نصب "کاشي ماندگار" بر سردرِ خانه هنرمندان و دانشوران ازسوي سازمان ميراثفرهنگي، صنايعدستي و گردشگري بيانگر آن است که آثار آفرينندگان علمي و فرهنگي زنده نيز بخشي از سرمايه معنوي ملي شمرده ميشود.
در يادداشت جواد مجابي آمده است:
اين رسم که آثار آفريده در زمان ما و پديدآورندگانش در تابش گنجينه دانش و هنر پيشين ايران ديده شوند، مايه دلگرمي کوشندگان ادب معاصر و تشويق نسلهاي بعدي به پيگيري اين راه و روش تواند بود.
کاشي نشانگر، از چشم رهگذر، مکان عادي را زمانروا ميکند، جايي است در شهر که در آن دانش و فرهنگ به ساليان دراز مشغله ساکنانش بوده است. خلوت هنرمند را براي يکي شدن با خود، با هنر و با عصر خويش نشان ميدهد. همچنين رفتوآمد چند نسل از فرزانگان زمانه در اتاقهايش را به حافظهاي ماندگار ميسپرد. اين نگاه دادوستد عاطفي مردم وطن و فرزندان تاريخيشان را استوار ميدارد.
اجراي همهسونگر اين طرح، نقشهاي راهنما از حضور پيشينيان کنار نوآمدگان، علم و فرهنگ ايران را ترسيم ميکند؛ نشان ميدهد که سوداي مداوم فرزانگان همدلي با مردم و عمرسپاري در گسترش دانش و بينش بشري در کشور و جهان بوده است.
شادمان و سپاسگزارم که آن سازمان محترم، همسويي خود را با ملتي بزرگ و فهيم نشان ميدهد که برپادارندگان فرهنگ انسانگرا را، از ديرباز تا امروز، بازشناخته است.
آرزو دارم زمانه چنان سازگار و هموار گردد که نسلهاي فردايي، اين وطن و فرهنگ مردمش را عاشقانه بنگرند و خردورزانه، مهربانتر از ما، ايران زيباي صلحآميز پيشرو را در قلب اين سياره مشوش، تابان نگاه دارند.
جواد مجابي
*. شاعر، نويسنده، منتقد ادبي و هنرهاي تجسمي، نقاش، طنزپرداز و روزنامهنگار