نيوشا توکليان عکاس معاصر روزهاي پرمشغلهاي را پشت سر ميگذارد، او از جمله عکاساني است که براي عکاسي از زنان رزمنده در کوباني راهي سوريه شد و سه هفته قبل بود که عکسهاي اين مجموعه او در مجله Time منتشر شد. به علاوه او به تازگي از سوي اين مجله نيز مامور شده بود تا از "رولا غني" بانوي اول افغانستان عکاسي کند. پنجشنبه گذشته نيز نمايشگاه جديد‌ترين آثار اين هنرمند در مدرسه بوزار پاريس برگزار خواهد شد. او درباره اين نمايشگاه به خبرنگار تجسمي هنرآنلاين گفت: اين نمايشگاه به نمايش مجموعه "صفحات خالي يک آلبوم عکس ايراني" اختصاص دارد که از ۱۳ تا ۱۸ مي(۲۳ تا ۲۸) در بناي "Chapelle" مدرسه بوزار پاريس برگزار خواهد شد. اين مکان در بوزار علاوه بر آنکه خود يک بناي قديمي است به نمايشگاه دائمي اتودهاي ميکلانژ نيز اختصاص دارد و کمتر در آن نمايشگاهي برگزار مي‌شود.
اين هنرمند افزود: مجموعه "صفحات خالي يک آلبوم عکس ايراني" از ۳۰ عکس و ۷ ويدئو اينستاليشن تشکيل شده است. در واقع همانطور که از نام مجموعه پيداست اين آثار به مردم ايران ميپردازد و براي خلق آن من ابتدا ۹ شخصيت از افراد معمولي و در دسترس جامعه را انتخاب کردم، افرادي که همه جا آن‌ها را ميبينيم و بخش اصلي جامعه ايراني را تشکيل ميدهند.
وي ادامه داد: موضوع اين مجموعه کار به آرزوهاي دوران کودکي باز ميگردد و اين آرزو‌ها براي من از کاور آلبومي نشات ميگيرد که در دوران کودکي داشتم، اين کاور تصويري از يک کوه بلند با دشتي از لاله در اطراف آن بود، تصويري که رويا‌ها و آرزوهاي دوران کودکي مرا ميساخت هرچند با گذر زمان و بزرگتر شدن واقعيت زندگي چهرههاي ديگري از زندگي را نشان داد که چندان نسبتي با آن رويا‌ها نداشتند. در ويدئو‌ها از اين فضا و البته از صداهايي که ميتواند در چنان محيطي شنبيده شود مثل صداي باد، آب و پرنده استفاده کردم، صدايي که روي تصوير اين آدم‌ها شنيده مي‌شود و هرچه ما به آدم‌ها نزديکتر ميشويم اين صدا بيشتر از قبل به صداهاي عادي زندگي تبديل مي‌شود.
توکليان با بيان اينکه اين هفت ويدئو به شکلي اينستال شدهاند که در هم ديزالو شده و هرشخصي روي ديگري محو مي‌شود اظهار کرد: اين ويدئو‌ها روي هم رفته ۲۲ دقيقه هستند و همانطور که گفتم ۳۰ عکس نيز در کنار آن‌ها به نمايش درخواهد آمد، عکسهايي که به نوعي کامل کننده اين ويدئو‌ها هستند.
اين هنرمند درباره مجموعه عکس خود نيز توضيح داد: اين عکس‌ها در ژانر مستند اجتماعي قرار ميگيرند و در واقع با حضور همان آدمهايي که در ويدئو‌ها حضور دارند گرفته شدهاند. در اين عکس‌ها ترجيح دادم خود اين آدم‌ها حضور نداشته باشند. من با اين افراد به محيط زندگي، کار و محلهشان رفتم و زاويه نگاه آن‌ها و چيزهايي که هر روز ميبينند را عکاسي کردم بدون آنکه مجبور باشم از خود آن‌ها عکس بگيرم و مثلا آن‌ها را در حال کار، غذا خوردن يا خوابيدن نشان دهم.
گفتني است؛ مجموعه ويدئوهاي نيوشا توکليان که در اين نمايشگاه حضور دارد اين روزها در بينال ونيز هم به نمايش درآمده است.