![]()
منيره پنج تني، دبير دفتر ماه صد و دوازده اين نشريه در سر مقاله خود با عنوان «معماري، مواجههاي اصيل با جهان» ابراز داشت:
يوهاني پالاسما، پديدارشناس ـ معمار هلندي، در کتاب «چشمان پوست» معماري را نخستين ابزار ارتباطي ما با فضا و زمان ميداند و در کتاب «دست متفکر» مينويسد: معماري فضا و زمان را در جسمانيت جهان براي سکني گزيدن انسان رام و اهلي ميکند. براي مطالعه معماري و مباحث مربوط به مکان روشهاي مختلفي وجود دارد، اما پديدارشناسي يکي از ظريفترين، پرنفوذترين و کارآمدترين آنهاست.
بخش نخست اين شماره با عنوان فرعي دفتر ماه به گفتوگو با مهرداد قيومي بيدهندي متخصص معماري اختصاص يافته و دومين مطلب اين بخش نيز گفتوگويي با شمسالملوک مصطفوي با عنوان «جنبش پديدارشناسي» است.
مقاله «ساختن و سکني گزيدن جزء جدانشدني هستي آدمي» اثر محمدجواد صافيان، «بازنگري نقادانهاي برسرشت پيچيده مکان» ترجمه ويدا نوروز برازجاني و «معماري وحدت و ضرورت بازتآول آن در معماري مدرن جهان اسلام» از محمدرضا شيرازي، «پديدارشناسي معماري» ترجمه علي نجات غلامي، «دشواريهاي زيباييشناسي معماري» ترجمه سيد محسن اسلامي و «تجربه زيباشناختي و ابژه زيباشناختي» ترجمه حسين کاظمي يزدي ديگر مباحث اين بخش را تشکيل داده است.
بخش ادب و هنر اين شماره به مقاله «مباني معنوي ديدگاه تيتوس بورکهارت درباره معماري و هنر اسلامي» از فرهاد احمدنژاد سردرودي و سميرا سليمي و «خورقليا: عالم مثال يا عالم صورتهاي مثال يو ادراک خيالي» ترجمه انشاءالله رحمتي و گفتوگو با علياصغر مصلح با عنوان «فلسفه فرهنگ افقي جديد براي فرهنگ پژوهان اختصاص دارد.
کتاب «گلبانگ ميفروش؛ نکتههايي در احوال بابافغالي و ابداعات و طرز تازه در اشعار او» از سيد مسعود رضوي و کتاب «دانشنامه هنر و معماري ايراني» در گفتوگو با صالح طباطبايي در اين شماره معرفي شده است.
منبع : معمارنيوز
