احمد نادعليان هنرمند محيطي از تدوين کتابي حاوي تجربيات و آثارش خبر داد.
احمد نادعليان فعال عرصه هنرهاي محيطي درباره جديدترين فعاليت هاي داخلي و خارجي خود به خبرنگار مهر گفت: در حال حاضر بيشترين مساله اي که روي آن تمرکز دارم تنظيم کتابي است که تجربيات و آثارم را در بر مي گيرد و مشغول نوشتن آن هستم.
وي در توضيح بيشتر بيان کرد: در اين کتاب روي اين موضوع تمرکز کرده ام که چگونه در اين زمينه پيش رفته ام و به هنر محيطي گرايش پيدا کرده ام. همچنين در بخشي از کتاب به اين موضوع مي پردازم که از نظر تصويري اين مجموعه کارهايي که انجام دادم چه دستاوردهايي داشته و به طور کلي چه سودمندي داشته است. البته اين کتاب مي تواند از جنبه متن محور بودن شاخص بشود و در بر گيرنده خاطراتم هم بشود اما در حال حاضر بيشتر بعد تصويري اش پر رنگ است.
اين هنرمند همچنين درباره برپايي جشنواره هنر محيطي که هر سال در روستاي پلور برگزار مي شود نيز اظهار کرد: يک سري کارگاه براي ساخت «ريتون» در روستاي پلور با استادان برگزار کرديم تا براي جديدترين جشنواره هنر محيطي که به زودي در اين روستا برپا مي شود آماده شويم.
وي درباره موضوع اين دوره جشنواره هنر محيطي پلور گفت: ريتون يک سلسله ظروفي در دوره هاي اوليه و هزاره هاي سوم پيش از ميلاد بودند که بعدها تا دوره هايي از تمدن ايران مثل دوره هخامنشيان و ساسانيان باقي ماندند. دو فرضيه درباره اين ظروف وجود دارد و گفته مي شود اين ظروف دو کارکرد داشته اند؛ يکي از نظر زيبايي شناسي که شکلي شبيه حجم و مجسمه دارند و دوم بعد کاربردي اش که براي صرف مشربه در مراسم آييني بوده است.
نادعليان با اشاره به اينکه معمولا اين ظروف توسط هنرمندان مدرن و به لحاظ شکلي مورد استفاده دوباره قرار گرفتند و خيلي از اينها به شکل مجسمه کار شدند، عنوان کرد: آنچه مدنظر ماست اين است که اين ظروف را که بيشتر به شکل موجودات و حيواناتي بودند دوباره در شکل هنر محيطي نگاه کنيم و يک کارکرد امروزين به آنها بدهيم اما تصميم گرفتيم اين بار به گذشته نگاه کنيم اما نه به معناي اينکه گذشته را بازتوليد يا خوانش کنيم بلکه از نظر زيبايي شناسي به سراغ موجوداتي برويم که پيش از اين انسان هاي هزاران سال قبل به آن نگاه مرده اند و اين ممکن است نوعي قوه محيط زيستي را نيز تحريک کند.
اين هنرمند ايراني که با آثار محيطياش در جهان شناخته شده است در پايان گفت: ما سراغ وجوهي از اين موضوع رفتيم که ما را به هنر محيطي نزديک مي کند مثلا در کنار مطالعه گِل هاي بومي نقاط مختلف، گل هاي روستاي پلور را بررسي کرديم. وقتي شما با گِل کار مي کنيد ناخودآگاه به دوراني فکر مي کنيد که بيشتر کار با اين متريال جنبه عملي داشت و ما در اين کارگاه ها درباره همه اين موارد صحبت کرديم.