به گزارش گالري آنلاين به نقل از هنرآنلاين ، کتاب "سرگذشت معماري در ايران" نوشته کاوه فولادي نسب و مريم کهن‌سال نودهي است. معماري از مهم‌ترين يادگارهاي هر تمدن است و پيدايش آن در ايران به ۵ هزار سال پيش از ميلاد مسيح باز مي‌گردد. معماري ايراني همانند تمدن ايران، يکي از کهن‌ترين معماري‌هاي جهان است. تلاش معماران ايراني براي تجسم بخشيدن به انديشه‌هاي معنوي، باعث شباهت بناهاي ايران در طول تاريخ شده است. اين مسئله، ازجمله موضوعات مطرح‌شده در اين کتاب است.
نويسندگان اين کتاب، از فارغ‌التحصيلان رشته معماري در آلمان هستند و کتابي که تدوين کرده‌اند، ۱۱ فصل دارد که به ترتيب عبارت از معماري در ايران، معماري شيوه پارسي: تصويري از شکوه، معماري شيوه پارتي: تصويري از تناسب، معماري شيوه خراساني: تصويري از سادگي، معماري شيوه رازي: تصويري از ظرافت، معماري شيوه آذري: تصويري از بداعت، معماري شيوه اصفهاني: تصويري از زيبايي، معماري شيوه تهراني: تصويري از تجدد، آغاز معماري مدرن در ايران: وقتي معماري پوست مي‌اندازد، تعالي معماري مدرن در ايران: يک گام به‌پيش، معماري امروز ايران است.
در قسمتي از اين کتاب مي‌خوانيم:"مسجد جامع فهرج از ابتدا مسجد بوده. بعضي از تاريخ‌نگاران معماري آن را نخستين مسجد ايران دانسته‌اند. اين مسجد طرح شبستاني بسيار ساده‌اي دارد: شبستاني با سه دهانه که دهانه مياني بزرگ‌تر از دو دهانه کناري است. اين سه دهانه در جبهه جنوبي ميان سراي کوچک مسجد قرار دارند. در جبهه‌هاي غربي و شرقي هرکدام دو دهانه وجود دارد که متعلق به رواق‌هاست. در جبهه شمالي، چهار صفه وجود دارد که در گذشته با درگاه‌هايي به هم راه داشته‌اند و امروز اين راه‌ها مسدود شده است."