ويژه نامه شهر، زندگي، زيبايي در دوره دوم- شماره اول- بهار 1396 با عنوان تهران به روايت کاشي هاي هفت رنگ منتشر شد.
به گزارش گالري آنلاين به نقل از روابط عمومي و اموربين الملل سازمان زيباسازي شهر تهران، در يادداشت اين ويژه نامه آمده است: پس از انتخاب تهران به عنوان پايتخت ايران، علاوه بر تداوم شيوه تزئينات بناهاي عمومي شهر با کاشيکاري سنتي که در دوره صفويه به اوج شکوفايي خود رسيده بود نوع جديدي از کاشي متداول شد که علاوه بر نقش مايه هاي سنتي (گل و اسليمي و نقوش هندسي) دو عنصر بصري تازه به آن افزوده شده بود، يکي فراگير شدن خط کاملا ايراني نستعليق در تزئين کتيبههاي مساجد، مدراس و خانه ها و ديگري مجموعهاي از کاشيهاي تصوير با نقوش انساني (با موضوعاتي از شاهنامه و اساطير ايراني) که بطور گستردهاي در کارگاهاي کاشيسازي در تهران و حومه تهيه و توليد مي شدند.
آنچه از مشاهده کاشيهاي تهران (که قدمت ساخت و توليد آن گاهي به دويست سال هم مي رسد) در مييابيم توجه و علاقه سازندگان اين آثار و حاميان و سفارش دهندگان آنها به هنر و اهميت حضور آثار هنري(همچون کاشيها) در زندگي روزمره و فضاهاي زندگي، مذهبي و کار آنهاست. ورود اين انديشه هنرمندانه (يعني حفظ اين سنتها و بکار بستن آنها در زندگي امروز) علاوه بر جنبه هاي هنري، رويکردي کاملاً کاربردي و هماهنگ با ايجاد مأمني آرام براي شهروندان داشته و بدون شک باعث شکوفايي پتانسيل هاي فرهنگي و هنري در تهران و بازيابي شکوهي فراموش شده در کالبد پايتختي مدرن خواهد شد.
گفتني است گردآوري مجموعه اي از مقالات، گفتارها و گزارشات در اين ويژه نامه گامي موثر در معرفي جنبه هاي پيدا و پنهان هنر کاشيکاري ايران و علي الخصوص شهر تهران و ارائه راهکارهايي در حفظ و حراست از اين ميراث ماندگار است و در واقع اين مجموعه، نقش تذکرهاي را دارد که نشان ميدهد نه تنها براي روشن ساختن همه ابعاد و جوانب اهميت کاشي هاي هفت رنگ از گذشته تا به امروز هنوز کار بسياري پيش روست، و نياز به تلاشي جدي وجود دارد تا در حفظ آثار بازمانده از گذشته براي آيندگان بکوشيم بلکه ماحصل آنچه گذشته، بخشي از هويت ماست و ناآگاهي نسبت به آن، بدان معني است که نميتوانيم خود را بشناسيم.