احمد نادعليان گفت: اگر ثابت شود که سازمان زيباسازي شهرداري تهران برخي آثار هنري را بدون اجازه مالکان آن‌ها روي بيلبوردهاي شهري برده است، طبق قانون مصنفان محکوم مي‌شود.
اين هنرمند محيطي در گفت‌وگو با خبرنگار بخش هنرهاي تجسمي ايسنا، درباره‌ي موضوع رعايت حق کپي‌رايت در طرح «نگارخانه‌اي به وسعت يک شهر» اظهار کرد: بحث کپي‌رايت مادي و معنوي اين آثار يک موضوع مجهول است. آثاري از هنرمندان خارجي در اين طرح روي بيلبورد رفت که اصل آن‌ها متعلق به موزه‌هاي معتبر دنيا بود و استفاده از آن‌ها و بازنشرشان بدون اجازه جرم است و طبق قانون مصنفان بين شش‌ماه تا سه سال زندان دارد.
او ادامه داد: اگر مالک خصوصي اين آثار يا مجموعه‌داراني که آثارشان در اين طرح چاپ شده و روي بيلبورد رفته است، شکايت کنند سازمان زيباسازي بايد جوابگو باشد. الزاما هم بحث پرداخت حق و حقوق مادي مطرح نيست، بلکه بايد ديد براي چاپ يک تابلوي هنري روي بنر، از مالک اثر اجازه گرفته شده است يا خير.
نادعليان همچنين گفت: سه سال پيش، سازمان زيباسازي از عکس‌هاي هنرهاي محيطي هنرمندان ايران براي نمايش در مترو وليعصر (عج) و تجريش استفاده کرد. قرار بود براي اين اتفاق، حقي براي هنرمندان در نظر گرفته شود، اما بعد از گذشت سه سال هنوز اين اتفاق نيفتاده است. اين در حالي است که روابط عمومي سازمان زيباسازي بدون اجازه هنرمندان، عکس‌هاي هنرهاي محيطي را منتشر کرده است. فکر مي‌کنم حق هنرمندان بود که حداقل يک نسخه از آثار چاپ‌شده‌ي خود را دريافت کنند. به نظر مي‌رسد داشتن کارنامه و کميت کار، از تکريم و قدرشناسي آفرينش هنري اهميت بيشتري دارد.
اين هنرمند همچنين بيان کرد: در پيگيري‌هايي که انجام داديم، ابتدا گفتند اين کار در زمان مديريت قبلي انجام شده، يعني با تغيير مديريت حق اين هنرمندان هم داده نمي‌شود؟ تا کنون طي جلسات و پيگيري‌هاي متعدد چندبار قول داده‌اند، اما هر بار فراموش مي‌کنند و مي‌گويند پيگيري مي‌شود.
او درباره‌ي نحوه‌ي جانمايي آثار در اين طرح نيز اظهار کرد: بحث بعدي، نوع نمايش اين آثار و جانمايي آن‌هاست. آيا سرنشين يک خودرو با سرعت 60 – 70 کيلومتر مي‌تواند از اثري که در اتوبان نصب شده، بهره ببرد؟ اگر با سرعت از کنار آن‌ها عبور کنيم توهين مي‌شود و شرايط توقف هم وجود ندارد.
اين هنرمند محيطي همچنين به نحوه‌ي انتخاب آثار و هنرمندان اشاره کرد و گفت: درباره‌ي نحوه‌ي انتخاب آثار هنرمندان سوال‌هايي وجود دارد؛ اگر ادعا دارند که اين کار سياسي نبوده و براي تلطيف فضاي شهر، آن را اجرا کرده‌اند، چرا آثار و هنرمنداني در اين طرح هستند که در مواقع ديگر، مطرح نمي‌شوند؟ شتابزدگي در انتخاب آثار و گزينش هنرمندان نيز ديده مي‌شود. آثاري که انتخاب شده‌اند وجهه‌ي اعتراضي و اجتماعي نداشتند و بيشتر جنبه‌ي تزييني و تغزلي داشتند.
به گزارش ايسنا، طرح «نگارخانه‌اي به وسعت يک شهر» ارديبهشت‌ماه امسال توسط سازمان زيباسازي شهر تهران اجرا شد. در اين طرح در مدت 10 روز روي 1600 سازه‌ي تبليغاتي آثار هنرمندان ايراني و خارجي از دوره‌هاي مختلف هنري به‌نمايش درآمد. احمد نادعليان يکي از هنرمنداني بود که در نشست نقد و بررسي اين طرح در خانه هنرمندان حضور داشت؛ نشستي که در آن به بسياري از سوال‌هاي به‌وجود آمده درباره‌ي اجراي اين طرح پاسخ داده نشد.