موزه بروکلين صدمين سالگرد مرگ آگوست رودن را با نمايش مجموعه قابل توجهي از مجسمه هاي برنزي وي به تعداد 58 عدد که از بنياد ايرويز و بنياد جرالد کانتور در سال 1983 دريافت کرده است، برگزار کرد.
به گزارش گالري آنلاين، اين نمايشگاه از 17 نوامبر 2017 تا 22 آوريل 2018 ادامه خواهد داشت. تأثير گذارترين مجسمهساز اواخر قرن نوزده که به تنهايي پايهگذار مجسمهسازي قرن بيستمي شد، رودن بود. کار او تدريجاً شروع شد. او در مدرسه هنرهاي زيبا پذيرفته نشد و مجبور شد به پتي اکل برود که مخصوص هنرهاي تزئيني بود. اولين بخت او در سال ۱۸۸۰ بود که سفارش مهمي به او داده شد که درهاي برنزي براي يک موزه جديد هنرهاي تزييني طراحي کند. اگرچه پروژه در نهايت به جايي نرسيد، اما رودن کارکردن بر روي آن را تقريباً تا هنگام مرگش ادامه داد.
درهاي بزرگ ۵متري که دروازههاي دوزخ ناميده ميشد الهام گرفته از مجموعه گلهاي بدي بودلر و دوزخ کمدي الهي دانته و متفکري که در سينه سنتوري نشسته و به صحنه هراسانگيز و درهم و برهم پايين نگاه ميکند، دانته است. در اصل درها، استعارهاي است از پوچي زندگي، ناتواني از ارضاي اميال عميق مهار نشدني، که تقدير گناهکاران در مجلس دوم جهنم دانته است، مجلسي که رودن را بيش از هرکس مشغول ساختهاست. اين جهان بعد از فروپاشي است، دنياي مصائب ابدي و آدم و حوا هم در بين افراد شکنجه شده هستند. با وجود تلاشهاي رودن براي پروژه ي، ريختهگري دروازهها در دوران حيات او انجام نشد.
رودن از اجزاي دروازهها، مجسمههايي مستقل ساخت که شامل مرد متفکر و سه سايه-گروهي که بالاي دروازهها نصب شدند که در واقع يک نفر است که در سه موقعيت مختلف قرار دارد. اگرچه پيکرههاي او بر اساس مدلهاي آشنايي هستند، براي مثال، متفکر او آثار ميکل آنژ هنرمند مورد علاقه او را به ياد ميآورند، اما يک ويژگي انداموار و غريب را ايجاد ميکنند. رودن ترجيح ميداد شکل بسازد نه اينکه حکاکي کند و بيشتر روي گچ يا سفال کار ميکرد و بعد با برنز آن را ميپوشاند.