پرتره �فرانسيس بيکن� / لوسين فرويد
تاکنون تابلوهاي نقاشي بسياري به سرقت رفتهاند، اما داستان گم شدن پرترهاي که لوسين فرويد از دوست نقاشاش، فرانسيس بيکن کشيد، خيلي عجيب است. شايعههاي متعددي درباره محل نگهداري اين نقاشي بر سر زبانها است، اما حتي گروههاي قاچاق آثار هنري هم بهدرستي از مکان آن اطلاع ندارند. به نظر ميرسد اين پرتره سال 1988 توسط يکي از دانشجويان عاشق بيکن در زماني که موزه ملي برلين مملو از دانشجو بود، به سرقت رفت. فرويد خود پوستري را با تصوير نقاشي گمشدهاش طراحي و پخش کرد، اما اين راه جواب نداد. مژدگاني که براي پيدا شدن اين اثر پيشنهاد شد، 132 هزار پوند است.
�سن فرانسيس و سن لارنس در زمان ولادت عيسي� / کاراواجو
�سن فرانسيس و سن لارنس در زمان ولادت عيسي� کاراواجو تا سال 1969 روي ديوار کليساي �سن لورنزو�ي پالرمو آويخته بود، اما در آن سال، براي هميشه اول از قاب و سپس از کليسا خارج شد. گروههاي مافياي سيسيلي اولين مظنون در سرقت اين اثر هنري قرن هفدهم بودند، اما محل اختفاي آن هرگز مشخص نشد. شايعههايي هم درباره از بين رفتن اين نقاشي وجود دارد؛ از جمله اينکه �ولادت عيسي� پس از پنهان شدن در انبار، توسط موشها و خوکها از بين رفته است. بهتازگي نيز يکي از اعضاي سابق مافيا گفته که نقاشي کاراواجو در دهه 1980 در آتش سوخته است.
�جمعيت کليساي اصلاحي در نوئن را ترک ميکنند� / ونسان ونگوگ
اين نقاشي يکي از آثار ونسان ونگوگ، نابغه هلندي است که دسامبر 2002 از موزه ونگوگ به سرقت رفت. هفتم دسامبر 2002 بود که دو سارق از سقف موزه �ونگوگ� آمستردام وارد شدند و دو تابلوي �جمعيت� و �نمايي از دريا در شونينگن� که ونگوگ در سالهاي 1882 و 1884 آنها را کشيده بود در مدت چند دقيقه دزديدند. ارزش اين دو اثر در کل حدود 30 ميليون پوند است. گرچه پليس هلند دو سال بعد، دو مظنون را به جرم سرقت اين کارها دستگير و به چهار سال و نيم حبس محکوم کرد، اما نقاشيها هرگز پيدا نشدند. جايزهاي 100 هزار يورويي براي فردي که اطلاعاتي درباره اين دو نقاشي داشته باشد، تعيين شده است.
�کبوتر و نخود سبز� / پابلو پيکاسو
يکي از عجيبترين دزديهاي هنري روز 20 مي 2010 در موزه هنرهاي مدرن پاريس اتفاق افتاد؛ نقاشي �کبوتر و نخود سبز� يکي از پنج نقاشي بود که ساعت هفت صبح آن روز به سرقت رفت. ارزش کلي اين تابلوها حدود 100 ميليون يورو بود. در صحنه جرم فقط خرده شيشه و يک قفل شکسته بود. به نظر ميرسيد سارقان برخلاف بسياري از دزدها که با چاقو نقاشي را از قاب جدا ميکنند، با تبحر تمام آنها را از قابها جدا کرده بودند.
مدارک بهدست آمده نشان داد که اين سرقت توسط يک نفر و نه گروهي از دزدان صورت گرفته است. سارق نقاشي پيکاسو در سال 2011 پيدا و دستگير شد، اما ادعا کرد پس از خروج از موزه، نقاشي را از ترس در ميان زبالهها انداخته و فرار کرده است.
خيليها به داستاني که سارق تعريف کرد، شک دارند و اينگونه است که نقاشي گرانقيمت پيکاسو هنوز هم در فهرست تابلوهاي مفقودشده قرار دارد. اگر اين نقاشي در حراجي عرضه شود، کمتر از 20 ميليون پوند قيمت نخواهد داشت.
�زني پشت پنجره باز� / پل گوگن
در اکتبر سال 2012 تابلوي �زني پشت پنجره باز� که پل گوگن در سال 1888 آن را خلق کرده بود، از موزه �کونست هال� روتردام هلند به سرقت رفت. در اين واقعه، شش نقاشي ديگر از کارهاي پابلو پيکاسو، کلود مونه، هنري ماتيس و لوسين فرويد هم دزديده شدند. جالب است بدانيد که اين سرقت فقط سه دقيقه طول کشيد و دزدها در ساعت سه نيمهشب، هفت نقاشي را پيش از مطلع شدن نيروهاي امنيتي موزه با خود بردند.
ارزش تقريبي اين تابلوها حدود 18 ميليون يورو است. در نوامبر همان سال مردي به نام �رادو دوگارو� به جرم شرکت در اين سرقت دستگير و سپس به هفت سال حبس محکوم شد. سارق دوم هم که �آدرين پروکوپ� نام داشت، يکماه بعد از آن دستگير شد؛ اما نقاشيهاي به سرقت رفته از جمله شاهکار گوگن هرگز پيدا نشدند.
�کنسرت� / يوهانس ورمير
نقاشي 130 ميليون پوندي ورمير از قربانيان سرقت از موزه �ايزابلا استوارت گاردنر� بود. گفته ميشود اين اثر با ارزشي حدود 2000 ميليون دلار، عنوان گرانقيمتترين نقاشي به سرقت رفته در کل تاريخ هنر را دارد. جايزهاي سه ميليون و 200 هزار پوندي براي پيدا کردن اين نقاشي تعيين شده است. �کنسرت� که در سال 1664 کشيده شد، دو زن و يک مرد را در حال همنوازي در فضايي با نور کم نشان ميدهد.
بيشتر کارهاي ورمير، نقاش مشهور قرن هفدهم هلند، در موزههاي مجموعههاي سلطنتي لندن نگهداري ميشوند. سال 1892 بود که �ايزابلا استوارت گاردنر� خير معروف، اين اثر را در يک حراجي خريد و از سال 1903 در موزهاش به نمايش درآورد. 18 مارس 1990 روز سرنوشتسازي بود که دو سارق با لباس پليس بوستون وارد موزه شدند و مدعي شدند براي رسيدگي به يک تماس تلفني به آنجا آمدهاند. آن دو سپس 13 نقاشي از جمله کار ورمير و آثاري از �گوورت فلينک�، �ادوار دگا� و �رامبرانت ون ريجن� را به سرقت بردند.
�پل چرينگ کراس، لندن� / کلود مونه
کلود مونه، امپرسيونيست سرشناس فرانسوي �پل چرينگ کراس، لندن� را در مجموعهاي از کارهايش بين سالهاي 1899 تا 1904 خلق کرد. اين مجموعه منظرههاي متعدد اين پل را در ساعتهاي مختلف شبانهروز نشان ميدهد و در واقع هنرمندي مونه را در بهکارگيري و درک رنگها نمايان ميکند. اکتبر 2012 سرقتي از موزه �کونست هال� صورت گرفت که اين نقاشي هم يکي از قربانيان آن بود. يکي از افرادي که در اين سرقت شرکت داشت، بعدها مدعي شد براي از بين بردن اثر جرم، نقاشي مونه را در اجاق خانه مادرش سوزانده است! البته هيچ مدرکي مبني بر صحت چنين مدعايي بهدست نيامد، اما نام اين نقاشي هم در فهرست آثار ارزشمند هنري مفقوده باقي ماند.
�قاضيهاي عادل� / يان ون آيک
�قاضيها�ي ون آيک در دهم آوريل 1934 از کليساي �سنت باوون� بلژيک همراه 12 اثر تزييني ديگر به سرقت رفت و به جاي آن، يک يادداشت با مضمون �در معاهده ورساي از آلمان گرفته شد� نصب شد. در چندماه پس از سرقت، مکاتباتي بين مقامات کلسيا و فردي که مدعي بود سارق اين اثر هنري است، انجام شد. 25 نوامبر متهم به سرقت اين نقاشي که سياستمداري بومي و متمول به نام �آرسين گودرتير� بود، در واپسين لحظات عمرش گفت که تنها او است که ميداند نقاشي کجاست و اين راز را با خود به گور خواهد برد!
�طوفان در درياي جليله� / رامبرانت ون ريجن
نقاشي رامبرانت، نقاش هلندي عصر طلايي هم در همان روزي که �کنسرت� ورمير به سرقت رفت، از روي ديوار موزه �ايرابلا استوارت گاردنر� بوستون ربوده شد. اين جريان بزرگترين سرقت هنري تاريخ آمريکا تا کنون است. اين تنها نقاشي رامبرانت از منظره درياست که در آن، معجزه آرام کردن آب درياي جاليله توسط حضرت مسيح (ع) همانطور که در فصل چهارم انجيل به تصوير درآمده، کشيده شده است. گفته ميشود، 14 نفر در اين قايق هستند، زيرا رامبرانت خود را نيز همراه با 12 مريد و حضرت عيسي (ع) نقاشي کرده است.
مارس 2013 بود که FBI در يک کنفرانس مطبوعاتي اعلام کرد که مجرمان اين سرقت را شناسايي کرده، اما چون بررسيهاي قضايي هنوز در جريان است امکان فاش کردن نام آنها ميسر نيست. از آن زمان تا کنون هيچ خبر ديگري از پيدا شدن سارقان يا آثار گمشده شنيده نشده است. 23 سال از زمان سرقت از موزه �گاردنر� ميگذرد، اما پرونده همچنان باز است. همچنين جايزهاي پنج ميليون دلاري براي پيدا کردن اين آثار ارزشمند هنري تعيين شده است.
�عشاق� / ونسان ونگوگ
ونگوگ در اکتبر 1888 نامهاي با اين مضمون به برادرش �تئو� نوشت: طرحي مبهم از آخرين اثرم را برايت مينويسم؛ يک رديف سرو سبز در امتداد آسمان صورتيرنگ و هلال ليمويي و رنگپريده ماه کشيده شده است. در جلوي تصوير، زميني محو، شنها و چند بوته خار ديده ميشود. دو عاشق، مرد با لباسي آبي و کلاهي زردرنگ و زن با بالاپوشي صورتي و دامني سياهرنگ کشيده شدهاند. اين توصيفي است که خالق �شبهاي پرستاره� از نقاشي �عشاق: باغ شاعر 4� خود به نگارش درآورد.
�آدولف هيتلر� در نيمه پاياني دهه 1930 بسياري از آثار هنري را از موزهها و مجموعههاي شخصي به سرقت برد. او قصد داشت بزرگترين کلکسيون آثار هنري جهان را به نام خودش ثبت کند. گرچه گروهي از افراد خدماتي آمريکا سعي کردند تا آنجا که ميتوانند اين گنجها را در بلبشوي اروپاي جنگزده نجات دهند، اما �عشاق� ونگوک يکي از شاهکارهايي بود که پس از جنگ جهاني دوم گم شد و هرگز پيدا نشد.










