رزيتا شرف جهان مدير گالري طراحان آزاد، با بيان اين که فعاليت اقتصادي تنها يکي از ابعاد عملي و کاربردي گالري‌هاست گفت: به نظر من گالري‌ها را نبايد تنها به مثابه فروشگاهي براي آثار هنري ببينيم، چرا که اين تنها يک وجه از فعاليت گالري‌هاست. من اين فعاليت را رد نمي‌کنم، اما بعد اقتصادي آن صرفا مهم نيست و عملکرد گالري‌ها ملاک‌هاي ديگري را نيز در بر مي‌گيرد. در واقع گالري‌ها باعث مي‌شوند، هنرمند از فروش آثار خود بتواند به يک استقلال مالي برسد، اما اين تنها وظيفه گالري‌ها نيست.
گالري يک فضاي فرهنگي است که مي‌تواند براي ارتباط هنرمند با جامعه نقش داشته باشد، هنرمند به اين اميد مي‌آيد که با مخاطبين جديد ارتباط برقرار کند و در کنار آنها خريداران هم وجود دارند، ما تمام اين بخش‌ها را ناديده مي‌گيريم و تنها روي خريداران توجه داريم، درحالي‌که اثر هنري خلق مي‌شود تا روي جامعه و فرهنگ اثر بگذارد و سوال‌هايي را براي بيننده مطرح کند، ضمن اين که دوران خودش را نيز بايد داشته باشد. بيشتر جريان‌هاي جديد هنري را آثار تجربي شکل مي‌دهند که در شرايط فعلي متاسفانه در ميان هنرمندان اين شيوه خلق اثر هنري مورد توجه نيست. ما فقط يک محصول نتيجه‌گرا مي‌خواهيم و عملا بخش تجربي در حال از بين رفتن است؛ با اين عملکرد قطعا بعد از مدتي هيچ هنر جديدي نخواهيم داشت. ما دائما هنر قديم را به اين دليل که آزمايش شده و آزمون و خطا را طي کرده است، تکرار مي‌کنيم و کلکسيونرها نيز مي‌آيند و روي اين آثار تمرکز مي‌کنند. در واقع با اين حرکت روح تازه هيچ اثر هنري ديده نمي‌شود. اين شرايط به پيشرفت هنر معاصر ما کمک نمي‌کند.
هرچند استقلال هنرمند و فروش آثار خوب است اما حد تعادل را در شرايط کنوني بدست نياورديم، چرا که بازار هنر نداشتيم و به همين دليل امروز از تمام بخش‌ها غافل شده‌ايم و تنها تا مي‌توانيم مي‌خواهيم آثار هنري را بفروش برسانيم.
قطعا رقابت سالم به پيشرفت کمک مي‌کند، يک زماني در همين تهران 5 گالري فعال داشتيم و هنرمند براي وقت گرفتن بايد کلي مي‌دويد،اما امروز ديگر اين گونه نيست و او فرصت و حق انتخاب دارد. از سوي ديگر استانداردها در اثر رقابت تغيير کرده است و تعداد گالري‌ها افزايش يافته است. اما متاسفانه اتحادي ميان گالري‌داران وجود ندارد و دليل آن نيز اين است که هيچ صنفي وجود ندارد و علي رغم تلاش‌ها براي تحقق اين هدف، اين اتفاق شکل نگرفت. در نتيجه هر کسي راه خودش را طي مي‌کند. ما حتي براي انتشار� دفترچه ماهانه برنامه گالري‌ها (گالري گايد) هنوز دچار مشکل هستيم. طيف وسيعي هستيم با انواع ايده‌ها و فکرهايي که مي‌تواند در اين حيطه وجود داشته باشد اما در کنار هم بودن برايمان بسيار سخت است.
وي در پاسخ به اين سوال که تمرکز گالري‌ها تا چه ميزان مي‌تواند درجهت جذب مخاطب تاثير داشته باشد، بيان کرد: صد در صد مفيد است. متاسفانه گالري‌ها در تمام نقاط شهر پراکنده نيستند و عمدتا در شمال شهر تهران تمرکز يافته‌اند و اين براي مخاطب عام بسيار دشوار است که براي ديدن يک نمايشگاه مدام از سويي به سوي ديگر شهر در حال رفت و آمد باشد. به نظر مي‌رسد گالري‌ها بايد در فاصله معقول در کنار هم قرار داشته باشند و در مجاورت يکديگر قرار بگيرند. ضمن اين که اين اتفاقي است که در تمام دنيا نيز وجود دارد.
امروز مخاطب گسترده‌تر شده است. وقتي اوضاع هنري را با دهه 60 مقايسه مي‌کنيد، مي‌بينيد که تعداد دانشگاه‌ها و کلاس‌هاي هنري بسيار بيشتر شده است و در سطح جامعه نيز علاقه به هنر و بخصوص هنرهاي تجسمي گسترش يافته است و از حالت انحصاري مخصوص يک عده خاص درآمده و عمومي‌تر شده است.
هنوز نمي‌توان گفت مردم عادي مخاطبان اصلي گالري‌ها را شکل مي‌دهند، اما مثلا جايي مثل خانه هنرمندان که در مجاورت پارک و فضاي فرهنگي قرار گرفته است، مراجعين عام بسيار زيادي را جذب خود مي‌کند تا يک گالري در خياباني در شمال شهر. از سوي ديگر خوشبختانه سرمايه‌گذاري بر روي هنرهاي تجسمي نسبت به گذشته افزايش داشته است، اما در مجموع بيشتر به جهت تجاري مبادرت به خريد اثر هنري مي‌کنند و بعد تجاري هنوز هم فعال‌تر از بعد هنري آن است.
منبع :�هنرآنلاين