طراحان يک ساختمان در تهران از کارکردهاي بصري چشم‌نوازي در طراحي اين بنا بهره برده‌اند.
عباس رياحي‌فرد و فري‌ناز رضوي نيکو طراحان ساختمان اداري وليعصر در مرکز شهر تهران در اين پروژه از بروز تفاوت‌هاي چشمگير ميان اين بنا و محيط اطراف آن پرهيز کرده‌اند. در عوض، اين طراحان سعي کرده‌اند با انتخاب يک سطح پيوسته و يکدست، جريان زندگي شهري را در جلوه بيروني انعکاس دهند و سپس اين سطح را تا زده و به سمت داخل ساختمان بکشانند.
نور طبيعي روز پس آر تابيدن به سطح مرمري بنا منعکس شده و علاوه بر جنبه زيباشناختي آن، خاصيت انعکاسي سنگ باعث کاهش مصرف انرژي مي‌شود و اين مقوله که در معماري خاورميانه به وفور ديده مي‌شود بسيار حائز اهميت است.
شيب سنگ‌ها و گشايش‌هايي که در قالب رفتاري زيبايي شناسانه در بنا ايجاد شده‌اند فضاي آرام و منحصر به فردي به وجود مي‌آورد و حرکت و پويايي در نماي ساختمان را شدت مي‌بخشد. طراحان پروژه با برش دادن و گشودگي‌ها و بهره بردن از مباني هنرهاي ديداري پيوستگي قابل توجهي را در نماي داخلي و خارجي خلق کرده‌اند.
تغيير هنجارها و ذائقه تثبيت شده در مواجهه با متريال، در اين پروژه براي يادآوري اينکه چطور به سادگي مي‌توان مصالح طبيعي و سنتي را به شيوه اي جديد به کار گرفت، در نظر گرفته شده است.
