چرا رعايت اين قانون مهم است؟


همايش حقوق مالکيت ادبي و هنري با حضور محمد سرير (رئيس شوراي عالي خانه هنرمندان ايران)، مجيد سرسنگي (مديرعامل خانه هنرمندان ايران)، حميدرضا ششجواني (دبير علمي همايش)، لادن حيدري (مديرکل دفتر حقوقي وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي) و جمع ديگري از استادان و پژوهشگران در تالار استاد شهناز خانه هنرمندان ايران برگزار شد.

 

در ابتداي اين نشست، پس از ارائه‌ي گزارشي از مقالات ارائه شده به اين همايش توسط حميدرضا ششجواني، مجيد سرسنگي – مديرعامل خانه هنرمندان ايران – با اشاره به موضوع حقوق مالکيت هنري و اهميت آن، گفت: حقوق مالکيت هنري بخشي از حقوق مالکيت فکري است که در آن نه تنها آثار فکري بلکه اجراهاي هنري را که به تمامي ناشي از فعاليت فکري نيستند، مشمول حقوق انحصاري مي‌کند. اين حق به زبان ساده، نوعي انحصار موقتي نسبت به بهره‌برداري مالي و انحصار دائمي نسبت به بهره‌برداري معنوي از اثر خلق شده است. البته اين حق مادي و معنوي، نکته‌ي تازه‌اي نيست و پيشينه‌ي آن به شکلي نزديک به مفهوم امروزي «حق مولف»، از نيمه قرن شانزدهم در انگليس بوده که سيستمي براي ثبت کتاب ابداع شده بود و اگر نويسنده‌اي کتاب خود را در اين سيستم ثبت مي‌کرد، حق دائمي تکثير به او واگذار مي‌شد و ديگران از اين کار منع مي‌شدند.

 

سرسنگي در بخش ديگري از سخنان خود اظهار کرد: در ايران نيز، حقوق معنوي مالکيت فکري، به صورت ضمني رعايت مي‌شد، نمونه‌اش را در صنعت ادبي «تضمين» مي‌يابيم که در آن اگر شاعري مي‌خواست از شعر ديگري در اثر خودش استفاده کند، بايستي اولاً ابياتي را که استفاده مي‌کرد کاملاً مشهور باشند و ثانياً تا جايي که وزن شعر اجازه مي‌داد نام شاعر را مي‌آورد.

مشروح خبر

منبع : ايسنا

پیمایش به بالا