مرکز تحقيقاتي ايمز ناسا (NASA Ames Research Center) جامعه‌ي ملي فضا (National Space Society (NSS)) از دانش‌آموزاني که تا مقطع ۱۲ام دبيرستان تحصيل کرده‌اند (حداکثر ۱۸ سال دارند) در سرتاسر جهان براي شرکت در دوره‌ي ۲۰۱۹ مسابقه‌ي سالانه‌ي زيستگاه فضايي (Space Settlemeny) دعوت مي‌کند.
به گزارش گالري آنلاين، ارائه‌ي موضوعات بايد به زيستگاه‌هاي مداري مرتبط باشد. طراحي‌ها، تحقيقات نوآورانه و اصيل، جستارها، داستان‌ها، مدل‌ها، آثار هنري يا هر مطلب و داده‌ي ديگري که در ارتباط با زيستگاه فضايي در مدار باشد امکان ارائه دارد. زيستگاه‌ها نمي‌توانند روي يک سياره يا ماه قرار بگيرند و بايد خانه‌هاي دائمي و نسبتا خودکفا باشند، نه اردوگاه‌هاي کاري موقتي.
جامعه‌ي ملي فضا (NSS) از تمام شرکت کنندگان مسابقه‌ي ۲۰۱۹ دعوت مي‌کند از ۶ام تا ۹ام ژوئن سال ۲۰۱۹، در ۸۳امين کنفرانس بين‌المللي توسعه‌ي فضاي NSS (ISDC)در آرلينگتون ايالت ويرجينيا شرکت نمايند.
اين موضوع با جزئيات بيشتري در وبسايت رسمي شرح داده شده است.
زيستگاه‌هاي فضايي بر خلاف زندگي بر روي ماه يا ديگر سيارات، اجتماعاتي دائمي در مدار هستند. تحقيقات فيزيکدان دانشگاه پرينستون، دکتر O’Neil و ديگران نشان داده است که اين کوچ‌گاه‌ها از لحاظ اصول فني هرچند پرهزينه اما ممکن و شدني است. قرار بر اين است که افراد مقيم در اين در مرزهاي مرتفع در سازه‌هاي عظيم چرخان محفوظ از هوا زندگي کنند که صدها، هزاران، يا حتي ميليون‌ها نفر به همراه حيوانات، گياهان و موجودات زنده‌ي تک سلولي حياتي را براي رفاه و بقا در خود جاي مي‌دهد. زندگي در مدار مزاياي زيادي دارد: تفريح و سرگرمي در جاذبه‌ي صفر، استقلال محيطي، فراواني انرژي خورشيدي و منظره‌ي عالي تنها چند نمونه از اين مزايا هستند.
براي هر کسي که مايل به عزيمت باشد فضاي بزرگي وجود دارد، مواد بدست آمده از يک سيارک مي‌تواند کوچ‌گاه‌هايي فضايي بسازد که جاي زندگي روي آن به اندازه‌ي ۵۰۰ برابر سطح زمين است.
چرا زيستگاه‌ها بايد بر روي مدار قرار داشته باشند؟ مريخ و ماه ما جاذبه‌ي سطحي بسيار پايين‌تر از جاذبه‌ي عادي زمين دارند. رشد استخوان و ماهيچه در بچه‌هايي که در جاذبه‌ي پايين بزرگ مي‌شوند به قدري قوي نخواهد بود که بتوانند به راحتي به زمين سفر کنند. در مقابل، کوچ‌گاه‌هاي مداري قابليت چرخش دارند تا جاذبه‌ي مصنوعي عادي زمين را در مناطق اصلي زندگي فراهم کنند.
دانش‌آموزان مي‌توانند کل کوچ‌گاه‌ها را طراحي کنند يا تنها بر روي يک جنبه از زندگي مداري تمرکز نمايند.
تيم يا فرد شرکت کننده‌اي که بالاترين امتياز را کسب کند جايزه‌ي Herman Rubin به ارزش ۵۰۰۰ دلار را کسب خواهد کرد و يک سخنراني عمومي در يکي از رويدادهاي ويژه‌ي اين کنفرانس خواهد داشت.
تمامي شرکت کنندگان يک مدرک ناسا دريافت مي‌کنند. بهترين ارائه در وبسايت رسمي مسابقه قرار خواهد گرفت.
مسابقه‌ي ۲۰۱۹ به صورت الکترونيکي اداره خواهد شد. از اين پس امکان ثبت کاغذي وجود ندارد.
عضويت هزينه ندارد.
ورود رايگان است.
مهلت ارسال آثار: ۱۵ فوريه ۲۰۱۹ (26 بهمن 97)
جهت کسب اطلاعات بيشتر به سايت فراخوان مراجعه نماييد.