به گزارش گالري آنلاين به نقل از تنديس، به تازگي موزه هنرهاي لسآنجلس (LACMA) نمايشي موزيکال بر پايهي آثار مارک شاگال روي صحنه آورده است: فانتزي براي صحنه، مخلوطي از فانتزيهاي آمريکايي موسيقي و رقص همراه با تصويري از هنر مارک شاگال با استفاده از چهار تئاتر آلکو (Aleko)، پرنده آتشين (The Firebird)، دافنيس و کلويي (Daphnis and Chloe) و فلوت جادويي (Flute Magic) برگزار مي شود. اين نمايشگاه شامل اشيا، اسکيسها و لباسهايي با طراحيهاي شاگال و فيلمي ناياب از نمايش آلکو در سال ۱۹۴۲ با اجراي موسيقيايي در هر بخش و منتخبي از آثاري که حس موسيقي و تئاتر را تحريک ميکند.
فانتزي روي صحنه، با ارجاعي از نمايشگاههاي مارک شاگال با عنوانهاي: رنگ و موسيقي در موزه هنرهاي مونترال در سال ۲۰۱۷، با سيتادل در موسيقي در موزه فيلارمونيخ پاريس در سال۲۰۱۶ و باLa Piscine – Musée d’art et d’industrie André Diligent, Roubaix در سال ۲۰۱۶ با همکاري گروه بنياد شاگال آغاز شد. استفاني بارون، سرپرست ارشد هنر مدرن با همکاري گروه طراحي پارچه و لباس اين نمايش را در موزه لسآنجلس برنامه ريزي کرد.
از ديرباز هنرمندان بسياري به تلفيق نقاشي با باله، تئاتر و اپرا علاقهمند بودهاند و شاگال هم دررأس هنرمندان مدرن قرار داشت. شاگال با همکاري بنيادهاي تئاتر و اپراها در روسيه، مکزيک، نيويورک و پاريس، آثاري بينظير و جديد را طراحي کرد. او با مرکز بالهي روسس به سرپرستي سرگئي دياگليف Sergei Diaghilev در سال ۱۹۱۱ همکاري کرد و عمق علاقه و اشتغال او به موسيقي و رقص در تمام کارهايش ادامه يافت.
به گفتهي رئيس موزه هنرهاي لسآنجلس: «نمايشگاه فانتزي براي صحنه، با گردآوري آثار معروف شاگال و تمام طراحيهاي نوآورانهي وي در تئاتر، ما را به درک کارهاي گسترده هنرمند رهنمون ميسازد.»
«با تلفيق هنرهاي بصري و نمايشي، گفتگوهاي زيادي را نيز در ميان رشتههاي هنر، موسيقي، تئاتر، رقص و حتي طراحي گسترش ميدهد.»
به گفتهي روزنامهي بارن Barron «با تمرکز بر اين چهار محصول او که در دوران جنگ و بعد از آن با تبعيد به نيويورک، خلق شد، اين نمايشگاه ديدي گيرا از آثار کمتر شناخته شده شاگال را که پيش از انقلاب روسيه آغاز شده بود و از قرن بيستم هم گذر کرده، به عموم مردم عرضه کرد.»
«کار شاگال روي صحنه نمايش، يک فصل مهم در تاريخ هنرمندان بصري است که در همکاريهاي بينارشتهاي مشابه فعاليت ميکنند و تاريخ هنر مدرن را غني ساختهاند.»
فانتزي براي صحنه، چهار نمايش تئاتر هنرمندان به نامهاي: باله آلکو در ۱۹۴۲، باله پرنده آتشين در ۱۹۴۵ ، باله دافنيس وکلويي در ۱۹۵۹ و اپرا فلوت جادويي در ۱۹۶۷ که در هر يک، شاگال فضاهاي خيال انگيزي را با طراحي لباسهاي رنگارنگ و پر حيرت خلق کرده بود، به نمايش در ميآورد. در اين نمايشگاه، LACMA در پنج بخش اصلي به کارهاي بينظير او ميپردازد. علاوه بر اين موضوع نمايشگاه «فانتزي براي صحنه»، چند اثر بسيار ارزنده را از موزههاي سراسر جهان امانت گرفته است؛ همچون: اثر پرتره خود با هفت انگشت (۱۹۱۲) ، ويولونيست سبز (۲۴-۱۹۲۳) ، ويولونيست (۱۴-۱۹۱۱) و ويولونيست بر روي نيمکت (۱۹۲۰).