در سال‌هاي گذشته همکاري بين هنر و مد به شيوه‌هاي مختلف بارها اتفاق افتاده است. لحظاتي وجود دارد که طراحان مد تبديل به هنرمند مي‌شوند، گاهي هنرمندان تبديل به طراح مد مي‌شوند و گاه هر کدام از آنها چيزي کاملا متفاوت از موجوديت خود را ارائه مي‌دهد. هر دو ژانر هنرهاي زيبا و طراحي مد بر روندهاي اجتماعي تاثير مي‌گذارد، اما از سوي ديگر رابطه در حال تغيير آنها از يکي به ديگري، خود بازتابي از جامعه به عنوان يک کل است. شايد بعضي از مداخلات و همکاري‌ها موفق‌تر از ديگران باشند، اما آنچه در درجه اول مهم است ترکيب کردن اين دو حوزه و نتايج فوق‌العاده اي است که از بازي خيالي طراحان ممتاز به دست آمده است.
سيندي شرمن و کوم د گارکونز- 1994
همکاري عکاس بين‌المللي تحسين شده، سيندي شرمن، و طراح مد آوانگارد ژاپني، ري کاواکوبو، هنوز هم برتر از بسياري از کمپين‌هاي عکاسي مد در سال‌هاي اخير است. شرمن به خاطر مجموعه سلف پرتره‌هايش شهرت دارد که نشان دهنده تعدادي نمونه از شخصيت‌هاي زنانه است.
شرمن، با الهام از حس مد غير متعارف کاواکوبو به سمت ساخت مجموعه‌اي رفت که به همان اندازه منحصر به فرد بود. شخصيت‌هاي طناز عکس‌هاي قبلي او با زناني ناراضي، ناشاد و ناکامل جايگزين شد. اين عکس‌ها درمقابله با يک نگاه مصرف‌گرا است و مدلي را نشان مي‌دهد که ايده آل و زيبا نيست، او در تفکري جدا افتاده شناور است، با حالتي افسرده براي هميشه در چارچوب عکس شرمن گرفتار شده است. سيندي شرمن کار خود را با همکاري‌هاي ديگري در دنياي مد با نام‌هايي چون مارک جيکوبز و بلنسياگا ادامه داد.
رودآرت و دارن آرنوفسکي- 2010
در فيلم دارن آرنوفسکي به نام "قوي سياه" مخاطبان مجذوب موسيقي درياچه قو چايکوفسکي، درام، موسيقي و باله شده بودند. اما در اين ميان لباس طراحي شده توسط خواهران کيت و لورا موليوي مشهور به رودآرت بسيار جلب توجه کرد. تکنيک‌هاي مورد استفاده توسط خواهران موليوي بيشتر شبيه خلق اثري هنري است تا يک لباس قابل پوشيدن.
کارهاي دستي آنها شامل رنگ کردن، سوزاندن، ساييدن و بافتن باعث به وجود آمدن لباس‌هايي خاص شد. اگر چه اين دو خواهر اثر خود را در هفته مد نيويورک نشان داده و جوايز متعدد و معتبري به دست آوردند، اما اين لباس ساخته شده براي فيلم دارن آرنوفسکي به سطح جديدي از جزييات باارزش رسيد.
لباس‌هاي پوشيده شده توسط ناتالي پورتمن و ميلا کونيس بعدا در کنار لباس‌هايي از مجموعه‌هاي قبلي آنها نمايش داده شد. اگرچه آرنوفسکي به طور مستقيم در ساخت لباس قوي سياه دست نداشت، اما حضور و جهت‌گيري قوي او ضرورت ساخت لباسي قابل باور را به وجود آرد و در نهايت لباس طراحي شده کاملا منحصر به اين فيلم و يک تجربه موفق بود.
منبع : هنرآنلاين