به گزارش سرويس عکاسي گالري آنلاين به نقل از عکاسي ، ارنست ويلهلم و فردريش لانگنهايم دو عکاس موفق و پيشروي آمريکايي آلماني‌تبار�در براونشوايگ آلمان متولد شدند. ويلهلم در ۱۸۰۷ ميلادي و برادرش فردريش دو سال پس از او چشم به جهان گشود.�
ويلهلم پس از اخذ مدرک حقوق در گوتينگن آلمان در ۱۸۳۴ به ايالات متحده مهاجرت کرد و سرانجام در سن‌آنتونيوي تگزاس سکني گزيد. او در طي جنگ سال‌هاي ۱۸۳۵-۱۸۳۶ براي استقلال تگزاس در ارتش ژنرال سام هوستن خدمت کرد و پس از اسارت توسط ارتش مکزيک، نزديک به يک سال در زندان ارتش مکزيک بود و سرانجام هنگامي که بين دو حزب در حال جنگ آتش بس اعلام شد، آزاد شد و در ادامه خدمت به ارتش هوستن در نبرد فلوريدا مقابل سرخپوستان سمينول شرکت کرد.
�
ويلهلم که به فيلادلفيا نقل مکان کرده بود، به برادرش فردريش پيوست و هر دو براي روزنامه آلماني‌زبان Die Alte and Neue Welt (دنياي ديروز و امروز) آغاز به کار کردند. در همان زمان بود که دو برادر تصميم گرفتند اسامي کوچک خود را به آواي آمريکايي ويليام و فردريک تغيير دهند. زمان آغاز فعاليت دو برادر در عرصه عکاسي نامشخص است اما گمان مي‌رود که منشأ آن به آلمان بر مي‌گردد، زماني که خواهرشان لوسي با مردي به نام يوهان برنارد اشنايدر -که آموزشيار مؤسسه پلي‌تکنيک Carolo Wilhelmina وين بود – ازدواج کرد. يکي از شاگردان اشنايدر به نام پيتر فردريش ويلهلم ويتلندر در آن زمان براي داگروتايپ‌ها دوربين و لنز مي‌ساخت و آقاي اشنايدر به منظور آموزش نحوه استفاده از اين وسايل به ويليام و فردريک به فيلادلفيا رفت. برادران لانگنهايم در آمريکا نمايندگان رسمي توزيع دوربين تمام فلزي ويتلندر- که شبيه به دوربين خيلي کوچکي بود – و همچنين لنز مخصوص عکاسي از پرتره ويتلندر – که توسط ژوزف پتزوال طراحي شده بود – شدند.
�
برادران لانگنهايم در سال ۱۸۴۳ طي معامله‌اي در فيلادلفيا استوديوي پرتره‌اي تاسيس کردند. ويليام شريک ارشد و مدير تجاري استوديو و فردريک مسئول توليد عکس آن بود. موفقيت دو برادر در ميان آمريکايي‌هاي سرشناس همچون رئيس‌جمهور جان تايلر که تمايل به ثبت پرتره خود داشتند، امري واضح بود. چيزي که لانگنهايم‌ها را به شهرت جهاني رساند، هشت مجموعه از پنج داگروتايپ بود که در سال ۱۸۴۵ از آبشار نياگارا تهيه کرده بودند. آنها مناظر پانوراميک را با کنار هم گذاشتن داگروتايپ‌ها ايجاد کردند و چون تا آن زمان تنها عکاساني بودند که اين روش را به کار مي‌بردند، مجموعه‌ها را براي مشاهيري چون رئيس‌جمهور جيم کي.پولک، ملکه ويکتوريا، پادشاهان پروس، ساکسوني، وورتمبرگ و حتي شخص لويي داگر ارسال کردند.
�
هر چند محبوبيت داگروتايپ به سرعت افول کرد، اما دو برادر در جهت اصلاح فرآيند کالوتايپ -که توسط ويليام هنري فاکس تالبوت ثبت شده بود- به جايگزين قابل‌قبولي دست يافتند. در سال ۱۸۴۹ ويليام لانگنهايم به اميد خريد حق ثبت اختراع آمريکايي تالبوت براي فرآيند کاغذ نگاتيو به انگلستان سفر کرد. ويليام و فردريک پس از تکميل و تعديل فرآيند براي محيط اطراف فيلادلفيا، تکنيک خاص خود را با رهبري کلود آبل نيپس دوسن‌ويکتور و با استفاده از آلبومين و جايگزيني کاغذ با شيشه پياده کردند و نام اين فرآيند را هايالوتايپ (hyalotype که در زبان يوناني به معناي شيشه است) نهادند. برادران لانگنهايم نسخه کالوتايپ خاص خود را منتشر نمودند اما آمريکايي‌ها از آن تأثيري نگرفتند. متأسفانه تصاوير هايالوتايپ به گونه‌اي نامرغوب با زمينه رنگ شده براق شده بودند که اين باعث مي‌شد تا حتي بي‌کيفيت‌ترين داگروتايپ‌ها در مقايسه با آنها بهتر به نظر آيند.
�� با اين وجود، اين برادران خوش فکر با موفقيت قادر به اعمال فرآيند خود در دستگاه نمايش اسلايد شدند که رابرت هانت در سال ۱۸۵۱ در مقاله‌اي تحت عنوان �پيشرفت‌هاي عکاسي� به درستي کار ايشان از نظر دقت و ظرافت اشاره کرد.�
�
دو برادر پيشگامان راستين عکاسي و مؤسسان شرکت جهان‌نماي آمريکا (American Stereoscopic Company) و اولين عکاساني بودند که به فروش عکس جاذبه‌هاي توريستي ايالات متحده پرداختند. برادران لانگنهايم پس از انحلال کوتاه‌مدت شراکت خود، مجددا در سال ۱۸۵۴ با يکديگر متفق شدند و در دهه ۱۸۶۰ منحصرا به توليد اسلايدهاي فانوسي پرداختند. ويليام در سال ۱۸۷۴ از دنيا رفت و فردريک تنها برادر بازمانده بي‌درنگ اقدام به فروش شرکت کرد و بازنشسته شد و خود در ۱۸۷۹ ديده از جهان فرو بست. براي ديدن برخي آثار اين دو عکاس به لينک زير مراجعه نماييد :