فرزاد اديبي گرافيست و مدرس هنر درباره جايگاه کاربردي پوستر در شرايط کنوني هنر گرافيک گفت: با پيوستن رسانه‌هاي امروزي‌‌تر به جمع رسانه‌هاي گذشته، از اهميت پوستر کاغذي به عنوان يکي از رسانه‌ها (Media) کاسته شده است که البته مسئلهاي طبيعي است. امروزه نرمافزارهاي پيامرسان تلفنهاي همراه بهترين وسيله براي اطلاع‌رساني از يک رويداد هستند. يک گوشي ابتدايي نيز، حتي تنها با پيام نوشتاري از نظر نفوذ، گسترش، گزينش مخاطب خاص و انتقال اطلاعات قدرت بيشتري دارد. گوشي‌هايي با تعداد زيادي اپليکيشن و برنامه که نه تنها مي‌توان پوستر الکترونيکي را با آنها ديد که (motion graphics) و يا فيلم‌هاي چند دقيقه‌اي را نيز به راحتي مي‌توان با آنها مشاهده کرد. مي‌دانيم که گرافيک داراي سه بعد ويژه هنر، فن و رسانه است. آنچه گفتم به بخش رسانه‌اي پوستر مربوط مي‌شود اما از بعد هنري، پوسترها نه تنها به حاشيه تبعيد نشده‌اند که قدر ديده و بر صدر نيز نشسته و صاحب موزه‌هايي در دنيا هستند و مي‌شوند و همچنان به عنوان هنرناب و زيبا، عيار و اعتبار هنري خود را حفظ کرده‌اند. با واردات تکنولوژي‌هاي نو و تحولالت فناورانه مثل گذشته، بسياري از تعاريف و مفاهيم عوض مي‌شوند و حتي خيلي از مشاغل از بين رفته و تعريف بسياري از ارزش‌ها نيز تغيير ميکند؛ با اين حال هنر هميشه هنر است، همچنان که نقوش روي سفال‌هاي چند هزار سال پيش هم هنوز هنر هستند. چيزي که اينجا اتفاق مي‌افتد باز تعريف برخي از کاربردها و رسانه‌ها است، به عنوان مثال با آمدن تلويزيون، راديو کاربرد واقعي خودش را يافت و يا عکاسي نه تنها به نقاشي کمک‌هاي شاياني کرد که پويايي و اعتبار هنري ويژه نقاشي را بازنماياند. به نظر من مهم اصل هنر و هنر اصيل است که هرگز از بين نمي‌رود.
اين طراح و گرافيست درباره اين موضوع که چگونه مي‌توان بيش از گذشته از پوستر در فضاي شهري به عنوان عنصري هنري و نه لزوما تبليغاتي استفاده کرد نيز اظهار کرد: در گام نخست با حمايت نهادهاي شهري مي‌توان به اين هدف دست يافت. حداقل کمکي که نهادهايي همانند سازمان زيباسازي شهر يا سازمان فرهنگي هنري شهرداري و… مي‌توانند در اين باره داشته باشند اين است که مانند بسياري از کشورها ديوارک‌ها و ستون‌هايي براي نصب پوسترها ايجاد کنند. در گام بعدي با آموزش عمومي به شهروندان مي‌توان ارزش هنر را آموزش داد تا تخريبش نکنند و يا پوسترهاي تخليه چاه و کنکور و… که معمولا عيار هنري ندارند را رويشان نچسبانند. اين آموزش به عهده نهادهايي همچون رسانه‌هاي ديداري، شنيداري و مکتوب، مراکز آموزشي و مدارس و دانشگاه‌ها و… است که در کنار آموزش بسياري از مفاهيمي که همه يا نمي‌دانيم يا به آنها بي توجه هستيم گوشزد شود.
اديبي با بيان اينکه پوستر کاغذي با پوستر فضاي مجازي تفاوت دارد در مورد نقش فضاي مجازي در استفاده از پوستر نيز گفت: پيش‌ترها مي‌گفتند پوستر بايد در نگاه نخست اطلاعات اوليه را در فاصله چند متري به رهگذران انتقال دهند اما با مهاجرت پوسترها به درون گوشي‌هاي همراه، مي‌توان ساعت‌ها از فاصله چند سانتي اطلاعات و تصاوير را تماشا و مطالعه کرد، جزئيات را ديد و با ديگران به اشتراک گذاشت. محدوديت‌هاي قطع کاغذ و رنگ و چاپ از بين رفته است و فقط ايده و مفهوم پوسترها مي‌ماند. ايده و مفهوم در اين آثار فراتر از ساختار و فرم هستند همچون گياهي که در هر شرايط و محيطي مي‌رويد، مفاهيم از ديوار و بيلبورد و کارت‌هاي کاغذي به کف دستان ما نقل مکان مي‌کنند. از سويي، هر امکاني در فناوري معمولا نگاه زيبايي شناختي خودش را به همراه مي‌آورد بايد منتظر بروز و ظهور اتفاقات نويني در اين باره نيز باشيم.
منبع : هنرآنلاين