باغ گياهشناسي نيويورک در نمايشگاهي کمنظير با عنوان «گلهاي ونگوگ»، ۱۸۰۰۰ گياه از ۳۰۰ گونه مختلف را در کنار مجسمههاي آفتابگردان و روايتهايي از نامههاي اين هنرمند به نمايش گذاشته است.
به گزارش گالري آنلاين، آفتابگردانهايي با کشت ويژه و مجسمههاي غولپيکر در کنار يکديگر، قلب اين پروژه را شکل ميدهند و به تماشاگران تجربهاي چندحسي از طبيعت و هنر ارائه ميکنند. اين نمايشگاه، با تلفيق هنر، تاريخ و باغباني، يکي از متفاوتترين اداي احترامها به دنياي ونگوگ در فضايي زنده و طبيعي به شمار ميرود.
از آنجا که آفتابگردانها به طور طبيعي از اواخر ژوئن و در طول تابستان شکوفا ميشوند و اين نمايشگاه قرار بود از ماه مه آغاز شود، تيم باغ مجبور شد سراغ تحقيق درباره گونههايي برود که در دماي خنک اواخر آوريل نيز قابل کشت و شکوفايي باشند.
سرانجام، گونهي ProCut که براي صنعت گلبريده پرورش يافته، انتخاب شد؛ آفتابگرداني با قابليت جوانهزني سريع و گلدهي در تمام طول سال.
برايان ساليوان، معاون گلخانهها و فضاي سبز باغ، گفت: «اين آفتابگردانها بهخوبي در بهار و در فضاي باز برانکس رشد کردند.»
نمايشگاه "گلهاي ونگوگ" از شنبه براي عموم آغاز شده و تا اکتبر ادامه خواهد داشت. نگاهي پشت صحنه به اين پروژه، ميزان برنامهريزي و هماهنگي پيچيدهاش را روشن ميکند.
از ۱۸۰۰۰ گياه اين پروژه، بيش از ۳۰۰ گونه و واريته مختلف وجود دارد؛ ۹۵٪ آنها از بذر يا نشا توليد شدهاند. فرآيند کشت از تابستان گذشته در گلخانههاي Nolen — که براي عموم بسته است — آغاز شده.
تيم باغ بايد زمان جوانهزني و رشد هر بذر را طوري محاسبه ميکرد که تا موعد انتقال به گلخانه يا محوطه چمن به اندازه کافي بزرگ شده و در طول نمايشگاه دوام بياورد. آنها همچنين بايد براي تعويض گياهان در فصول مختلف و جايگزيني نمونههاي آسيبديده برنامهريزي ميکردند.
در بهار، گياهاني مثل دلفينيوم و ميخک در گلخانه به نمايش در ميآيد و در تابستان، جاي خود را به بگونيا و زينيا ميدهد و در پاييز نيز داوودي و ستارهمريم جايگزين خواهند شد.
ساليوان ميگويد: «احتمالاً فقط علاقهمندان جدي گياهان متوجه اين تغييرات ميشوند چون رنگبندي کلي ثابت خواهد بود.»
البته، آفتابگردانها عاشق نور مستقيم آفتاباند. (در زبان فرانسه به آنها tournesol ميگويند، يعني «چرخنده به سمت خورشيد».)
تمامي آفتابگردانهاي اين نمايشگاه در گلخانه از بذر پرورش داده و به چمنزار منتقل ميشوند.
در مجموع ۳۲ گونه مختلف آفتابگردان در اين پروژه کاشته شده — از نوع کلاسيک زردرنگ Provence Summer با ۱.۲ متر ارتفاع، گرفته تا گونهي عظيمالجثهي Mammoth که تا ۳ متر قد و گلهايي ۳۰ سانتيمتري دارد. نوع Maximilian، گونهاي بومي از دشتهاي آمريکا هم در اواخر تابستان شکوفا ميشود.
يکي از گونههاي محبوب تيم باغ، Vincent’s Choice است که گلبرگهاي زردرنگش دايرهاي تيره در مرکز دارد.
علاوهبر آفتابگردانهاي واقعي، در فضاي سبز، نصب هنري سيريل لنسلن نيز قرار گرفته که مجسمههايي از ۱.۵ تا ۴.۵ متر ارتفاع را دربر ميگيرد.
براساس گفتهي ساليوان، تيم باغ در نامههاي ونگوگ جستوجو کرد و به ارجاعات متعدد او به گياهان رسيد — گياهاني که از نظر ونگوگ «قابليت تفسير هنري» داشتند.
«سعي ميکنيم اين روايتها را زنده کنيم و آنها را از زبان گياهان بيان کنيم.»
به گفتهي جوانا گراک، معاون نمايشگاهها و برنامهريزي باغ، علاقهي آنها به ونگوگ، مدتها پيش آغاز شده بود؛
«از منظرههاي گندمزار و باغهاي روستايي تا طبيعت بيجان گلهاي رنگارنگ، آثار او همواره الهامبخش ما بوده است.»
از نکات جالب نمايشگاه، بازسازي نقاشي رزهاي ۱۸۹۰ ونگوگ است — اثري در مجموعه موزه متروپوليتن نيويورک.
زير و کنار بازآفريني فلزي اين نقاشي، گلهايي نرم به رنگ صورتي کمرنگ و سبز روشن کاشته شده است؛ درست شبيه «بهمنگلهاي» صورتي که ونگوگ در آن تابستان چيده بود.
رنگ صورتي نقاشي اصلي امروز تقريباً از بين رفته و گلها سفيد شدهاند، اما در اين بازآفريني، شکوفههاي فلزي، ترکيبي چشمگير از صورتي و سفيد دارند و در ميان گلهاي طبيعي زنده محصور شدهاند.
