محمد احصايي، طراح گرافيک و نقاش، ارزيابي خود را از کشورهاي طرف مذاکره و تأثيري که اين توافق بر کشور و فرهنگ و هنر دارد، بيان مي‌کند. او ضمن تبريک اين توافق معتقد است در فضاي داخل در بر همان پاشنه سابق خواهد چرخيد: «گرچه رشته‌ام ربطي به سياست ندارد اما به‌عنوان يک شهروند ايراني که بايد نسبت به سرنوشت کشورش حساس باشد، در مورد مذاکرات هسته‌اي حساس هستم. البته در چنين مسائلي، نمي‌توان به‌طور اطمينان‌بخش صحبت کرد و آنچه گفته مي‌شود اميدها و آرزوهايمان است.
کشورهاي ابرقدرت منافع و الزاماتي دارند. ما در زمان داريوش هم الزاماتي داشتيم و بايد جواب چندين کشور را در خاورميانه مي‌داديم که اين موضوع مثل حرکت مهره‌هاي مياني شطرنج است چون محاسبات زيادي را مي‌طلبد. طرف ديگري از ابرقدرت، اروپاست که بايد رابطه آن با خاورميانه و کشور مهمي همچون ايران بررسي شود و از سوي ديگر، روسيه و چين را در اين مذاکرات داريم. با توجه به تمام اين جوانب، طول‌کشيدن مذاکرات ميان ايران و کشورهاي 1+5 موجه است مخصوصاً با حرف‌هاي متناقضي که رئيس‌جمهور قبلي ما زده بود. البته من واقعا نمي‌دانم چه اتفاقي در جريان مذاکرات هسته‌اي افتاده و چقدر از منافع و حقوق ما تأمين شده است. هنوز نمي‌دانم بازرسي‌هايي که قبلا روي آن تأکيد شده بود، ادامه دارد، ما کوتاه آمده‌ايم يا آنها از مواضع خودشان دست کشيده‌اند؟ نگراني من اين است که ما به چيزي مجبور نشده باشيم يا به‌اصطلاح وا نداده باشيم. بنابراين در يک جمع‌بندي، مي‌توانم در ارزيابي مذاکرات هسته‌اي بگويم هنوز جزئيات موضوع، دستگيرم نشده و در گذر زمان همه‌چيز معلوم مي‌شود با اين همه جاي تبريک دارد که موضوع، حل شده است. خوشحالي مردم هم به دليل عاطفي بودن آنهاست. طي اين مذاکرات، اطلاعاتي به بيرون درز نکرد که اتفاقا خيلي هم درست است اما مردم به طور عاطفي وقتي مي‌شنيدند مسائل درحال حل‌شدن است، خوشحال مي‌شدند، با اين حال بايد بر اساس خرد و اطلاعات صحيح، اين موضوع را ارزيابي کنيم. ارزيابي من از تأثير مذاکرات بر فضاي هنر در داخل و خارج از کشور اين است که آنچه مربوط به ارتباط ما با جهان مي‌شود ادامه دارد اما در داخل گمان مي‌کنم در بر همان پاشنه قبلي بگردد گرچه فعاليت‌هاي مثبت در مورد هنر و تحرکاتي به‌سوي جلو، به چشم مي‌خورد. اميدوارم دولت در مورد همه هنرمندان سعه صدر بيشتري داشته باشد.»