انگلستان يکي از تابلوهاي نقاشي «ورمير» را به دليل آنچه احتمال آسيبپذير بودن عنوان کرده بود، به نمايشگاه بزرگ اين هنرمند در هلند امانت نداد.

به گزارش گالري آنلاين، ايسنا به نقل از گاردين نوشت، بر اساس اسناد منتشرشده، موسسه «ميراث انگلستان» از امانت دادن يکي از ارزشمندترين تابلوهاي نقاشي اين کشور به نمايشگاه باشکوه «يوهانس ورمير» در هلند خودداري کرده و ادعا کرده بود که اين نقاشي براي سفر بسيار آسيبپذير است؛ اين درحالي است که کارشناسان خطر آسيب رسيدن به اين نقاشي را بسيار کم ارزيابي کرده بودند.
مسوولان موزه ملي آمستردام تلاش کرده بودند، براي بزرگترين نمايشگاه «يوهانس ورمير» که چندي پيش به پايان رسيد، تمام ۳۷ نقاشي به جاي مانده از اين نقاش چيرهدست هلندي را در گردآوري کنند.
تابلو نقاشي «نوازنده گيتار» که در «کنوود هاوس» واقع در لندن نگهداري ميشود، يکي از ۹ تابلو نقاشي «ورمير» است که در نمايشگاه اخير موزه ملي آمستردام نمايش داده نشدند.
اکنون بر اساس اسنادي که منتشر شده است، ميتوان دريافت که مسوولان موزه ملي آمستردام براي امانت گرفتن موقت نقاشي «نوازنده گيتار» از متصديان موسسه «ميراث انگلستان»، تلاش کردهاند. موسسه «ميراث انگلستان» (English Heritage) مسووليت اداره «کنوود هاوس» را بر عهده دارد.
مسوولان موزه ملي آمستردام حتي گزارشي را توسط «متخصص برجسته جهان [در زمينه] کاهش ارتعاش» تهيه کردند تا از اين راه موسسه «ميراث انگليسي» را متقاعد کنند که اين نقاشي را ميتوان با استفاده از آخرين فناوري با خيال راحت به آمستردام منتقل کرد.
در اين گزارش يکي استادهاي دانشگاه صنعتي «برلين» به اين نتيجه رسيد که با استفاده از جعبه مخصوص، خطر آسيب رسيدن به نقاشي بسيار ناچيز است.
اين کارشناس جعبههاي حملونقل مخصوصي را توصيه کرد که نقاشي را با استفاده از جداکنندههاي طناب سيمي نگه ميدارند تا از آن در برابر هرگونه ضربه در حين حمل و نقل محافظت کنند.
موزه ملي آمستردام اعلام کرده بود که از همين فناوري براي جابهجايي ايمن نقاشي ارزشمند «گشت شبانه» در تور نمايشگاههاي «هلند» استفاده کرده بود. مسوولان اين موزه حتي پيشنهاد دادند يک کارشناس بر عمليات جا به جايي اين نقاشي نظارت داشته باشد، با اين حال موسسه «ميراث انگلستان» از همان ابتداي مذاکرات براي امانت دادن اين نقاشي رغبتي نداشت و نگرانيهاي مربوط به روند انتقال اين نقاشي ارزشمند را دليل مخالفت با انتقال آن عنوان کرد.
با وجود درخواستهاي مکرر موزه ملي آمستردام و اشاره به اينکه حتي ساير مالکان نقاشيهاي آسيبپذير ورمير آنها را براي اولين و آخرين نمايشگاه بزرگ ورمير در موزه ملي امستردام امانت داده اند، نقاشي نوازنده گيتار از نمايشگاه جا ماند.
«نوازنده گيتار» درحالي از اين نمايشگاه جا ماند که نمايشگاه بزرگ «يوهانس ورمير» که در موزه ملي آمستردام(Rijksmuseum) برگزار شده بود و در چهارم ژوئن به پايان رسيد در مجموع ۶۵۰,۰۰۰ بازديدکننده جذب کرد و به اين ترتيب به پربازديدترين نمايشگاه تاريخ اين موزه تبديل شد.
«يوهانس ورمير» را اغلب براي خلق تابلوهاي نقاشي با موضوعات زندگي روزمره طبقه متوسط جامعه ميشناسيم. او در سال ۱۶۳۲ ميلادي متولد و در سال ۱۶۷۵ ميلادي درگذشت و کارنامه کوچکي از خود به جاي گذاشت که از مشهورترين آنها «دختري با گوشواره مرواريد» و «خدمتکار شيردوش» است. «ورمير» مرموزترين هنرمند در بين نقاشان چيرهدست هلندي است؛ چراکه با وجود نقاشيهاي مشهورش، هيچ اطلاعات شخصي از او وجود ندارد، نه پرترهاي، نه نامهاي، نه دستنوشته يا خاطراتي. «دختري با گوشواره مرواريد» مشهورترين تابلو نقاشي اين هنرمند محسوب ميشود. اين نقاشي که با نام «موناليزاي شمال» هم شناخته ميشود نماد سبکي به نام «تروني» است. مهارت «ورمير» در به تصوير کشيدن نور در نقاشيها در نحوه نگاه اين دختر و بازتاب نور در گوشواره مرواريد آن مشهود است.
