روشنايي هاي معماران، مجسمه سازان و طراحان ايراني به فرهنگسراي نياوران مي رود

به گزارش گالري آنلاين به نقل از ابژه ديزاين پلتفرم، ابژه نمايشگاهي را تحت عنوان "چراغ روشن، چراغ خاموش" (Light on, Light off) برگزار مي نمايد.

ابژه فرصتي مهيا مي كند تا افراد به كشف ارتباط بين بين فضا، اشياء و محيط نائل گردند و محفلي را براي بحث پيرامون موضوعات ارائه شده فراهم مي‌آورد اين در حاليست كه علاوه بر ارزش هاي زيبايي شناسانه، كاركرد اشياء، بحث و اشتراك نظرها و ايده ها در خصوص آن نيز حائز اهميت است. ابژه در حد فاصل بين هنر، صنعت و مخاطب جاي مي‌گيرد و در اين ميان آنچه مهم مي‌گردد ارتباط بين تئوري ، نظريه و انديشه طراح است. هدف ما همراهي با طراحان، هنرمندان و معماران بمنظور آفرينش آثار در اديشن هاي محدود است.

«تاريخ معماري تاريخ کشمکش بشر براي بهره گيري از نور و روشنايي است»  (لوکوربوزيه)

نور ادراک بين شي ، فضا و ماده را شكل مي‌دهد با حواس انساني ارتباطي متقابل برقرار‌ مي‌نمايد نور نيرويي شگرف و رمز آلود است که همواره زمينه حيرت فلاسفه و هنرمندان را رقم زده است. در آغاز مدرنيسم نقش عمده اي در شكل گيري جنبش امپرسيونيست ايفا مي نمايد و همواره ذاتش نمايانگر نوعي حضور آميخته از بي‌حضوريست. در دهه 1960 و 1970 ارتباط بين شي هنري و فضا افزايش مي يابد نور در آثار دن فلاوين نقشي مهم ايفا مي كند استفاده از نورهاي مصنوعي فضاي تازه را رقمي مي‌زند كه در آن خطوط، رنگ ها و تابش روابط موجود در فضاي معماري را باز تعريف مي نمايد.

شيوه ادراک حسي انسان ارتباط مستقيمي با خصوصيات نوري آن فضا دارد. تجربه‌هاي انساني از زندگي همگي نشات گرفته از نوريست كه به محيط زندگي هويت مي بخشد. معماري بعنوان هنري براي خلق فضايي جديد مستثني از اين امر نبوده بگونه‌اي كه نور فضا معماري، شي و هم ناظر را در بر مي‌گيرد و سبب تجربه‌اي جديد از فضايي آشنا مي‌گردد. نور و متريال بگونه‌اي جدا ناشدني به يكديگر وابسته‌اند و زمينه را براي درك متقابل هر يك فراهم مي‌آورند در اين ميان ديزاين شايد يكي از راه‌هاي ارتباط ميان اين دو را فراهم مي‌آورد. در الگوهاي معاصر آنچه به يك محصول ارزشي خاص و مضائف مي‌بخشد توجه به فرهنگهاي محلي در ساختارهاي جهانيست كه شكلي از بازخواني خورده فرهنگ‌ها را بدنبال دارد.

هدف ابژه معرفي محصولات برخاسته از فرهنگ‌هاي بومي در بازارهاي جهانيست و در اين ميان «مس» متريالي است كه همواره در ادوار گوناگون به شيوه هايي متفاوت بكار گرفته شده و تاريخ گذشته ايران را به عصر جديد متصل مي‌نمايد. مس قابليت انتقال پيام‌هاي پيچيده را داراست و انعطاف پذيري اين ماده به هنرمندان اجازه داده است تا با بهره‌گيري از پتانسيل‌هاي آن آثاري شگرف را پديد آورند. جيمز استرلينگ، استيون هال، آلدو روسي، هرزوگ و د‌مورن و رنزو پيانو از آن در سطوح خارجي آثار خود و طراحان نامداري مانند ران آراد، روث آساوا، تام ديکسون و اوسکار زيتا  آنرا در داخل بناها بكار گرفته اند. هدف ابژه ساخت شي‌اي كاربردي و هنري از مس است كه جدا از توليد نور و ساختاري جذاب، فضا را نيز تحت تاثير قرار دهد.

اسامي طراحان، معماران و هنرمندان شرکت کننده (به ترتيب حروف الفبا)

هومن بالازاده و سارا حسينيان اميني  (هوبا ديزاين)، عليرضا تغابني وسپيده صراف زاده (دفتر معماري ديگر)، صادق تير افکن، سياوش جرايدي بهمن چگني، شروين حسيني (دفتر معماري براکت)، محمد خاوريان، بهروز دارش، علي ذوالفقاري، آناهيتا رضا اله، فرشيد شيوا، امين صادقي، آسيا صميمي و نيما فردي (استوديو طراحي Daevas)، امين طباطبايي و سروش بهارزاده، مريم غلامي، عادله فرزين، فيروز فيروز (دفتر معماري فيروز وهمکاران)، شهريار قرايي، سهيل قنديلي (دفتر معماري ري)، بهارک کشاني و حسين غفاري، نيما کيواني (دفتر معماري کيواني)، حميد ناصر خاکي و بنفشه درويش (استوديو معماري تائو)، آرش مظفري (دفتر معماري کلانشهر)، حميد ناصر خاکي و بنفشه درويش (دفترمعماري تائو)، رضا نجفيان (رنا ديزاين)، محمدرضا نيکبخت، فرزانه وزيري تبار، محمدرضا يزدي

حضور در اين رويداد براي عموم آزاد و رايگان مي باشد.

تاريخ برگزاري:17 الي 24 شهريور ماه 1396
مکان: تهران، انتهاي پاسداران، روبروي پارک نياوران، فرهنگسراي نياوران، گالري شماره 1
ساعات بازديد:
 روز افتتاحيه 17 شهريور، (ساعت 17 الي 21)
 مابقي روزها از (ساعت 11 الي 21)

پیمایش به بالا