موسسه فرهنگي هنري پژوهشي صبا از روز شنبه هفتم مرداد ماه 96 ميزبان آثار تقاشي و عکاسي گروهي از هنرمندان به کيوريتوري وحيد ايرواني تحت عنوان "انسان" خواهد شد.
در استيتمنت نمايشگاه آمده است:
پس از بحث جهان بيني، مهمترين بحث ، انسان بيني و يا به اصطلاح رايج، انسان شناسي است. چرا که انسان موضوع تمام مکتب ها و ايدئولوژي ها اعم از ديني و يا غير ديني است. انسان شناسي ازجهات مختلفي از اهميت ويژه اي برخوردار است از آن جمله مي توان به رابطه انسان شناسي با شناخت خدا و معاد و همچنين رابطه آن با تهذيب نفس و شناخت فلسفه آفرينش انسان اشاره کرد .
وحيد ايرواني
اين نمايشگاه تا 14 مرداد ماه ادامه خواهد داشت.
وحيد ايرواني، کيوريتور نمايشگاه، داراي مدرک رشته گرافيک است و مديريت هنري شرکت نقطه خط و مجله ويدئوي تجسمي پيش رو را به عهده داشته است.
او که تاکنون در چندين جشنواره و نمايشگاه گروهي و انفرادي شرکت کرده است در باره هدف اصلي جمع آوري اين مجموعه مي گويد:
پس از بحث جهان بيني، مهم ترين بحث، انسان بيني ويا به اصطلاح رايج، انسان شناسي است.
چرا که انسان موضوع تمام مکتب ها و ايدئولوژي ها اعم از ديني ويا غير ديني است.انسان شناسي از جهات مختلف از اهميت ويژه اي بر خوردار است از آن ميتوان به رابطه انسان شناسي با شناخت خدا و هم چنين، رابطه آن با شناخت فلسفه آفرينش انسان اشاره کرد.
اما تمام موضوعات به انسان خلاصه ميشود. جهان هستي بدون انسان تهي است و شکل و مفهوم امروزي خود را از دست مي دهد.و در مواردي فاقد وجود مي شود.
در اين نمايشگاه بازنمايي عکاسي را داريم و تاش هاي نقاشان را که در موضوع انسان آثار خود را خلق کرده اند.
ايرواني در رابطه با چگونگي شکل گيري ايده ي اين نمايشگاه گفت:
ايده اين نمايشگاه از اتفاقات و رويداد هاي جهان پيرامون زندگي مان شکل گرفته است.
از نابودي، جنگ، اعدام، زندگي، بمب گذاري ها، از نامهرباني هاي انسان ها با هم نوع خود و گاه با محيط زيست. اما در کنار همه ي اينها هنوز زيبايي وجود دارد… هر هنرمند نسبت به برداشت خودشان از '' انسان '' آثاري را خلق کرده اند.
وي در رابطه با ابعاد، سبک و تکميک آثار، توضيح داد:
در اين نمايشگاه 37 هنرمند حضور دارند. بزرگترين اثر 100*70 سانتيمتر و کوچکترين اثر 30*40سانتيمتراست و در کل نمايشگاه به سه سايز خلاصه شده 30*40 ، 50*70 و 100*70 سانتيمتر به نمايش در مي آيد.
در انتخاب اثر تز نظر سبک و تکنيک هيچ گونه محدوديتي براي هنرمندان گذاشته نشده است.
خالق اثر آزادانه اثر خود را خلق کرده است. به عقيده ي من هنرمند در آزادي، بهتر ميتواند حرف هاي خود را بزند و در آزادي و امنيت فعلي خدا را شاکريم که آزادانه کار ميکنيم و حرف هايمان را به طور مصور ميزنيم .
اين هنرمند ضمن تاکيد بر اينکه اعتراض به شرايط فعلي حاکم در جهان مهم ترين علت انتخاب اين عنوان بوده است، بيان کرد:
هر هنرمند نسبت به ديد خود و نوع جهان بيني خود اثر خود را خلق کرده است.
معمولا اثري را انتخاب ميکنم که از مستعد بودن هنرمند آن اثر آگاه باشم، آثار انتخابي در بيشتر موارد فيگوراتيو بوده است.
وي در پايان افزود:
امروزه با نگاهي سطحي به روزنامه ها خبر گزاري ها ، شبکه هاي رسانه جمعي و با توجه به انتشار اخبار در فضا هاي مجازي خبر از نابساماني حاکم بر جهان مي دهد. از هنجار شکني ها و جنايات، تجاوزها ، اعدام ها ، مهاجرين و پناهنده هاي بي خانمان هاي کشورهاي جنگ زده و …
ياد جمله اي از احمد شاملو افتادم: وقتي کنار رودخانه دارن گردن ميزنند نمي شود از زيبايي ها لذت برد …
مگر مي شود اين اتفاقات را در جهان ديد و سکوت کرد؟؟؟
هنرمندان با هنرشان حرف مي زنند.
ما هنرمان مسلح است.
در گفتگوي خبرنگار گالري آنلاين با برخي از هنرمندان اين نمايشگاه مطرح شد:
روشنك بابايي متولد ١٣٥٩ و فارغ التحصيل رشته گرافيك است، از ٢٠ سالگي به طور جدي در رشته نقاشي و هنر هاي تجسمي فعاليت داشته و سال ٩٥ باولين نمايشگاه انفرادي خود را در خانه هنر ايران برگزار کرده است.
بابايي معتقد است در آثار خود، به عنوان يك هنرمند به دنبال ريشه ها ، سنتها و تضادها بوده و افزود:
انسان يعني پله پله رسيدن به تكامل همانند مسير هنر براي هنرمند.
وي در رابطه با سبک و تکنيک آثار خود توضيح داد:
من يك نقاش رئاليست، سنت گرا هستم ولي در اين ميان افكار وايده هاي هنر قرن بيستم رهايم نكرد . اين شد كه تصميم گرفتم سنت گرايي هنر ايراني را در كنار سنت شكنيه هنر اروپايي در قالب رئال ارائه دهم و با الهام از نقاش بزرگ پيكاسو، پيشكسوت هنر كوبيسم تصميم به بر گزاري اين نمايشگاه گرفتم
پارسا صفي، ديگر هنرمند اين نمايشگاهه در رابطه با روند تکميل پروژه از مرحله شکل گيري ايده تا اجرا، بيان کرد:
ايده ي اوليه ي اين مجموعه مربوط به دو سال پيش است . از زماني که مسير دانشگاه را معمولا در اتوبوس ، مترو و در اقشار مختلف جامعه طي مي کردم . در اين ميان به چهره هاي خسته و خواب آلوده ي کارگران و کارمنداني آزرده از سرما و گرما و کار زياد پي مي بردم که توجه هر هنرمند و به خصوص دانشجوي نقاشي را جلب مي کرد. چهره هايي بسيار جذاب براي طراحي و نقاشي مرا وادار به عکاسي از آنان کرد . سرانجام بعد از عکاسي هاي پي در پي در طي دو سال از اين مدل هاي گم شده در گوشه و کنار شهرمان ، اسکلت اصلي اين مجموعه شکل گرفت . مجموعه اي با عنوان "خواب در بيداري" که شامل هشت تابلوي نقاشي مي شود .
شروع کار من براي اين مجموعه اوايل تيرماه 96 و با هدف ارائه در اين نمايشگاه بود .
– آيا در مفهوم اثر خود تحت تاثير نظريه و يا شخص خاصي بوده ايد؟
بله استادان طراحي من ، مرا به توجه بيشتر به اطراف و به خصوص چهره هاي مردم تشويق مي کردند . همين موضوع نيز باعث شد در طول روز کمي از بي تفاوتي خارج شوم و از اين کار نتيجه هم بگيرم .
صفي دليل انتخاب عنوان "خواب در بيداري" براي مجموعه خود را چنين شرح داد:
در واقع با قرار گرفتن در مقابل اين آثار ، شايد نامي که در نظر گرفته شده کمي گمراه کننده باشد . در اين مجموعه هشت پرتره وجود دارند که هفت پرتره در خواب اند و يکي از پرتره ها بيدار است و جلب توجه مي کند . در واقع زمينه ي اين مجموعه بر پايه ي بيداري آن فرد است و خواب، لايه اي است بر بيداري اي که بايد وجود داشته باشد اما خواب جاي آن را گرفته است.
وي در رابطه با سبک و تکنيک آثار خود افزود:
اين مجموعه را با استفاده از رنگ روغن و بر روي هشت قطعه مقواي 13 در 18 سانتيمتر کار کرده ام.
در چند زمينه ي هنري فعاليت داريد و چرا؟
اصلي ترين هنر من نقاشي است . هنري که در دانشگاه نيز مشغول به تحصيل آن هستم . عکاسي، ديگر شاخه اي است که علاقه ي فراواني به آن دارم که يکي از دلايل علاقه ي من باز مي گردد به رشته ي دانشگاهي ام ؛ زيرا عکاسي مکمل نقاشي است . من با عکس گرفتن کادر را بهتر مي شناسم ، چيدن عناصر در کادر را بهتر مي شناسم و در نقاشي از آن بهره مي برم . به عبارتي ديگر براي کمک به نقاشي ، عکاسي نيز مي کنم و از آن لذت مي برم.
هنرمند ديگر اين مجموعه، سميرا پيمان پاك، متولد ١٣٥٩ و ليسانس روانشناسي باليني است. وي از سال ١٣٧٠ نقاشي را زير نظر اساتيد مربوطه شروع کرده و سال ١٣٨٠ اولين نمايشگاه نقاشي انفرادي خود را در نگارخانه سبز برگزار کرد.
وي در رابطه با مفهوم اثر خو گفت:
موضوع انسان هميشه همراه ما بوده و گاهي اوقات لازم است عميق تر به آن بپردازيم و يك هنرمند آن را در آثارش جستجو ميكند.
در استيتمنت آثار اين هنرمند آمده است:
انسان بودن،انسان شدن،انسان ماندن،مساله اين است.
لوح سپيد هويت را چگونه طرح زدن و طرح را چگونه نگاه داشتن مسئله اين است…
چه ترسناك است حفره هايي كه سياهند،سياه ميمانند و سپيد نمي شوند در وجود ما.
آنچنان كه يونگ ميگويد؛ نقاط تاريك "ايگو" يا "من" در وجود هر فرد و ناشناخته ماندن آن،ت سلط غرايز و ترسها را براي فرد به ارمغان مي آورد.
پس سپيد مي زنم،با سايه هايي تاريك سپيدم را…..
پيمان پاك در مورد سبك و تکنيک آثارش بيان کرد:
سبك اصلي من در نقاشي هايم رئال است؛ گاهي اوقات بد نيست كه پا فراتر گذاشته و رهاتر قلم زد، شايد حس دروني ام بيشتر نمايان شود…
در اجراي اين آثار من از تكنيك رنگ روغن استفاده كرده ام و زمان كشيدن آن براي من مطرح نبود،چرا كه وقتي غرق در احساس باشي گذران عقربه ها را نمي فهمي….
مريم نقيبي، متولد ۱۳۶۹ و فوق ليسانس معماري از دانشگاه علم و صنعت ايران، هنرمند ديگر در اين نمايشگاه است.
وي در گفتگو با خبرنگار گالري آنلاين در رابطه با آثار خود توضيح داد:
از سرآغاز، انسان طبيعت را مأواي خود دانسته، گاه با آن در ستيز بوده و گاه آن را مورد احترام قرار داده است، آن را زمينه تخيّل خود قرار داده است و با آن اسطوره پردازي کرده است.
حال، آشفتگي و نابه ساماني فضاهاي شهري و زندگي، لزوم توجه دوباره به طبيعت را به عنوان ماهيتي يکپارچه و جامع ايجاد مي کند.
توجه به خطوط طبيعي و ارگانيک، بافت، رنگ و فرم هايي سازگار با تصورات ذهني انسان ها، آدمي را از قيد و بندهاي زندگي شهري مي رهاند.
در اين رابطه، مفاهيمي ازلي لمس مي شوند و مخاطب به سادگي فرم ها و رنگ ها و فارغ از دغدغه هاي زندگي شهري در لحظه اي همگام با طبيعت حرکت مي کند.
وي در ادامه افزود:
آشفتگي و نابه ساماني فضاهاي شهري و زندگي، لزوم توجه به خطوط طبيعي و ارگانيک، بافت، رنگ و فرم هايي سازگار با تصورات ذهني انسان ها را ايجاد مي کند تا آدمي را از قيد و بندهاي زندگي شهري برهاند.
اين مجموعه طي ۱ سال تکميل شده است که حال ۴ اثر از آن به نمايش درآمده اند.
نقيبي در رابطه با روند شکل گيري، سبک و تکنيک آثار اين مجموعه و عنوان آثارش چنين گفت:
در روند شکل گيري اين مجموعه نمي توان از مفهوم مينيماليسم که در زندگي حرفه اي من در معماري جاريست چشم پوشي کرد.
لمس سادگي به دور از هر دغدغه اي، در زندگي امروز مهم ترين دليل براي امتخاب اين مجموعه بود.
آثار اين مجموعه به سبک فيگوراتيو و با تکنيک اکلريک خلق شده اند.
ديگر هنرمند اين نمايشگاه، فاطمه سيدرضي، نقاش، مدرس و عضو انجمن نقاشان ايران، داراي مدرک کارشناسي ارشد در رشته گرافيک و نقاشي است. وي در14 نمايشگاه انفرادي و گروهي شرکت کرده و از اين هنرمند کتاب «تحليل نقاشي» دوره سونگ در سال 95 منتشر شده است.
سيدرضي در مورد روند شكل گيري ايده تا اجرا،انتخاب آثار و تكميل مجموعه و مدت زمان سپري شده تا نمايشگاه ،توضيح داد:
هر يك از مراحل نقاشي و يا عكاسي، از ايده تا اجراي اثر هنري، نوعي وظيفه ي ارتباطي يك هنر مند واقعي است كه در آن، يك تعريف به نوع ديگري متناسب با مرحله ي بعدي اين روند تبديل مي شود.
براي اجراي مناسب اثر هنري، طرح ها ، اسكيس ها و نمودارهاي اوليه ي خوب يك هنرمند،منجر به تصميم گيري درست و در نتيجه اجراي عالي هنرمند مي شود.
در تمدن بشري، ايده نقش مهمي در تحولات جامعه و سطوح گوناگون از خود بروز داده است. سفر به كره ماه بدون داشتن ايده اي كه نخستين بار ژول ورن بيان كرد، امكان پذير نبود.
به نظر من، يك هنرمند بايد به طور مشخص ايده خود را توضيح دهد. منظور از ايده، هدف و زمينه شكل گيري طرح است. مانند بازتعريف برخي از عناصر اجرا و يا بر پايه ذهنيتي بياني مانند نقد يك پديده اجتماعي.
آنچه اين نمايشگاه را با ديگر نمايشگاه هاي گروهي متفاوت كرده ،ايده اي بود كه براي برگزاري آن در نظر گرفته شده است.
وي در مورد دليل انتخاب اين عنوان و مفهوم آن براي اين مجموعه شرح داد:
موضوع انسان خود، پروژه اي بود كه مدتها قبل در ذهن آقاي ايرواني شكل گرفته و براي اجراي ايده ايشان زمان طولاني لازم بود تا به اجراي خوب برسد، به گفته ايشان پس از بحث جهان بيني، مهمترين بحث، انسان بيني و يا به اصطلاح رايج ، انسان شناسي است. چرا كه انسان موضوع تمام مكتب ها و ايدئولوژي ها اعم از ديني و يا غير ديني است.
