به گزارش گالري آنلاين، بيش از صد سال پيش، يک بانکدار فرانسوي بنام Albert Kahn تصميم به انجام يک پروژه ي عظيم عکاسي گرفت. او عکاسانِ بزرگي را به خدمت گرفت و آنها را براي عکاسي از نقاط مختلف جهان به قاره هاي مختلف فرستاد تا مجموعه اي نفيس با نام The Archives of the Planet را تهيه کند. نکته ي جالب اين بود که تمام عکسهاي اين مجموعه، فقط رنگي بود. در سال ۱۹۰۴ ميلادي برادران لومير توانستند نخستين عکسهاي رنگي را با سيستم Autochrome (نخستين فيلمهاي رنگي که با دانه هاي ريز نشاسته ساخته شده بودند) ظاهر کنند و آقاي کان هم براي شناساندنِ اين تکنيک جديد، تمام عکاسان اين پروژه را به سيستم اتوکروم مجهز کرد. در نهايت در تمامِ مدت اين پروژه، عکاسان ۷۲۰۰۰ عکس رنگي از اقصي نقاط دنيا ثبت کردند. يکي از نفيس ترين قسمتهاي اين پروژه، قطعاً مجموعه عکسهايي از نقاط مختلف پاريس بود. بخشِ پاريس، در سال ۱۹۱۴ ميلادي به چهار عکاسِ زبده بنام هاي "لئون ژيمپِل"، ""استفان پاسه" ، "ژرژ شوالير" و "آگوست لئون" واگذار گرديد و آنها کار خود را اندکي پيش از شروع جنگ جهاني اول آغاز کردند.
در زير، بخشي از عکسهاي قسمتِ پاريس را مشاهده ميفرماييد:
آرنو رافائل مينکينن (Arno Rafael Minkkinen) عکاس اهل فنلاند است که به عنوان عکاس در ايالات متحده مشغول به کار است. او در طول چهار دهه ي گذشته به عنوان معلم و استاد دانشگاه، کيوريتور و نويسنده مشغول به کار بوده است و همچنين در اين سالها تحقيقات و مطالعاتي در ارتباط با عکاسي سلف پرتره داشته است.
تصاوير دستکاري نشده از فيگورهاي انساني در مناظر طبيعي:
عکاس آمريکايي Lisa Wood عکس هاي آبستره الهام بخشي از منظره کشتزار ها با استفاده از تکنيک هاي نوردهي چندگانه (multiple exposures ) و تايم لپس (time-lapse) گرفته است. او مي گويد: «با فوکوسم در مناظر آبستره، هدف من خلق چيزي دراماتيک در نتيجه سادگيش است. من عاشق زيبايي طبيعي عکاسي منظره هستم اما همچنين ديد هاي منحصر به فردي که در هنر هاي ديجيتال يافت مي شود»
خانم" Ruth Orkin" از مشهورترين عکاسانِ زنِ تاريخ است. او که مادرش يک بازيگر فيلمهاي صامت بود در سال ۱۹۲۱ ميلادي زاده شد و تا هفده سالگي در هاليوود آمريکا زندگي کرد. نخستين دوربينش را در سن ۱۰ سالگي و با فقط ۳۹ سنت خريداري کرد و به عکاسي از دوستانش پرداخت. تا اينکه در سال ۱۹۳۹ ميلادي، يک دوچرخه خريداري کرد و مسافت طولانيِ لوس آنجلس تا نيويورک را پيمود و به عکاسي پرداخت. سپس در سال ۱۹۴۳ ميلادي به قصد ماندن، به نيويورک رفت و با خريد يک دوربين حرفه اي به عکاسي کردن از کلاب هاي شبانه و کودکان پرداخت. اين آغازي بود بر فعاليت هنري خانوم اورکين. مهمترين پروژه هاي عکاسي او براي مجله ي مشهور Life رقم خورد. مانند عکاسي از پروژه هاي سينمايي مشهور، هنرمندان نامي و سفر به کشورهاي مختلف دنيا مِن جمله ايتاليا. ازدواجش با يک فيلمساز در بازگشتش به نيويورک، باعث شد او با ديد هنري خارق العاده اش دو فيلم را به همراه همسرش توليد کند. قطعاً برترين عکسهاي او باز ميگردد به شهر محبوبش يعني نيويورک، که خانم اورکين از جاي جايش ثبتِ لحظه کرده است. با ترويجِ عکاسي رنگي، او هم آخرين سالهاي عمرش را با قابهاي رنگي سر کرد و در نهايت، در شصت و چهار سالگي (سال ۱۹۸۵ ميلادي)، در نيويورک ايالات متحده ي آمريکا درگذشت.
سباستيائو سالگادو (Sebastião Salgado) عکاس برزيلي در سال ۱۹۴۴ بدنيا آمد. دوره کودکي او با خانه به دوشي و نقل مکان به جاهاي مختلف سپري شد. او در سائوپائولو مشغول به تحصيل در رشته اقتصاد شد. سپس به پاريس رفت. ولي اينبار اعتراضات او به حکومت ديکتاتوري در سال ۱۹۶۹ دليل مهاجرت او به پاريس بود.
سالگادو پس از اخذ دکتري اقتصاد خود مشغول به کار براي سازمان بين المللي قهوه شد. و زماني که براي انجام ماموريت براي اين سازمان به آفريقا سفر کرد گزارش کار خود را به صورت مجموعه عکس منتشر کرد. طي اين پروژه علاقه او به عکاسي همچو آتشي زير خاکستر برافروخته شد. و اين آغاز پديده اي به نام سالگادو به عنوان عکاس اجتماعي بود. او در سي سالگي شغلش را رها کرد و با سفر به آفريقا عکاسي را شروع نمود.
عکس هاي "کارگران" را از لنز دوربين عکاس معروف برزيلي سباستيائو سالگادو (Sebastiao Salgado) مي بينيم:
تهيه و تنظيم : بهاره زالي