ما هرگز قادر به درک تماميت جهان اطراف نيستيم، تمام آنچه مغز ما از محيط پيرامون دريافت مي دارد تا ما را از آن آگاه سازد، چيزي است به نام "پيام". اين پيام چه در قالب زبان گفتاري باشد، چه قابليت هاي ديداري، داراي اجزائي به نام "نشانه" است. چارلز سندرس پيرس، دانشمند، فيلسوف و زبان شناس آمريکايي اين نشانه ها را به سه دسته تقسيم بندي کرده است: شمايل ها، نمايه ها، نمادها. بعدها کارل گوستاويونگ روانشناس و متفکر سوئيسي، سمبل ها را نيز براي تشريح دريافت هاي سطح ناخودآگاه انساني بر اين دسته بندي افزود.
هر چيز از جمله معماري توسط اين نشانه ها با مخاطبان خود ارتباط برقرار مي کند. هرنوع علامت دريافت شده، بر گيرنده، نوعي اثر مي گذارد. نشانه هاي تشکيل دهنده پيام، جزئي از يک حافظه هستند. تبادل اطلاعات بين يک فرستنده و يک گيرنده، زماني انجام مي پذيرد که علائم آن، مانند زبان گفتاري، هم در حافظه گيرنده باشد و هم در حافظه فرستنده، در غير اين صورت پيام براي مخاطب، بي معنا يا آزاردهنده است.
در اين نشست، با ارجاع به نشانه شناسي ياد شده و تبيين آن در عرصه معماري، ضمن تشريح آثار شناخته شده معماري و پروژه هايي چند از سخنرانان، "زبان معماري" بازخواني مي شود و پيام آثار ترجمه مي گردد تا به عنوان معمار دريابيم، ناخواسته يا خواسته در چه گفتگوئي با مخاطبان و شهروندان هستيم و چگونه مي توانيم براي انتقال افکار و اهداف خود، از زباني مشترک به نام "معماري" بهره گيريم.
در يکصد و هفتاد و دومين گفتمان هنر و معماري، آقاي دکتر محمدرضا اصلاني زبان شناس و استاد دانشگاه، خانم دکتر پريسا علي محمدي معمار و استاد دانشگاه و خانم مهندس ساناز افتخارزاده، معمار و نظريه پرداز حوزه معماري به تبيين و بازخواني زبان معماري مي پردازند که با نمايش فيلم و پرسش و پاسخ همراه است.
زمان: چهارشنبه 11 شهريور ماه 1394 از ساعت 16 الي 18:30
مکان: باغ موزه قصر ، خيابان شريعتي ، خيابان مطهري شرقي
منبع : انجمن مفاخر معماري ايران