ميکلآنجلو مريسي دا کاراواجو (۲۹ سپتامبر ۱۵۷۱ – ۱۸ ژوئيه ۱۶۱۰) يکي از هنرمندان ايتاليايي فعال در رم، ناپل، مالت و سيسيل در ميان سالهاي ۱۵۹۳ و ۱۶۱۰ ميلادي بود.
.jpg)
کاراواجو چهرهٔ شاخص سبک باروک است و در نوع نقاشي و تکنيکهاي استفاده از رنگ و فرم تحولاتي ايجاد کرد. موضوعات نقاشي او را عمدتاً مسايل مذهبي تشکيل ميدهند.
.jpg)
او شخصيتي خشن و تندخو داشت و زندگي پرحادثهاي را گذراند. او با شرکت در دعواها، دوئلها، ارتکاب قتل، به زندان افتادن و فرارهاي مکرر، زندگياش را پشت سر گذاشت. اما با وجود داشتن شخصيتي ناآرام و تغييرات پي در پي توانست پيشرفت کامل و يکپارچهاي در هنر نقاشي براي خود به دست آورد. کاراواجو يک نوآور خشن در نقاشي است که سبک رئاليسم قوي و عاري از انعطاف و تغيير شکل را ايجاد کرد، سبکي که به بيان تضاد در احساسات اين مرد پرداخت. ويژگي قابل توجه و منحصر بهفرد آثار اين نقاش مربوط به عنصر نور است. پيکرهها از يک پس زمينه تاريک و اغلب مبهم پديدار ميشوند.
.jpg)
او هنرمندي بود که آرمانهاي کلاسيک را رد ميکرد. او هنر و رستگاري را از ميان خود مردم جستجو ميکرد و به جاي استفاده از سنتهاي گذشتهٔ نقاشي، تنها از نور تند، تاريکي صحنه و افرادي که با اشاره و يا حالت خود به نوعي با بيننده ارتباط برقرار ميکردند و حالتي روايي داشتند، استفاده ميکرد. او زندگي پر فراز و نشيبي داشت و در سن ۳۹ سالگي در اثر ابتلا به مالارياي مارِما در پورتو ارکله جان خود را از دست داد. اما در همين مدت کوتاه آثار بسيار زيبا و با ارزشي را از خود به جاي گذاشت.
.jpg)
