي کوچکتر که به ديواره ي آن برش داده ميشود، مناظر آسمان و دره اطراف، و همچنين صداهاي متفاوت طبيعت را ارائه ميدهد.
طراحي اين تالار در شصت و ششمين جايزه ساليانه (P/A) جايزه دريافت کرده است. اين طراحي تحتتاثير خواص صوتي حفرههاي صدف و گوش انسان قرار دارد.
طبيعت لايهاي اين ساختار از سنگهاي رسوبي اطراف آن تقليد ميکند. در مقابل فضاي ناهموار و غار مانند، جزئياتي طراحي شدهاند که آسايش آرامي را به همراه دارند و بازديدکنندگان از هر دو صداي طبيعي و هم از لحاظ موسيقي بهره مي برند.
اين تالار حتي با برنامه موسيقي برنامهريزي شده، مقصدي براي بازديد کنندگان باقي ميماند، کسي که در آن بنشيند ميتواند به آرامي به يک سمفوني طبيعي، باد و باران گوش دهد.
وقتي خورشيد ميتابد، فضاي غار مانند از بالا روشن ميشود و با سايههاي پيچيده تغيير مييابد. آب باران در حالي عملکرد خود را ايجاد ميکند که از طريق دهانه اصلي تالار روي زمين ميافتد و قبل از اينکه از طريق کانالهاي تلفيقي عبور کند روي زمين پخش ميشود.
بازديدکنندگان پس از گذشتن از پلکان مارپيچ بر روي پشتبام ساختمان با مناظر خيرهکننده از اين دره مواجه ميشوند.
