مجموعه آثار سيروان کنعاني از روز شنبه 28 اسفند ماه در گالري سوره، سنندج به نمايش در خواهد آمد.
به گزارش گالري آنلاين، کنعاني در اين نمايشگاه 33 اثر نقاشي با تکنيک رنگ روغن روي بوم و با نگاهي اکسپرسونيستي و فوويستي و آزاد به طبيعت ، درخت…..برگ ، آب و … ارايه ميدهد.
وي ديپلم و کارداني نقاشي و کارشناسي گرافيک است. عضويت در انجمن هنرمندان نقاش ايران و موسسه توسعه هنرهاي تجسمي ايران، کارشناس آفرينش هاي هنري کانون پرورش فکري کودکان ونوجوانان استان کردستان، داور هشتمين دوسالانه بين المللي نقاشي کودکان کانون پرورش فکري کودکان و نوجوانان، برگزاري 14 نمايشگاه انفرادي نقاشي و حضور در بيش از 30 نمايشگاه گروهي در داخل و خارج از کشور در کارنامه اين هنرمند به چشم ميخورد.
افتتاحيه نمايشگاه روز شنبه 28 اسفند 95 از ساعت 16 تا 20 مي باشد و نمايشگاه تا تاريخ 5 فروردين 96 ادامه دارد.
در استيتمنت اين نمايشگاه آمده است:
يقين ستيزي در آثار سيروان کنعاني
شايد فقط يک ديوانگي محض جرات استقرار بر زلزله خيزترين گسل هاي ذهني را به سيروان کنعاني بخشيده است. هنرمندي نقاش، که به آشوبکده ها سرک مي کشد، در مناطق جنگي سکني مي گزيند و به سوي مرگبارترين حوادث مي شتابد. سيبل سينه اش را به سمت رگبار تيرها نشانه مي رود و آنگاه شيدا و سرخوش از اين بلوا، رقص جدلي بي امان را بر سيماي تابلوهايش مي نگارد.
يک نمايشگاه ديگر از سيروان، انگار مي خواهد با زمان، کورس بگذارد. يک سيل ديگر از آتليه اش به راه مي افتد و شهر را مي آشوبد. اما اين بار از ابرهاي خيالش فقط رنگ مي بارد. اين بار، دفعات پيش و بعد، هيچ کس نمي تواند پيش بيني کند که چه اتفاقي مي افتد، عادات ذهن وي رصد نمي شود. سيروان يک رود نيست که از جغرافياي سرچشمه اش بتوان مسيرش را رديابي نمود. سيروان يک رويداد ناشناخته است که هر بار از جايي و به گونه اي ديگر بر غفلت مخاطب مي بارد.
او بر باورهاي خود مي تازد و سايه هرگونه يقين را در وجودش با تير مي زند. با نگاهي آنژيوگرافيک به دهليز تنگ ترين مويرگ هاي انديشه اش مي خلد و کوچکترين نشانه هاي انعقاد عقل را از هم مي پاشد. سيروان، زلزله اي است که نهيب لرزش را همچون آذرخش، بر سازه احساسش نازل مي کند و نمايه همين تضارب را در آثارش باز مي تاباند.
در اين نمايشگاه عناصر سخت ناسازگار ذهن آشوب ساز سيروان با هم به ميهماني پرده هايش آمده اند. طبيعت ، که پيشتر از ساحت آثارش رانده شده بودند، اکنون بدون ذره اي دلجويي و حتي در کسوتي متفاوت، حضور را پذيرفته است. سيروان به عناصر آن روي خوش نشان نداده و يونيفرم خود را بر تنشان دوخته است. قصد استهزا در کار نيست اما با اين رخت نمي توانند در مجالس مخصوص به خود ظاهر شوند. آنچه در اين بزم بر آن ها رجحان يافته است، رنگ است. به همين دليل رنگ ها تا حد خلوصي فوويستي ميدان داري مي نمايند. اين بار کميت رنگ بر پالت سيروان، دغدغه اي بارز است. حتي تعداد رنگ ها بر يک پرده، زيادي مي نمايد. سفره اي اصراف آميز از رنگ گسترده است و همين ولخرجي موجب شده که گستره هر تابلو براي اين همه رنگ، تنگ به نظر آيد و به هم فشرده شوند. تا جايي که تشخص ذاتي آن ها در ميان ازدحامي نفس گير، محو بگردد. فشردگي رنگ ها به همديگر، هويت آن ها را در کام تکسچري درهم تنيده قرباني کرده است و اين بافت است که درآثار مالامال از رنگش پيروز شده است تا در پس بزک تابلوها با رنگ، آشوب ذهني سيروان را افشا کند و به سيروان بگويد که "من خود تو هستم" من سيروان هستم. ماسک از چهره ات بردار و باورم کن.
از اين منظر شباهت زيادي بين سيروان و "وان گوگ" وجود دارد. هردوي آن ها هيچ مخاطبي جز خودشان ندارند. ذهن خراشيده خويش را نمي توانند پنهان کنند. اگرچه دردمندند و غم انسان جانشان را به درد مي آورد اما هيچ راهي را براي رهايي بشريت پيش پايش نمي گذارند. از صدور حکم مي پرهيزند و خود به هيچ يقيني نايل نگشته اند.
مسعود رحيمي . اسفند 1395
محل برگزاري نمايشگاه : سنندج . خيابان فردوسي . پرديس سينماي بهمن سنندج،گالري سوره
لازم به ذکر است اين نمايشگاه با همکاري حوزه هنري استان کردستان برگزار مي شود.