مسقط الرأس تا بوزار / ˝هوشنگ سيحون؛ معمار، نقاش، هنرمند˝ منتشر شد


اين کتاب که به وجوه گوناگون فعاليت هنري هوشنگ سيحون مي‌پردازد، شامل شرح‌حالي غيرجانبدارانه از زندگي و فعاليت حرف‌هاي هوشنگ سيحون است که از زبان خود او، دانشجويانش، همکاران، دوستان و حتا کساني که دورادور با وي در ارتباط بوده‌اند، بيان و نيز از منابع معتبر چاپي، صوتي و تصويري گردآوري شده است.

در ابتداي اين کتاب سعي شده تا با ارائه‌ي تصويرهايي از جامعه‌ي آن روزهاي ايران، رنگ و بوي فضايي که سيحون در آن متولد شد و زندگي و تحصيل مي‌کرد در ذهن خوانندگان زنده شود و ضمن بررسي روند زندگي و فعاليت حرفه‌اي و هنري وي و همچنين سفرهاي دانشجويي، کروکي‌ها و اسکيس هاي شاگردانش و معرفي طرح‌ها و پروژه‌هاي که محقق نموده، به بخش‌هاي وسيع‌تري از شخصيت و منش اين هنرمند فقيد پرداخته شود.

"از مسقط الرأس تا بوزار" شرح مصاحبه‌اي است که توسط فرشته رحيمي با هوشنگ سيحون انجام گرفته و در آغاز اين کتاب آمده است. سال‌هاي تحصيل و کار هوشنگ سيحون، مقارن با تأسيس دانشگاه تهران و دانشکده‌ي هنرهاي زيبا و پايه‌گذاري رشته‌ي معماري بود، به همين دليل تاريخچه‌اي از تأسيس نهاد آموزش عالي در ايران و شکل‌گيري رشته‌ي معماري و نيز خلاصه آ ي از تأسيس و فعاليت‌هاي فرهنگي انجمن آثار ملي ايران در بخشي ديگر از اين کتاب فراهم آمده است.

هوشنگ سيحون از معماران بزرگ کشورمان است که طي دو دهه فعاليت در زمينه‌ي طراحي، معماري، آموزش معماري و هنرهاي تجسمي، تأثيري بسيار عميق و قابل بررسي بر روند و ديدگاه آموزش، ساخت، سبک زندگي و شيوه‌ي خلق و ارائه‌ي آثار معماري و هنري گذاشته است.
سيحون، دهه‌هاي سي تا پنجاه زندگي خود را به حضور فعال در سازندگي و آموزش در کشور سپري کرد، رييس دانشکده هنرهاي زيباي دانشگاه تهران شد، چند آرامگاه ممتاز براي مشاهير ايراني ساخت، در مسابقات متعدد معماري رتبه‌ي اول را کسب کرد، دانشجويان موفق و ساعي فراوان پرورش داد، در احيا و ثبت معماري سنتي ايران کوشيد و پيوسته تلاش کرد تا هرچه بيشتر بياموزد و آموزش بدهد و در تمام اين مدت در نظر داشت تا ميراث غني تاريخ اقوام باذکاوت ايراني را مستند سازد و گونه‌اي از معماري را ارائه بدهد که ضمن مدرن بودن و بهره‌مندي از تکنولوژي روز، پيرو ريشه و فرهنگ معماري سنتي ايراني باشد.

سيحون، هنرمند و نقاش بزرگ کشور، رشته‌ي معماري را برگزيد تا پشتوانه‌ي مالي براي پرداختن به نقاشي را داشته باشد. او تنها هنرمند ايراني بود که آثارش در کنار آثار پابلو پيکاسو و سالوادور دالي به نمايش در آمد و مورد نقد منتقدان هنري جهان قرار گرفت. آثار هنري فراوان به‌جامانده از وي در آرشيو موزه‌ها، نزد مجموعه‌داران و اشخاص حقيقي نگهداري مي‌شود.

منبع : هنرآنلاين

پیمایش به بالا