
به گزارش گالري آنلاين به نقل از ايسنا، سيدامير سقراطي – عضو هيات مديره انجمن هنرمندان نقاش – ايسنا با اشاره به نامه دفتر هنرهاي تجسمي وزارت ارشاد به انجمنهاي تخصصي اين حوزه مبني بر اعلام آمادگي براي برگزاري مستمر دوسالانهها، يادآوري کرد: ما جلسهاي با مسئولان برگزاري جشنواره تجسمي فجر داشتيم. انجمنهاي هنري تجسمي با هم در آن ديدار گفتند که در کنار برگزاري جشنواره فجر ما به برگزاري دوسالانهها هم احتياج داريم.
او ادامه داد: ما خيلي صريح و مشخص به آنها گفتيم، برگزاري دوسالانهها را از جمله وظايف وزارت ارشاد ميدانيم، زيرا گويا وزارت ارشاد براي اينگونه موارد، حتي رديف بودجه دارد! البته انجمنها ميتوانند دوسالانهها را برگزار کنند، به شرطي که وزارت ارشاد در آن دخالت نداشته باشد و فقط بودجه را تامين کند و اطمينان داشته باشد که ما ميتوانيم به بهترين شکل اين کار را انجام دهيم.
سقراطي تاکيد کرد: ما بهعنوان انجمنهاي تخصصي که دست کم با حدود ۱۰هزار عضو در ارتباط هستيم، متخصصان و پژوهشگران زيادي را داريم. دوسالانهها نياز دارند که بهروز، دقيق و علمي پيش بروند. فقط برگزاري يک نمايشگاه بهشکل فراخواني ديگر جوابگو نيست.
اين هنرمند با بيان اينکه ما انتشار اين نامه را به فال نيک ميگيريم، گفت: زمان تعيينشده براي پاسخگويي به اين نامه، بسيار کوتاه است. اين حسن نيت وزارت ارشاد که ميخواهد ما اين دوسالانهها را برگزار کنيم، از نظر ما ارزشمند است؛ اما بايد به راهکارهاي ما، از جمله لزوم استقرار دبيرخانه دائمي در انجمنها توجه شود. وظيفه دبيرخانه اين است که در مدت دو سال، همه فعاليتهاي رشته تخصصي خود را رصد کند.
او معتقد است: اگر قرار باشد نمايشگاهي برگزار شود که فقط در آن، چند اثر بهنمايش درآيد، در حد رفع تکليف است و بهتر است که دوسالانه اصلا برگزار نشود.
سقراطي اظهار کرد: آقاي ملانوروزي – مديرکل دفتر هنرهاي تجسمي وزارت ارشاد – در دورهاي که روي کار آمد، گفت دوسالانهها را برگزار کنيم. ۵ / ۲ سال پيش، ما روي يک طرح پژوهشي سهماه کار کرديم. پنج پژوهشگر جوان تحت سرپرستي يک نقاش پيشکسوت، اين کار را انجام دادند و در نهايت، يک طرح درباره برگزاري دوسالانه بينالمللي ارائه کرديم که فقط درباره نقاشي نيست و براي تمام هنرهاي تجسمي کاربرد دارد. همه بيينالهاي دنيا در آن متن، بررسي شده بودند. موزه هنرهاي معاصر آن طرح را از ما گرفت و اعلام کرد، انجمن نقاشان ايران توان برگزاري چنين چيزي را ندارد و خود ما ميخواهيم اين را برگزار کنيم.
اين عضو هيات مديره انجمن هنرمندان نقاش ادامه داد: ما اين طرح را بررسي کرديم که چگونه ميشود يک نمايشگاه بينالمللي داشت و چگونه ميتوان دوسالانه تاثيرگذار برگزار کرد. آن طرح موجود است و ما اعلام آمادگي ميکنيم که اگر وزارت ارشاد بودجه آن را تامين کند و ما نيز اسپانسر جذب کنيم، ميتوانيم دوسالانهاي را برگزار کنيم که دست کم در گام اول، منطقهاي باشد و بعد بهشکل بينالمللي برگزار شود.
او بيان کرد: اين طرح، ۵ / ۲ سال پيش آماده و ارائه شد و نسخههاي آن در وزارت ارشاد و دفتر انجمن هنرمندان نقاش موجود است.
سقراطي اظهار کرد: ما مبحث گستردهاي را با عنوان آسيبشناسي انجمنهاي هنري ايران در انجمن هنرمندان نقاش راهاندازي کرديم. خوشبختانه انجمنها مستقل از وزارت ارشاد هستند، اما متاسفانه بودجه ندارند.
او با بيان اينکه در بودجه سال ۹۶ در بخش تجسمي وزارت ارشاد، ۱۵ مورد حمايت از انجمنها مصوب شده است، گفت: سوال اين است که اگر به نام انجمنها، پولي گرفته ميشود چرا در اختيار انجمنها قرار نميگيرد؟! اگر اين پول جاي ديگري صرف ميشود و نام انجمنها صوري است، به ما بگويند؛ اما اگر اينگونه نيست، بودجه را در اختيار انجمنها قرار دهند و مطمئن باشند اتفاقهاي بسيار خوبي رخ خواهد داد.
سقراطي گفت: ما در نشستي که تيرماه با نمايندگان مجلس داشتيم، اعلام کرديم و به ما گفتند، بودجههاي مصوبشده را معاونت هنري در اختيار بخش تجسمي نميگذارد. ما با آقاي مرادخاني، جلسههاي متعددي را برگزار کرديم، يکي از خصوصيات تيم وزارت ارشاد، اين است که افراد بسيار خوشبرخوردي هستند و جلسه ميگذارند، اما بعد از اين جلسهها، نتيجهاي نميبينيم.
اين هنرمند در پاسخ به اين پرسش که به نظر شما چرا تا به حال بيينالهاي هنري بهشکل مستمر برگزار نشدهاند؟ اظهار کرد: شايد برگزاري جشنواره تجسمي فجر به اين دليل بوده است که نميخواستند هزينه بيينالهاي مختلف را بدهند و در واقع به جاي چند دوسالانه، يک سالانه براي نمايش دستاوردهاي تجسمي داشته باشند؛ اما واقعيت اين است که همه دستاوردهاي تجسمي سال در جشنواره فجر ارائه نميشود. ممکن است کمبود بوجه نيز وجود داشته باشد، زيرا بيينالها واقعا هزينهبر هستند؛ ولي در مجموع، جشنواره تجسمي فجر نمايانگر دستاوردهاي يک سال گذشته هنرهاي تجسمي کشور نيست.
او تاکيد کرد: بيينالي که ايجاد گفتمان کند، کارآيي داشته باشد، رويکردهاي نوين هنر را در فضاي تجسمي ايران رصد کند و آنچه را که در بيرون اتفاق ميافتد، با دعوت از هنرمندان خارجي نشان دهد و بتواند بخشي از هنر معاصر ايران را به خارج معرفي کند، يک دوسالانه خوب خواهد بود. مهم اين است که چقدر نبض معاصر بودن و بهروز بودن، در آن بيينال بزند.
