سرجريو آلبياک (sergio albiac) با استفاده از الگوريتمي رمزي، نقاشي هاي رنگ روغن هلندي را دوباره خلق مي کند.
به گزارش گالري آنلاين، سرجيو آلبياک، به استفاده از الگوريتمهاي رمزيِ کامپيوتري به عنوان ابزاري جهت توليد پرتره هاي انتزاعي و هنر بصري شهرت دارد. از آثارش مي توان به «استارداست (stardust)» اشاره کرد که در آن از تصاوير برگرفته شده از تلسکوپ هابل استفاده کرده است، و همچنين در اثر ديگرش نيز به نام «من پرتره هستم (I am portraits)» از اطلاعات مبتني بر اشخاص حقيقي ياري جسته است. هرچند آثار آلبياک زادۀ فناوري هاي ديجيتالي کامپيوتريِ معاصر هستند، با اين همه اين هنرمند که در حال ايجاد متن الگوريتمي خلاق بر روي شاهکارهاي رنگِ-روغن هلندي است، قصد دارد در آثار بعدي خود به سمت عصر طلايي نقاشي هاي رنگِ روغن متمايل شود.
آلبياک در مجموعۀ آخر خود تحت عنوان «تو هيچ چيز نياموختهاي» مي گويد: «آنها براي ستايش از نبوغ ما در زمينه علم و فناوري از تيرگي هاي زمان بيرون جُسته بودند. آنها که در گذشته ها ملکه و اشراف زاده بودند، حالا چيزي نبودند جز يکسري توهمات حاصل از فناوري هاي مُدِرن! گويا اين آدم ها به تمايلي که ما مردمانِ اين دوران به اشتباه گرفتن دانش با خِرَد داريم مي خندند! چهره هايشان به مُضحکيِ قابليت ما در تکرارِ اشتباهاتمان است.»
اين مجموعه بازسازي شده از سرجيو آلبياک، حاصل قاعده ايست به نام «شبکه مشارکتي مُوَلِد (generative adversarial network)». يک (GAN) فراينديست متشکل از داده ها و فراگيريِ ماشين که از دو الگوريتم هوشِ مصنوعي بهره مي گيرد: يک «مُوَلد»، که هدفش توليد دقيق تصويري از پيش موجود است، و يک «مُمَيز» که تعيين مي کند کدام تصوير اصل است. مُميز دو دسته اطلاعات دريافت مي کند، يکي تصوير اصلي و «حقيقي»، و ديگري تصوير ايجاد شده توسط مولد. طي يک فرايند تکرار شونده مولد مي آموزد چگونه همانند داده هاي حقيقي تصوير توليد کند تا مميز ديگر نتواند بين اين دو تصوير دريافتي تفاوت قايل شود.
