رضا نامي معتقد است برپايي نمايشگاه هاي هنر جديد در شهرستان ها بسيار خوب است و هنرمندان تهراني نبايد برپايي نمايشگاه هاي خود را به تهران معطوف کنند.
به گزارش گالري آنلاين به نقل از مهر، رضا نامي درباره نمايشگاه «معبد سرنوشت» بيژن بصيري که اين روزها در موزه هنرهاي معاصر آبادان افتتاح شده است، گفت: در اين نمايشگاه يک چيدمان اتفاق افتاده است اما چيدماني که با پرفورمنس همراه است و اين پرفورمنس را کساني که داخل فضاي نمايشگاهي مي شوند کامل مي کنند. در واقع صدايي که از راه رفتن تماشاچي ها به وجود مي آيد در فضاي نمايشگاه مي پيچد و حرف بسيار مهمي در خود دارد. با اين صدا يک سمفوني ايجاد مي شود که من را به ياد کارهاي «استراوينسکي» مي اندازد و مي توان گفت اين نمايشگاه يک پرفورمنس- چيدمان است.
وي درباره رنگ ها و همخواني آن با سنگ ها و حجم ها در اين چيدمان بيان کرد: رنگ ها در آرامشي که در فضاي نمايشگاه وجود دارد بسيار نقش دارد، همچنين تابلوها به دليل ارتباط رنگي و فرمي که با هم دارند به کار تکامل داده اند. سنگ هاي آتشفشاني همه از يک جنس و خانواده اند اما فاميلي هاي مختلفي دارند بنابراين روي هم رفته بايد گفت که آثار يک دست و خوبي به وجود آمده است.
نامي اظهار کرد: رنگ آبي که در سقف و بعضي ديوارها وجود دارد مي تواند نشانه اي از آسمان باشد و به هرحال در تابلوهايي که تراش داده شده مي توانيم بازي هاي نور را در آن ببينيم اما آويز اين سنگ هاي بزرگ اين ايده را به من نمي دهد که به آسمان اشاره دارد، بلکه برعکس سنگيني آن به سمت زمين است. کارهاي ديگري که روي پايه گذاشته شده، معمولاً ديناميکشان به طرف آسمان است.
وي با اشاره به اينکه برپايي نمايشگاه هاي اينچنيني در شهرهاي ديگر ايران بسيار قابليت فرهنگ سازي دارد، گفت: مرکزيت هنر در تهران باعث شده که شهرستان ها به خصوص تعداد زيادي از شهرستان هاي کوچک و دور افتاده از اين مساله محروم باشند و مردمان آن با هنر ارتباط برقرار نکنند و هنر را فقط در طراحي و نقاشي اجسام بي جان بدانند.
نامي در پايان سخنان خود بيان کرد: آبادان يک شهر فرهنگي است و مردم آن به دليل سابقه اي که داشتند بسيار با دانش هستند. اين حرکت خوبي است و هنرمندان خود را کوچک ندانند و فکر نکنند که حتماً کار بايد در تهران و آن هم فقط در موزه هنرهاي معاصر تهران باشد! اين کار بايد دوجانبه باشد؛ هم مديران و هم هنرمندان بايد اين را بخواهند.