آيا تا کنون به اين فکر کرده ايد که صداي حرکت قلم مو روي بوم نقاشي را بشنويد؟ هنرمندان نمايشگاه “آوانماها” که در گالري ملي لندن برگزار شده دقيقاً قصد چنين کاري را دارند.
شش نقاشي در شش اتاق پوشيده با عايق صوتي قرار داده شده است که در هر اتاق موسيقي اي که آواساز يا آهنگساز با الهام از اثر ساخته است، پخش مي شود.
مينا موراِد، مسئول نمايشگاه مي گويد: �از دو هنرمند معاصر و دو آهنگساز موسيقي کلاسيک، دعوت کرديم. براي گسترده کردن طيف آوايي، از هنرمندي که صداهاي طبيعت را ضبط مي کند و از دي جي جيمي دابل ايکس (DJ Jamie xx) هم خواستيم براي خلق صداهاي روزمره شهري به اين نمايشگاه بيايند.�
نيکو مولي، آهنگساز ساکن نيويورک، براي �لوح دوتايي ويلتون� قطعه اي ساخته است. اين لوح دوتايي به ريچارد دوم، پادشاه انگلستان در قرن چهاردهم تعلق داشت و تمثالي بود که وي براي دعا با خود به محراب مي برده است.
مولي مي گويد که اثر او از سرشت سه بعدي اين نقاشي الهام گرفته است و رفته رفته متحول مي شود تا اين احساس را القا کند که ببينده يکي از چهار نقاشي پشت و روي دو لوح را نگاه مي کند و سپس سراغ نقاشي بعدي مي رود.
وي مي افزايد: �مي خواستم واکنش آوايي من به اين نقاشي مثل کارتون نباشد و تلاش نکنم تناظر يک به يک بين نقاشي و صدا برقرار کنم. به جاي اين کار، سعي کردم فضايي ايجاد کنم که در آن همواره حرکت باشد، بنابراين با “جترو کوک“، طراح صدا کار کردم. حرکت بايد آن قدر آهسته باشد که بيننده حس کند در فضايي سير مي کند که کار هنري در آن عرضه شده است، و بايد براي ديدن اثر ۳۶۰ درجه دور آن بچرخد.�
سوزان فيليس، هنرمند آواپرداز بريتانيايي و برنده جايزه ترنر، در ديگر هنرمندان حاضر در نمايشگاه “آوانما“ست. وي قطعه صوتي اي براي همراهي با نقاشي �سُفرا�، اثر “هانس هلباين پسر“، نقاش آلماني قرن شانزدهم ساخته است.
گابريل يارد، آهنگساز فرانسوي-لبناني هم نقاشي �شناگرها� اثر پل سزان، نقاش فرانسوي را براي کار هنري خود انتخاب کرده است.
با الهام از هنر انتزاعي سزان، يارد پايه بلندگوها را دور تا دور اتاق کار گذاشته و هر بلندگو نماينده سازي متفاوت است. در نتيجه شنونده مي تواند کار را همان گونه تعبير کند که مي خواهد.
نمايشگاه “آوانماها” از هشتم ماه ژوييه آغاز شده و تا ششم سپتامبر در گالري ملي لندن برپا خواهد بود.