عکاسان بحران، با مشکلات زيادي از جمله نداشتن امنيت جاني و مالي روبهرو هستند و اين امر آنها را با چالشهاي زيادي مواجه ميکند؛ چالشهايي که در نشست عصر امروز دفتر مطالعات و برنامهريزي رسانهها به بخشي از آنها اشاره شد.
به گزارش گالري آنلاين به نقل از ايسنا، نشست تخصصي عکاسي خبري و مديريت بحران، 29 مرداد 97 با حضور حميد ضياييپرور (رييس دفتر مطالعات و برنامهريزي رسانهها) و همچنين تعدادي از عکاسان خبري از جمله سعيد صادقي، حسين حاتمي، محمد فرنود، جواد گلزار و افشين والينژاد در دفتر مطالعات و برنامهريزي رسانهها برگزار شد.
محمد فرنود، عکاس خبري باسابقه که آرشيوي از عکسهاي زمان جنگ در عملياتهاي مختلف دارد و برندهٔ دو جايزه عکاسي خبري از مسابقات جهاني عکاسي خبري وردپرس فتو در سالهاي ۱۹۸۲ و ۱۹۹۱ از جنگ ايران و عراق و زلزله منجيل است، با بيان اينکه يک عکاس موظف است که عکس خوب بگيرد، گفت: ۴۰ سال است که کشور ما با بحرانهاي مختلف روبهرو است و يک عکاس در درجه اول بايد بحرانهاي مختلفي که جامعه با آن مواجه است را شناسايي کند و ضمن رعايت اصول اخلاقي و صداقت، کار خود را انجام دهد.
او تصريح کرد: تا زماني که مديران کشور سياستهاي درستي را در پيش نگيرند و درک درستي از مسائل جهان نداشته باشند، اتفاقهاي خوبي در هيچ زمينه فرهنگي رخ نخواهد داد.
فرنود درباره طرح ترافيکي که بايد به عکاسان خبري تعلق بگيرد، گفت: عکاساني همانند من به پاس عکسهايمان لوحهاي تقدير و يا نشانهاي افتخاري را از خود شخص رهبر و يا حتي امام (ره) دريافت کردهايم اما زماني که براي دريافت طرح ترافيک به شهرداري مراجعه ميکنيم از ما نمونه کار ميخواهند.
فرنود همچنين معتقد است تا زماني که فضاي لازم براي کار عکاسان فراهم نشود و به آنها آزادي عمل داده نشود، مشکلات عکاسان خبر و بحران حل نخواهد شد.
جواد گلزار، يکي از عکاسان بحران که از حوادثي همچون زلزله رودبار، آتشسوزي ساختمان پلاسکو و … عکسبرداري کرده، با اشاره به اينکه عکاسي خبري امروزه جايگاه خود را در مطبوعات يافته است، درباره مشکلات و چالشهايي که عکاسان خبري و بحران با آن مواجه هستند نکاتي را به شرح زير بيان کرد:
ـ عکاسان خبري بحران که با خبرگزاريها و يا نهادهاي متفاوت همکاري ميکنند، دستمزد بالا و قابل قبولي ندارند.
ـ براي عکاسان زن فعال در حوزه عکاسي خبري و بحران، موقعيت کاري مناسب وجود ندارد.
ـ ارشاد و نهادهاي مختلف اهميت کار عکاسان خبري را درک نميکنند و فضاي لازم براي فعاليت را به آنها نميدهند.
ـ خبرگزاريها براي تهيه عکس، عکاساني را به طور جداگانه آموزش ميدهند و از عکاسان باتجربه و يا حرفهاي در اين حوزه استفاده نميکنند که اين امر باعث بيکاري عکاسان خبري ميشود.
ـ فضاي کاري عکاسان خبري داراي محدوديتهاي زيادي است.
ـ کارتهاي شناسايي که ارشاد تحت شرايطي سخت به عکاسان خبري ميدهد داراي اعتبار بالايي نيست.
ـ سانسور يکي از بزرگترين معضلات کار عکاسان خبري است که در برخي موارد با خودسانسوري عکاسان نيز مواجه هستيم.
ـ عليرغم اهميت بالاي آموزش عکاسان بحران و خبري براي چگونگي برخورد با شرايط سخت، توجهي به اين موضوع نميشود.
– عکاسان خبري از حقوق کاري خود باخبر نيستند و بايد در اين زمينه آگاهسازي شود.
سعيد صادقي، عکاس خبري هشت سال دفاع مقدس با بيان اينکه مهمترين معضل حال حاضر ما کوتهفکري مديران کوتاه قد در عرصههاي مختلف است، ادامه داد: نگاه يک عکاس خبري بايد به مشکلات اجتماعي باشد و اگر بخواهد اثرش ماندگاري داشته باشد، نبايد ايدئولوژي خاصي را در کار خود راه دهد و به طور کلي جهانبيني عکاس است که کار او را ماندگار ميسازد.
او همچنين درباره حرفه عکاسي گفت: هر کس که يک دوربين عکاسي دارد لزوما عکاس نيست و اگر بخواهيم يک عکاس حرفهاي بحران باشيم بايد اطلاعات کافي روانشناختي و اجتماعي درباره بحرانهاي مختلف داشته باشيم.
صادقي افزود: عکاسها بايد عشق و استعداد اين کار را داشته باشند و هر عکاس بايد در يک حوزه عکاسي تخصص داشته باشد، نه اينکه به کليه حوزههاي عکاسي ورود کند.
حسين حاتمي، عکاس خبري با اشاره به اينکه هر اتفاقي همانند مشکلات اقتصادي، اجتماعي، سياسي و … که باعث از بين رفتن نظم و آرامش عمومي جامعه ميشوند نوعي بحران هستند، افزود: ستاد بحران بايد با هماهنگي دفتر معاونت مطبوعاتي کشور شرايط آموزش چگونگي برخورد با بحران و همچنين زنده ماندن در اين شرايط را آموزش دهد و از کليه رسانهها درخواست کند که خبرنگاران و عکاسان خود را براي شرکت در اين کلاسهاي آموزشي معرفي کنند.
وي ادامه داد: اگر براي زمان بحران در معاونت مطبوعاتي، ستاد مديريت بحران به وجود بيايد شرايط براي عکاسان اين حوزه راحتتر خواهد شد.
در پايان افشين والينژاد، خبرنگار و عکاس خبري که تنها رسانهنگاري بود که بعد از رفتن همه خبرنگاران به خاطر خطر نشت تاسيسات هستهاي، همچنان در کار فاجعهزدگان سونامي ژاپن ماند و ۴۰۰ هزار تصوير ماندگار را ثبت کرد، گفت: عکسبرداري از صحنههاي سونامي ژاپن زندگي من را دگرگون کرد؛ چرا که من قبل از آن تنها خبرنگار بودم ولي حضور در حادثه سونامي فوکوشيما من را به سمت عکاسي نيز سوق داد ولي به طور کلي درآمدي از عکسبرداري در سونامي ژاپن کسب نکردم و آن زمان علاقهاي نيز به اين کار نداشتم.
او افزود: يک عکاس خبري بايد روحيه خود را در مواقع بحران حفظ کند؛ چرا که با صحنههايي روبهرو ميشود که ممکن است احساسات او را برانگيزد و بر ديدگاه عکاسي او تأثير بگذارد.