در سيصد و هشتمين گفتمان هنر و معماري که به جلوه هاي نور در فلسفه معماري و زيست ايران اختصاص دارد، آقايان دکتر سيد موسي ديباج و مهندس سيد حميد ميرميران سخن خواهند گفت که با نمايش فيلم همراه است. دبير پنل گفتگو خانم مهندس بهارک کشاني هستند.
فضاهاي نوري در معماري، يعني آن فضاهائي که به صورت مستقيم و غيرمستقيم از شعاع نور بهره مندند، بر فضاهاي غيرنوري نه تنها در ظهور غلبه دارند، بلکه معني و مفهوم و حتي مفاهيم بنيادي فضاهاي غيرنوري جهان، منوط به معني و مفهوم فضاهاي نوري است. اين فضاهاي نوري در حکم آينه هائي هستند که فضاهاي واقعي و جهان ما را احاطه کرده اند و از آن ها گريزي به خارج نداريم، اما ما جهان واقعي و فضاي واقعي را پذيرفته ايم زيرا ما به فضاهاي نوري، که متمايز کننده اند، واقف هستيم. از سوي ديگر مي توان گفت در کنار فضاهاي نوري، فضاهاي کور و تاريکي وجود دارند و از اين رو که آنها را تنها در فضاهاي روشن و نوري ميتوان به جاي آورد، تاربع فضاهاي روشني يافته مي شوند. فضاهاي روشن آينه اند و فضاهاي گم شده را در آن ها مي توان به جاي آورد و باز شناخت. در واقع در قلمرو علم و هنر معماري، فضاي نوري در شناخت مقدم بر فضاي واقعي، تاريک و موهوم است و فضاي موهوم و هيولائي بدون نور قابل شناخت نيست.
بر اين اساس، معماري همچون هنري براي ساختن فضا از طريق محصور کردن آن ها به فضاي ديگر است، اما خصوصيت مهم صورت هاي انضمامي ساختۀ معماري يعني، سه بعدي بودن فضاهاي مسکون انساني، که در برگيرندگي فضائي را نشان مي دهد، از صورت هاي نوري در معماري، که متعالي تر و لطيف تر از صرف صورت هاي فضائي است، جدا شدني نيست و از اين رو، تعريف فضاهاي معماري در حقيقت تعريف فضاهاي مادي مکان هائي است که امتياز آنها از مکان هاي انتزاعي سه بعدي (هم چنان که در رياضيات توپولوژيک مي بينيم.) در قبول نور آنهاست. خلق فضاي معماري با کنش نور متعين مي شود. در خلق و توليد يک محصول معماري، هيچگاه نمي توان نور را ناديده گرفت.
وظيفه ي اساسي يک معمار، ايجاد توازن و تعادل تا حد مطلق بين بوطيقاي فضا و بوطيقاي نور، اصل نور و تعاريف مفهومي يک معماري است. در علم الهي، فضا به نحو مطلق فقط فضا و امکان است و فضاي جوهر يکتائي همچون نور است و به همين دليل، نگاه دو جانبه ي نور – فضا، در طراحي هاي معماري رجحان دارد. اصل نور و اصالت معماري نوري، معرف يک معماري شرقي است. در مشاهده ي اشراقي فضا، انسان طبيعت نوري خود را در فراورده هاي معماري بهتر ادراک خواهد کرد. علاوه بر اين، فضاي نوري اشراقي، مکان هاي بنيادي معماري را افزايش مي دهد و نه کاهش. فضاي اشراقي در اثر اتصال پس از انفصال بوجود نمي آيد، بلکه در اساس چنين فضائي توانائي فروريختن مکانها در نور است.
زمان: چهارشنبه 17 بهمن ماه 1397 از ساعت 15:30 الي 17:30
مکان: موزه هنرهاي ديني امام علي (ع) خيابان وليعصر (عج) – بالاتر از ظفر – بلوار اسفنديار – شماره 35