به گزارش گالري آنلاين به نقل از يورونيوز ، سيزدهمين دوره دوسالانه هنري ليون با عنوان �زندگي مدرن� کار خود را آغاز کرده است. منظور از �زندگي مدرن�، مدرنيته يا مدرنيسم نيست، تمرکز اين رويداد بر زندگي در جهان معاصر و تناقضاتش است.
امسال ۶۰ هنرمند از ۲۸ کشور آثارشان درباره �زندگي مدرن� را در دوسالانه هنري که در موزه هنرهاي معاصر شهر ليون فرانسه برگزار مي شود، ارائه کرده اند.
رالف روگوف، مدير هنري دوسالانه مي گويد که هدف، ايجاد تمايز ميان نگاه ژورناليستي و نگاه هنري به دنيايي است که در آن زندگي مي کنيم.
هنرمند نيويورکي به وولفگانگ اشپيندلر، خبرنگار يورونيوز مي گويد: �مي دانيم که تفاوت واضحي بين اطلاعاتي که ما را تمام مدت بمباران مي کند و معنا وجود دارد. اطلاعات زيادي بي معنا هستند. کار هنر هم اين است که امکاناتي براي معاني جديد بيافريند. اين اتفاقي است که با مخاطب روي مي دهد: مثل يک رقص و يک ديالوگ است. اما قدرت هنر و کار هنرمند در فرهنگ ما همين است که جايي براي زايش اين معناها فراهم کند.�
تييري راسپي، بنيانگذار دو سالانه هنري ليون مي گويد که امروز هنرمندان نمي خواهند که آثارشان برچسب هنر مفهومي را با خود حمل کنند، يا اشاره به مفاهيم روشن فکري داشته باشند. وي مي افزايد: � ۳۰، ۴۰ سال پيش رقيب يک هنرمند، هنرمند ديگري بود. امروز هنرمندان با شبکه هاي اجتماعي رقابت مي کنند، يعني با دنياي تصوير. چيزهايي که از طريق رسانه هاي اجتماعي در معرض ديد همه گذاشته مي شود خيلي تأثير گذار هستند و اين نکته، هنرمند را مجبور مي کند که نحوه کارش را تغيير دهد و انتقال کارش به مخاطب را بي واسطه تر کند.�
ميشل بلَزي، هنرمند فرانسوي اثري خلق کرده است که در طول نمايش تغيير مي کند. وي در اين چيدمان از گياهان استفاده کرده است. برخي از اينها دو سال پيش کاشته شده اند. بلَزي دوست دارد با ماده زنده کار کند. وي مي خواهد با استفاده از گياهکاري مسئله گذر زمان را نشان دهد. هنرمند با دستان سبز بذر اول را مي کارد و ماده زنده کار را در دست مي گيرد و در فضا و زمان نمايشگاه تغيير شکل داده و اثر هنري را متحول مي کند.�
وي مي گويد: �گياهکاري و انتقال آن به هنر برايم جالب است. زيرا کاري است که در آن، ماده کاملا تحت کنترل شما نيست. اما من وضعيتهايي را که مجبورتان مي کند خود را فراموش کنيد دوست دارم.�
چيدمان آندرآس لوليس شبيه به اين است که پناهگاهي براي آواره اي در حلبي آباد ساخته شود. وي در کارش از مرمر استفاده کرده است. مرمر، سنگي گران بهاست و هنرمند با کاربرد مرمر در ساختن پناهگاه براي فرد بي خانمان تمام ارزشها و انتظارات سنتي در اين زمينه را وارونه مي کند تا بيننده را وادارد به پوچي زيبايي و نادرستي اصول اخلاقي قراردادي، بيانديشد.
چيدمان کلاوس وبر،هنرمند آلماني شامل سنگ و آونگ، ساعت بدون صفحه و بدني پوشيده در حفاظ آلومينيومي، روي تشک يوگاست. هنرمند ساکن برلن اغلب براساس داستانها و شمائل و کليشه ها کار مي کند. او آنها را به اشيائي تبديل مي کند که واقعيتي را که ما مي شناسيم به هم مي ريزند.
وي مي گويد: �کار من به نهايت و حدود، مرزهاي روان، حد استقامت و بازگشت، انرژي و منابعي که در دسترس ما هست، مربوط مي شود.�
احمد اويت، هنرمند ترکيه اي از ديگر هنرمندان شرکت کننده در در دوسالانه هنري ليون است. کارهاي وي درباره مشکلات پيچيده اجتماعي، مثل مهاجرت، اختلافات جمعيتي، تأثير اقتصاد بر زندگي روزمره است. اويوت مي خواهد با چيدماني که در دوسالانه هنري ليون ارائه کرده است، توجه ها را به دو برهه در تاريخ ليون جلب کند: اختراع سينما توسط برادران لومير، و صنعت پارچه بافي.
وي مي گويد:�مي خواهم موضوعات مهم يعني سينما و نقش اجتماعي آن، و نقش صنايع دستي در جامعه را با هم ترکيب کنم. در دوران انقلاب صنعتي خيلي چيزها پشت سر گذاشته شد، چون کهنه شده بودند. چيزهاي جديد به جاي آنها خلق شد. اما وقتي چيزهاي تازه خلق مي کنيم، مهم است که سنتها و چيزهاي قديمي را از ديد هنري و سينمايي بازنگري کنيم.�
دوسالانه هنري ليون از دهم سپتامبر آغاز شده و تا سوم ژانويه سال ۲۰۱۶ ادامه خواهد داشت.
ولفگانگ اشپيندلر، خبرنگار يورونيوز از محل برگزاري دوسالانه مي گويد: �اين کارهاي هنري ما را به چالش مي گيرند تا دنيايي را که در آن زندگي مي کنيم از زاويه ي ديگر ي ببينيم. اين دوسالانه در برابر رسانه هاي معمول و شبکه هاي اجتماعي وزنه اي سنگين است که نگاه ما را به دنياي اطراف مان و تناقض هايش باز مي کند.�