پولينا لنور طراح فارغ‌التحصيل دانشکده طراحي سنترال سنت مارتين کفش‌هاي بسيار درازي طراحي کرده است که موجب مي‌شود فرد در مورد مسير و نوع راه رفتن خود تجديدنظر کند. اين کفش‌هاي بسيار دراز محصول دوران تحصيل لنور در دانشکده طراحي سنت مارتين در لندن بوده است و در زمان تحصيل وي طراحي آن‌ها انجام شده است. او مي‌گويد: در طراحي اين کفش‌ها به اين مفهوم فکر مي‌کرده است که معماران چگونه روند زندگي شهري را به ساکنان شهر ديکته کرده و "ريتم فردي" همين شهروندان را از بين مي‌برند.
اين کفش‌ها دو برابر يک پاي معمولي طول داشته و در طراحي آن‌ها از يک تکه سيليکوني سنگين استفاده شده است که موجب مي‌شود فرد قدم‌هاي بلندي را بردارد و لذا "عدم قطعيت، شگفتي و کشف" وارد زندگي هر روزه‌اش مي‌شود. طول و وزن کفش‌ها به‌صورت عامدانه‌اي، در قياس با ابعاد بدن فردي که آن‌ها را مي‌پوشد، افزايش يافته است. هرکدام از لنگه کفش‌هايي که به عنوان طرح اوليه توليد شده‌اند يک کيلوگرم وزن دارند.
در حالي که پاشنه و کناره‌هاي کفش با استفاده از چرم گاو باکيفيت توليد شده‌اند، اما نوک کفش بصورت غيرمتناسبي طولاني شده و در نقطه‌اي دور به کفي کفش مي‌رسد. براي حفظ تناسب ظاهري اين کفش، بخش بندها و لبه‌هاي کفش به صورتي سازگار با ابعاد کلي کفش، بلند طراحي شده‌اند. لنور خودش درباره اين طراحي مي‌گويد: "اين کفش‌هاي بسيار بلند روشي است تا عامدانه موجب آهسته‌تر راه رفتن فرد شويم. وزن و طول آن‌ها مانع مي‌شود نتوانيد با سرعت زندگي شهري قدم برداريد.
سختي قدم برداشتن با اين کفش‌ها با هدف وادار کردن فرد به تفکر درباره ريتم حرکت‌هاي تحميلي توسط معماران و بالاتر آگاهي در مورد زندگي شهري ايجاد شده است. طراح اين کفش‌هاي فوق بلند مي‌گويد: هر فردي داراي يک ريتم فردي است که معمولاً پنهان است و همين ساختارها، سيستم‌ها و جداول زماني در محيط شهري موجب محدوديت و پنهان شدن آن ريتم‌ها مي‌شوند.
اين کفش‌ها براي اولين بار در نمايشگاه فارغ‌التحصيلان دانشکده هنر سنت مارتين به نمايش گذاشته شده است. لنور در حال حاضر مشغول ايجاد يک محيط نمايشگاهي است تا بتواند رابطه ميان طراحي و عملکرد را مورد بررسي قرار دهد.