او درباره هدفش از اين کار گفته: «من در اين پروژه محکومان به اعدام را مانند مردم عادي ديده‌ام نه مانند يک عدد (اشاره به شماره‌هاي شناسايي زندانيان). آدم‌هاي عادي‌اي که در آخرين غذاي خود به دنبال شادي کوچکي هستند.»
اين عکس‌ها به شکل عجيبي غمناک هستند و مي‌شود توي آن‌ها رد دست‌هايي را پيدا کرد که آخرين لقمه‌ها را بر دهان برده است؛ لقمه‌هايي که شايد آخرين اتصال‌ها با دنياي زنده‌ها باشد.
هارگروس همچنين مي‌گويد: «با اين کار نمي‌خواسته جرم آن‌ها را کم‌اهميت نشان بدهم، فقط مي‌خواستم با اين عکس‌ها و بر اساس آخرين غذايي که اين محکومان خواسته‌اند، چيزي ناشناخته از درونشان را نشان بدهم.»
 |
 |
 |
 |
 |
منبع : ايسنا