به گزارش گالري آنلاين به نقل از مهر، اين روزها جديدترين مجموعه از طراحي هاي کيومرث کياست با عنوان «روايت جنون» در گالري ساربان برپاست. اين هنرمند پيشکسوت مقيم تبريز در اين مجموعه طراحي هاي خود را با تکنيک قلم فلزي و مرکب روي مقوا به نمايش گذاشته است و آثار بياني اکسپرسيو دارند.
کياست درباره اين نمايشگاه که جهان شخصي هنرمند را به نمايش مي گذارد گفت: تيرماه سال گذشته همسرم بعد از تحمل يک دوره بيماري فوت کرد و بسيار زندگي شخصي و رواني مرا تحت تاثير قرار داد و به همين دليل تصميم گرفتم مرگ او را به يک انرژي تبديل کنم. همين ايده باعث شد شروع به طراحي کردن کنم تا فراغ او را با همه پيچيدگي هايي که زندگي برايم به وجود آورده بود بيرون بريزم.
اين هنرمند پيشکسوت با اشاره به اينکه اين کارها بسيار صادقانه خلق شده اند، ادامه داد: هيچ کدام از آثارم بيان مستقيمي ندارد ولي همه مسايل اين يک سال زندگي ام به صورت تصاوير ذهني شخصي منعکس شده که برايم يک تسکيني هم بود و من در اين نمايشگاه در واقع دردها و رنج هايم را در قالب فيگورها آوردم.
وي اين کارها را جداي از سبک و سياقي که بيش از نيم قرن است به آن مي پردازد ندانست و گفت: آثارم گرچه عنوان طراحي دارند اما شخصا معتقد هستم در دنياي امروز مرز ميان طراحي و نقاشي روشن نيست و در هنرهاي تجسمي به اين راحتي نمي توان به اثري عنوان نقاشي يا طراحي داد اما چون در برخي کارهاي من رنگ سياه قالب است، عنوان طراحي به آن اطلاق مي شود.
کياست درباره رشد هنر در شهر تبريز و ميزان هنرمندان شاخص در اين شهر نيز گفت: اول از همه بايد اين را بگويم که در شهر تبريز ظرفيت بالايي در زمينه هنرهاي تجسمي وجود دارد و اين ظرفيت هم در ميان جوان ها ديده مي شود و هم در ميان هنرمندان پيشکسوت. با اينهمه در اين شهر، فضاي هنري جدي وجود ندارد و مي توانم بگويم به طور کلي يک شناخت عميق از هنر به ويژه هنر معاصر نداريم.
اين نقاش پيشکسوت با انتقاد از اينکه در شهر تبريز گالري وجود ندارد، عنوان کرد: گاهي برنامه ها و نمايشگاه هاي مناسبتي در شهر برگزار مي شود که متاسفانه در اکثر اين نمايشگاه ها شاهد کارهاي کپي هستيم. حتي نقاش ها به خود زحمت نمي دهند يکبار به دل طبيعت بروند و آنجا کار کنند. در کارهاي فيگوراتيو ضعف هاي بسياري ديده مي شود و عموم کارهايي که مي شود عوامانه است.
وي افزود: من سالها تلاش کردم تا شايد بتوانم چيزي را تغيير دهم اما در نهايت نتوانستم کاري از پيش ببرم. سال ها تدريس کردم و هنوز هم تدريس مي کنم اما در نهايت تلاشي که مي کنم به نتيجه اي که مي خواهم نمي رسد.
کياست اظهار کرد: در تبريز، هنر، خريدار ندارد و بيشتر خريد و فروش اثر هنري در همان حيطه نقاشي هاي بازاري است که عموما جنبه هنري ندارند. ما حتي نمايشگاهي به نفع بيماران کليوي برگزار کرديم اما اثري در اين نمايشگاه به فروش نرفت. به گمانم اين يک بحث ريشه دار و طولاني خواهد شد اما به طور مثال مي توانم بگويم ما سراغ پزشکان تبريز رفتيم و از آنها خواستيم پيش قدم شوند و اثر هنري خريداري کنند اما اطلاعات آنها که جزو قشر تحصيلکرده جامعه هستند از هنر، بسيار پايين بود. در واقع در لايه هاي اجتماعي شناخت عميقي از هنر وجود ندارد.
وي در پاسخ به اينکه آيا اداره ارشاد در تبريز در حوزه تجسمي فعاليت موثري دارد، گفت: همانطور که گفتم بحث ما يک بحث ريشه دارتر از اين است که به اداره ارشاد استان ربط پيدا کند اما آنچه مي بينم اين است که اداره ارشاد دوست دارد موثر باشد و يا تلاش هايي صورت مي گيرد اما اين اداره نه بودجه کافي دارد و نه نيروي متخصص کارشناسي لازم. وقتي اين دو کمبود وجود دارد چگونه قرار است از منِ هنرمند حمايت شود؟
اين هنرمند اظهار کرد: من تمام کارهاي نمايشگاه جديدم را در يک فضاي دو متري با وجود درد و رنج بسيار انجام دادم. در تمام دنيا سوله هاي بزرگي در اختيار هنرمند قرار مي دهند و به هنرمندان به عنوان گنجينه نگاه مي کنند چون مي دانند يک هنرمند مي تواند يک کاغذ ۵۰۰ توماني را با چند خط به يک اثر ۵ ميليون توماني تبديل کند ولي ما اينجا مانند قرن ۱۹ ميلادي فکر مي کنيم که هنرمندان بايد گشنگي بکشند.
کياست همچنين گفت: در دنيا فقط مسئولان نيستند که وظيفه حمايت از هنر را دارند و جامعه حتي اگر هنري را دوست نداشته باشد باز هم از آن حمايت مي کند مثلا يک شخص مي تواند اثري را بخرد و هديه بدهد حتي اگر آن اثر را دوست نداشته باشد. خريد آثار هنري مانند خريد مجله و روزنامه و کتاب در دنيا مرسوم است و مردم در دنيا عموما براي حمايت از قشر فرهنگي جامعه اين کار را ميکنند.
اين هنرمند پيشکسوت در پايان تاکيد کرد: چون من در دانشگاه تدريس مي کردم مي دانم که در تبريز استعداد جوان زياد داريم اما همين جوان ها بعد از آموزش سراغ کارهاي غير هنري مي روند چون فضايي براي کار ندارند. به گمانم به جاي ساخت اينهمه بانک و ساختمان بايد کمي فضاهاي هنري و فرهنگي بسازيم.
در نمايشگاه «روايت جنون» ۲۶ اثر در ابعاد ۵۰ در ۷۰ از کيومرث کياست به نمايش در آمده است.
کياست نيم قرن به طور پيوسته به نقاشي و طراحي پرداخته است. او علاوه بر دريافت جايزه و لوح تقدير از نمايشگاه هاي مطرح جهاني در زمينه کاريکاتور در اخوتسک ژاپن، تانجون کره جنوبي، نصرالدين هوجا ترکيه و در بيش از ۵۰ نمايشگاه گروهي کاريکاتور در کشورهاي ترکيه، يوگسلاوي، ايتاليا، ژاپن، کره جنوبي، بلژيک، مقدونيه، بلغارستان و ايران شرکت داشته است.