تالار وحدت شامگاه 1 خردادماه ميزبان رنگاهنگي بود که با تار و سهتار کيوان ساکت و نقاشي عليرضا مجابي با تکنيک ميکسمديا و آکريليک روي بوم خلق ميشد.

اين دومين پرفرمنس رنگاهنگ بود. مجابي اولين دوئت خود را با پيانونوازي هانيبال يوسف خلق کرده بود و پس از آن، کيوان ساکت را به اين چالش دعوت کرد تا اينبار سبک مدرن خود را با موسيقي سنتي ايراني همراه کند.
نحوهي اين پرفورمنس بهگونهاي است که دو هنرمند بدون داشتن ايدهي قبلي در کنار يکديگر قرار ميگيرند و برداشت ذهني خود را از نابترين حس لحظه به مخاطب عرضه ميکنند.
نواي تار کيوان ساکت آغازگر اين دوئت بود که به گفتهي خودش تمام دستگاهها و مايههاي موسيقي ايراني برايش رنگ دارند و او با مُدگرديهاي بسيار، فضاهاي متفاوتي را براي مخاطب خلق ميکرد. البته با توجه به اينکه قرار بود، اين دوهنرمند از کار يکديگر الهام بگيرند، به نظر ميرسيد، ساکت بيشتر در حالي که سرش پايين است، به بداههنوازي ميپردازد و کم پيش ميآمد به نقاشي مجابي نگاه کند.
او در ميانهي کار تارش را زمين گذاشت و سهتار هم نواخت.
عليرضا مجابي نيز که يک بوم گرد را براي اين کار انتخاب کرده بود، ساعاتي را صرف خلق اين اثر کرد و گهگاه تشويقهاي مخاطبان با نقاشي او همراه ميشد. بعضا دليل اين تشويقها برداشت ذهني بود که مخاطب حاضر در سالن از اثر داشت و آنها را به تشويق وا ميداشت.
به گزارش ايسنا، اين برنامه با يک ساعت تأخير آغاز شد و ساکت پيش از آغاز برنامه به همين دليل از حاضران عذرخواهي کرد.
