«بهمن آزموده»، پيکرتراش مطرح و صاحب‌نام کشور با بيان اينکه "در گذشته به ميراث فرهنگي ما بها داده مي‌شد و ما با آن حفظ هويت مي‌کرديم" گفت: ما ميراث خواريِ گذشته را مي‌کرديم، اما در اين چند دهه با ميراث فرهنگي ما بسيار نامهرباني کرده‌اند. نمونه‌اش لودرهاي نزديک تخت جمشيد که وظيفه هموار کردن مسير مسابقه اتوموبيل‌راني را داشته‌اند؛ از اين آثار بايد همچون چشم حفاظت شود؛ حتي نبايد ميخ به ديوار چهل ستون بکوبند، اما ما با تيشه و کلنگ به جان اين اثر افتاده‌ايم.
او درباره‌ي بي‌رونقي کارگاه‌هاي صنايع‌دستي سازمان ميراث فرهنگي گفت: پيش از اين در اين کارگاه‌ها همزمان 50 استاد کار مي‌کردند، اما حالا دريغ از يک نفر. کارگاه‌ها تازه در حال جان گرفتن بودند که يک‌باره ترافيک، برج‌سازي و ساير مشکلات را به ميراث فرهنگي و کارمندانش ربط دادند و با خارج شدن ميراث فرهنگي از تهران، کارگاه‌ها از هم پاشيد.
مدرس دانشگاه الزهرا در تشريح اهميت توجه به استادکاران ايراني افزود: در زمان جنگ چالدران، سربازانِ شاه سليم غارت‌ها و جنايت‌ها کردند و غنيمت‌هاي بسياري با خودشان بردند، اما شاه سليم چيزي جز هزار هنرمند و صنعت‌گر با خود نبرد. متاسفانه در حال حاضر سفال، سراميک و شيشه ترکيه وارد ايران مي‌شود و ما مصرف‌کننده کالايي هستم که استاد کارهايش اصالتاً ايراني بوده‌اند. با علم به اين، ما همچنان هنرمندان‌مان را در انزوا قرار مي‌دهيم و رها مي‌کنيم.
اين عضو فرهنگستان هنر در ادامه گفت: علاوه بر اينکه از هنرمند حمايت نمي‌شود، حتي تحقير شده و کارشکني مي‌بينند. در حال حاضر کجاي دنيا يکي از صنايع دستي ايران را مي‌بينيم؟ ولي در ميدان امام اصفهان، حجره‌هايي که زماني بهترين‌هاي صنايع دستي ايران را مي‌ساختند، امروزه صنايع دستي چين و هند را مي‌فروشند. بسياري از فروشگاه‌هاي تهران نيز لوازم و صنايع دستي هندي و چيني مي‌فروشند و مشخص است زماني که از هنرمند حمايت نشود و نتواند از طريق هنر امرار معاش کند، به شغل‌هايي چون کابينت‌سازي يا رانندگي تاکسي رو مي‌آورد.
منبع : ايسنا