حميد شانس اظهار کرد: برگزاري سمپوزيوم اتفاق خوبي است، اما بايد به عواقب گريبانگير فقر مجسمه‌سازي در حوزه‌هاي ديگر نيز توجه کرد، چون سمپوزيوم‌ها براساس نيازهاي شهر تعريف نمي‌شوند، بلکه براساس کيفيت و ارائه‌ي فني با متريالي معين هستند.
شهر ما براي نصب مجسمه، طراحي نشده است. متأسفانه تاکنون براي مديريت عواطف عمومي شهرهاي‌مان و زيباسازي آن‌ها کار جدي نکرده‌ايم و خيلي عقبيم. مسؤولان شهري بايد بجنبند و به مباحث مديريت عاطفي شهر توجه بيشتري نشان دهند، وگرنه شاهد روندي فرسايشي در اين زمينه خواهيم بود.
پس از جنگ جهاني دوم هنرمندان جوامع اروپايي براي رسيدن به جايگاه هنري که مد نظر داشتند، تصميم گرفتند در عرصه اجتماعي فعاليت کنند. تعدادي از اين هنرمندان که جزو هنرمندان درجه يک و نامي نبودند، تصميم گرفتند فعاليت‌هاي مجسمه‌سازي خود را به نمايش عمومي درآورند تا مردم آن‌ها را ببينند. در ادامه، تعدادي از هنرمندان درجه 2 و غيرآوانگارد که سفارش نمايشگاهي بالايي نداشتند، به شهرهاي مختلف رفتند و به فعاليت هنري پرداختند.
برگزاري سمپوزيوم مجسمه‌سازي تهران با حسن نيت و تأثير مطلوبي شروع شد. در کشور ما اين رويداد با جديت مسؤولان فرهنگي شهر و در ابعاد وسيع‌تر و به‌صورت بين‌المللي کار خود را آغاز کرد و چند دوره برگزار شد. اکنون نيز شاهد برگزاري سمپوزيوم‌هاي متعددي در شهرهاي مختلف از جمله اصفهان، تبريز و مشهد هستيم.
در نتيجه مي‌بينيم که حجم بالايي از فعاليت اجتماعي مجسمه‌سازي در سمپوزيوم‌ها شکل مي‌گيرد و عملا به بخش‌هاي ديگر، خوراکي نمي‌رسد. البته اين موضوع به اهداف سمپوزيوم و برگزارکنندگان آن ربطي ندارد و جايگاهي است که اين رويداد در اين سال‌ها داشته است.
هفتمين سمپوزيوم بين‌المللي مجسمه‌سازي تهران با دو متريال متفاوت سنگ و آهن در دو بخش اصلي و دانشجويي از يکم تا بيست‌وچهارم مهرماه برگزار مي‌شود.
منبع : ايسنا