مارکز که آوريل سال گذشته در مکزيک درگذشت، سال ها در شهر کارتاخنا زندگي کرده بود. او شماري از آثارش از جمله "عشق سال هاي وبا" را در اين شهر نوشت.
تصميم همسر و دو پسر مارکز براي انتقال خاکستر پيکر اين نويسنده کلمبيايي به شهر کارتاخنا، با استقبال بسياري در کلمبيا روبه رو شده است.
مارکز در سال ۱۹۴۸ وارد اين شهر شد و در روزنامه هاي محلي به عنوان روزنامه نگار، شغلي يافت. او تا پايان عمرش، به طور مرتب به اين شهر سفر مي کرد و تعطيلات خود را در آنجا مي گذراند.
نويسنده رمان "صد سال تنهايي" همچنين مرکزي براي آموزش روزنامه نگاران آمريکاي لاتين در اين شهر تاسيس کرده است.
خيمه آبلو، مدير اين مرکز گفته است:"مارکز خانه اش را در کارتاخنا ساخت، بسياري از اعضاي خانواده اش در آنجا زندگي مي کنند و شهري است که پدر و مادرش در آنجا دفن شده‌اند."
به گفته او" با وجود آنکه مارکز و همسرش سال ها خارج از کشور زندگي کردند، اما حتي براي لحظه اي هم غير کلمبيايي نشدند."
مارکز در سال ۱۹۲۷ در کلمبيا به دنيا آمد اما سه دهه آخر عمرش را در مکزيک زيست. او که در سال ۱۹۸۲ برنده نوبل ادبيات شد، از بزرگ ترين چهره هاي ادبيات اسپانيايي و آمريکاي لاتين محسوب و از او به عنوان پيشتاز سبک رئاليسم جادويي ياد مي شود.
گذشته از صد سال تنهايي و عشق سال هاي وبا، تقريبا تمامي ديگر آثار او، از جمله پاييز پدر سالار، گزارش يک قتل، ساعت شوم، ژنرال در هزارتوي خود، خاطرات دلبرکان عمگين من، کسي به سرهنگ نامه نمي نويسد، از عشق و شياطين ديگر، زيباترين غريق جهان، گزارش يک آدم ربايي، سفر پنهاني ميگل ليتين به شيلي، زيستن براي بازگفتن و يادداشت هاي روزهاي تنهايي به فارسي ترجمه و منتشر شده‌اند.