سرمقاله اين شماره به قلم مجيد عباسي با عنوان "تايپوگرافي، کارکرد يا شکل" است. او مينويسد: "تايپوگرافي هستهي اصليِ ديزاين در ارتباطات بصري است. همچون ديزاين، تايپوگرافي دو جنبهي کارکردي و زيباييشناسانه را با خود به همراه دارد. کارکردش برقراري ارتباط با مخاطب و انتقال پيام به صورت بسيار مؤثر در دو شکل "مفهومي" و "احساسي" است؛ هر چه بيانش دقيقتر و مؤجزتر باشد، ديزاين را مؤثرتر مينمايد. "

در بخش "نظر" اريک اشپيکرمان مقالهاي دارد با عنوان: "آيا معماران بايد تايپ را درک کنند؟" اسپيکرمن ميگويد: "وقتي از مردم سؤال ميشود به کدام حرفه بيش از همه احترام ميگذارند، هميشه پزشکان به خصوص جراحان را در رأس فهرست خود قرار ميدهند. ما در آلمان پزشکان را -نيمه خدايان سفيدپوش- خطاب ميکنيم؛ براي اينکه وقتي مسألهي مرگ و زندگي در ميان است، معمولاً حرف آخر را ميزنند. در اين ميان، خيلي از معمارها خود را خداي هر آنچه خداوند خلق نکرده است، ميدانند. آنها کساني هستند که خيلي ساده ساختمانها را به اندازهي پهنا، ارتفاع و دلار طراحي ميکنند. البته هميشه معماراني بودهاند که براي فراهم آوردن محيط ساختهشدهاي که خيلي از ما نميتوانيم از آن فرار کنيم فروتني به خرج دادهاند. اما من با خيلي از آنها برخورد داشتهام که جداً باور دارند جواب همهي سؤالات مربوط به طراحي را، در هر کجاي دنيا که باشد، ميدانند. اين مسئله آنها را به مشتريان غيرممکني تبديل ميکند که تا بهحال ديدهام."…..
طراح معاصر ايراني اين شماره رضا عابديني است و مروري بر آثار او که توسط باوند بهپور نوشته شده است. به همراه جديدترين آثارعابديني.
طراحي فونت ديبا توسط دامون خانجانزاده، موضوع پروژهي ايراني اين شماره است. در بخش دوم پروژه، پگاه احمدي مقالهاي دارد دربارهي انتخاب نشريهي نشان در ميان ۱۰۰ مجلهي برگزيدهي کلاسيک طراحي گرافيک.
طراحي امروز مقالهاي است با عنوان "تايپ آينده: يک گرايش نشانهشناختي" که پويا احمدي آن را نوشته است. در بخشي از مقاله ميخوانيم: " پيشرفت فنآوري دههي اخير بسياري از محدوديتهاي فني پيشين در طراحي تايپ را حل کرده است. فرآيند "ساب پيکسل انتي اليسينگ"25 و "آتوهينتينگ"26 تبديل به ويژگيهاي بديهي اکثر تايپهاي ديجيتال شدهاند. اختراع نمايشگرهاي با تراکم پيکسل بالا فاصلهي بين حروف چاپي و ديجيتال (روي صفحهي نمايش) را به شدت کاهش داده است. اين امر نه تنها به طراحان امکان طراحي تايپهاي ديجيتال با دقت و پيچيدگي بالا را داده، بلکه حجم عمدهاي از نگرانيهاي او را در ارتباط با جنبههاي فني طراحي تايپ کاسته است. در نتيجه طراح امکان تمرکز روي جنبههاي بصري و مفهومي تايپ را پيدا کرده است. "
"روبروي" اين شماره به گفتوگو با متيو کارتر تايپوگرافر مطرح انگليسي اختصاص دارد. از معروفترين آثار کارتر، نشانهنوشتهي موزهي مدرن نيويورک است.
طراحِ مرجع اين شماره، ولفگانگ واينگارت است که فيليپ برتون، به بهانهي نمايشگاه مروري بر آثارش در سپتامبر ۲۰۱۴ در موزهي طراحي زوريخ، به معرفي او پرداخته است.
بهزاد متبحري در بخش آرشيو، مروري بر نمايشگاههاي تايپو گرافي ايرانيِ گروه رنگ پنجم دارد، با عنوانِ " ايراني، تماما ايراني"در بخش گوناگون مجيد عباسي نگاهي به آثار تايپوگرافي اريک برندت انداخته و پگاه احمدي به معرفي کتب ايراني و خارجي مرتبط با تايپوگرافي پرداخته است.
