يکي از نخستين موارد استفاده از آيينه در معماري را مي‌توان در ايران زمين و در کاخ پرسپوليس مشاهده کرد. کاخ تچرا يا تالار آيينه که کاخ زمستاني داريوش بزرگ، پادشاه هخامنشي بوده، يکي از بهترين نمونه‌هاي اين خلاقيت است. اکنون هنرمندي ايراني، آيينه را همچون پلکاني از زمين به بهشت به تصوير کشيده. در اين کاخ (Tachra Palace)، سنگ‌هاي سياه به کار رفته را تا جايي صيقل داده‌اند که سطح آنها صاف و يکنواخت شده و قابليت انعکاس پيدا مي‌کرد. در اين حالت علاوه بر زيبايي بيشتر محيط، بر ابعاد و وسعت کاخ نيز افزوده مي‌شد. اکنون خانم شيرين عابديني راد، سعي کرده با استفاده از آيينه اين مفهوم را جامه‌اي نو بپوشاند.
�
اين خانم در پروژه خود تحت عنوان "بهشتي روي زمين"، با استفاده از آيينه‌هايي در اشکال متقارن و هندسي متنوع، حال و هواي محيط را دگرگون کرده است. در واقع او با به کارگيري آيينه، به خلق بهشتي زميني روي آورده است. چرا که آيينه‌ها بازتاب‌دهنده‌ي نور هستند که مفهومي مهم و استعاري، در فرهنگ ايران زمين به شمار مي‌رود.
�
يا زماني که آيينه‌ها روي زمين قرار داشته و انعکاس‌دهنده‌ي آسمان آبي هستند، حوضچه‌هايي مملو از آب زلال را تداعي مي‌کنند. به طوري که بيننده به سختي قادر به کنترل وسوسه‌ي پريدن به داخل اين چشمه‌هاي نور، خواهد بود. هنرمند با استفاده از اين روش موفق به برطرف کردن يکي از مشکلات اصلي خود، يعني کمبود آب در صحرا شده و استخرهاي کوچکي از آب را روي شن و ماسه صحرا، به تصوير کشيده است.
به عنوان مثال قرار دادن آيينه روي پله‌ها، اتمسفر محيط را تحت‌تأثير قرار مي‌دهد. زماني که بيننده از بالا به اين اثر هنري نگاه مي‌کند، با صحنه‌اي خيالي و بصري مواجه مي‌شود که از نور فراواني برخوردار است. تصويري که از بُعد معنوي متفاوتي برخوردار بوده و لاجرم فضا را نيز تحت‌الشعاع خود قرار مي‌دهد.
 |
|
|
|
|
|
|
منبع :�عصر ايران