تنديس‌هاي رويدادهاي مهم همواره براي مخاطبان رشته‌هاي مختلف جذاب و محبوب بوده‌اند. خبرگزاري «سي.ان.ان» به تازگي از ساخت تنديس‌هاي اسکار و روند شکلگيري آن گزارشي مکتوب و تصويري تهيه کرده است.
به گزارش گالري آنلاين به نقل از ايلنا، ساخت تنديس‌ها و مجسمه‌هاي محبوب و پرطرفدار کاري يک شبه نيست و پيش از هر اقدامي طراحي کلي اثر اهميت دارد و در ادامه است که مباحثي چون سبک و تکنيک و نحوه ساخت مطرح مي‌شود. در اينگونه آثار به جز طراحي نکات مهم ديگري مانند کيفيت و ماندگاري اثر مطرح است. حال در اين ميان تنديس‌ها و مجسمه‌هاي ويژه‌تر آنهايي هستند که در مراسم و جشنواره‌هاي مهم دنيا به برگزيدگان اعطا مي‌شوند. مجسمه جام جهاني فوتبال، تنديس گرمي در موسيقي و اسکار و شيرطلايي در سينما سازه‌هاي محبوبي هستند که حال پس از چندين و چند سال به نماد رويدادهاي مذکور بدل شده‌اند.
«سي.ان.ان» به تازگي گزارشي از نحوه ساخت مجسمه اسکار منتشر کرده و جزييات جديدي از اين روند را ارائه کرده است. اين رسانه، طي انتشار گزارشي تصويري به متريال‌هاي به کار گرفته شده، نحوه قالب‌گيري و ساخت در فضاي کارگاه اصلي، پرداخته است.
«سي.ان.ان» نوشته است: در رابطه با عنوان«اسکار» داستان محبوب اين است که «مارگارت هريک»، کتابدار آکادمي علوم و هنرهاي تصاوير متحرک، براي اولين بار اين جايزه را ديده و گفته شبيه عمويش است که اسکار نام داشته است. اما در ادامه اين بت ديويس (هنرپيشه سينما) بود که بر انتخاب نام «اسکار» تاکيد کرده است؛ به اين دليل که آن را از نماي پشت سر شبيه همسر سابق هارمون اسکار نلسون مي‌ديده است.
در ادامه بوده که سيدني اسکولسکي (ستون‌نويس شايعات هاليوود) نيز مدعي شد که او اين نام مستعار را ساخته است. او در سال 1934، پس از اينکه کاترين هيپورن براي اولين بار تنديس اسکار را از آن خود کرد، اين مسئله را مطرح کرد.
حال نزديک به 100 سال بعد، ما هنوز مطمئن نيستيم که چه کسي اين جام را نامگذاري کرده است. اما هيچ ابهامي در مورد اينکه چه کسي آن را ساخته است، وجود ندارد. اين رسانه در ادامه به موضوعي پرداخته که کمتر به آن پرداخته شده است؛ اينکه چه کسي براي اولين بار تنديس «اسکار» را ساخته است.
ماجراي ساخت اولين «اسکار»
اولين «اسکار» توسط سدريک گيبون مدير هنري « MGM» طراحي و توسط هنرمند لس آنجلسي جورج استنلي ساخته شد. اين مجسمه شبيه «اسکار» امروزي نبود؛ بلکه به شواليه‌اي شباهت داشت که شمشيري صليبي در دست دارد و روي حلقه‌اي فيلم ايستاده است. پنج پره روي حلقه فيلم هم نشان دهنده پنج شاخه اصلي آکادمي بوده است که بازيگران، کارگردانان، تهيه کنندگان، تکنسين ها و نويسندگان را شامل مي‌شده است.
«اسکار» از برنز تا گچ رنگ شده!
بايد گفت مجسمه «اسکار» از برنز با روکش طلا ساخته شده بود. اما هنگامي که در طول جنگ جهاني دوم کمبود فلز وجود داشت، جايزه از گچ رنگ شده ساخته شد؛ که البته برندگان پس از جنگ توانستند آن مجسمه‌هاي گچي را با برنز روکش طلا تعويض کنند. از سال 1982 به بعد بود که هسته تنديس به فلز بريتانيا (نوعي آلياژ مبتني بر پيوتر) تغيير يافت. اما اين همه ماجرا نبود و تنديس مجددا در سال 2016 دچار تغيير شد.
جيک جويس، مديرکل کارگاه « UAP » در « Rock Tavern» واقع در نيويورک که اکنون مجسمه‌ها را مي‌سازد، گفت: ما درگير ساختن نسخه جديدي از مجسمه بوديم که ويژگي‌هاي اصلي و مدرن‌تر را داشته باشد.
ساخت مجسمه‌اي مدرن به درخواست آکادمي «اسکار»
جيک جويس در توضيحات بيشتر گفته آکادمي براي ساخت نسخه جديدي از تنديس اسکار يک مجسمه اصلي مربوط به سال 1928 و يک نسخه مدرن‌تر را به کارگاه « UAP » ارائه کرده است.
او در ادامه توضيحاتش گفت: ما هر دو مجسمه را اسکن سه بعدي کرديم و سپس هنرمندان ديجيتال ما با آکادمي همکاري کردند تا ويژگي‌هاي مورد نظر هر دو مجسمه را ارزيابي کنند.
توضيحات سازنده درباره روند ساخت مجسمه جديد «اسکار»
جيک جويس درباره روند ساخت مجسمه در کارگاه « UAP » گفت: اکنون ساخت مجسمه به مرحله ريخته‌گري جامد در برنز رسيده است. در ادامه هم با طلا روکش مي‌شود.
هر مجسمه «اسکار» 13.5 اينچ قد و 8.5 پوند وزن دارد که معادل يک گالن شير است. درست است که مجسمه وزن زيادي دارد اما يادمان باشد که اين تنديس سنگين بسيار با دوام و ماندگار است و دليل سنگين بودنش هم همين موضوع است.
«سي.ان.ان» در ادامه با بهره‌گيري از عکس‌هاي کريستوفر پين نحوه ساخت را در قالب تصوير ارائه کرده که توضيحات مکتوب اين گزارش را کامل کرده‌اند. اين عکس‌ها از کارگاه « UAP » واقع در شمال نيويورک برداشته شده‌اند.
در سال چند تنديس «اسکار» ساخته مي‌شود؟
جيک جويس درباره تعداد آثار ساخته شده توسط او و همکارانش، گفت: کارگاه « UAP » در سال حدود شصت مجسمه مي‌سازد و ساخت همه آنها شش ماه، يعني نيمي از سال زمان مي‌برد.
او همچنين درباره روند ساخت در ابتداي کار توضيحاتي داده است. جويس گفته است: اين فرآيند با يک مدل پرينت سه بعدي شروع مي‌شود که آن را در يک موم با وضوح بالا مي‌ريزيم. و اينکه يک قالب لاستيکي سيليکوني از اين الگوي اصلي ساخته شده است تا مجسمه‌هاي مومي بيشتري ايجاد شود.
جويس گفت: اينطور نيست که مجسمه‌هاي مومي ديگر به کار نيايند؛ بلکه دوباره مورد استفاده قرار مي‌گيرند. اين سازه‌ها در واقع سيستمي محسوب مي‌شوند که طي آن پوسته سراميکي در ماسه سيليس فرو مي‌رود. زماني که اين پوسته کامل شد، ضخامت آن با جزييات کامل در همه جاي اطراف موم حدود 3/8 اينچ است.
آيا مي‌دانستيد شيوه ساخت تنديس «اسکار» سنتي است؟
جيک جويس در ادامه توضيحاتش گفته است: آنچه در قسمت بعدي روند ساخت اهميت دارد انجام درست مرحله لوله‌کشي سيستماتيک است چون در ادامه محصول به دست آمده در داخل کوره‌اي قرار مي‌گيرد که موم در آن ذوب مي‌شود و يک ظرف توخالي (با شکل قالب نگاتيو يا منفي کامل از مجسمه) را پر مي‌کند. در ادامه برنز سيليکون در يک بخش جدا ذوب و در محل قبلي موم ريخته مي‌شود.
جويس مي‌گويد: اين يک روش سنتي ريخته‌گري است که به آن موم گمشده مي‌گويند.
به گفته مدير کارگاه مجسمه ريخته‌گري شده بايد يک شب بماند تا حرارت آن فروکش کند و خنک شود.
در ادامه پوسته سراميکي با چکش شکسته مي‌شود. سپس مجسمه ساخته شده از دستگاه جدا مي‌شود تا نواقص احتمالي آن رفع شود. پس از اين مرحله مجسمه به بخش تکميل سپرده مي‌شود تا مراحل پاياني را طي کند.
مراحل ساخت مهمترين تنديس سينمايي با دست!
جويس تاکيد مي‌کند که از اين مرحله به بعد کارها دستي و با ظرافت انجام مي‌شود. همه چيز بايد دقيق باشد زيرا هر گونه نقص بعداً در مرحله آبکاري طلا مشخص خواهد شد.
او در ادامه گفت: هيچ راهي براي انجام اين کار وجود ندارد جز اينکه ساعت‌ها پشت ميز بنشينيد و با دقت بسيار مطمئن شويد که سطح را بدون حذف هيچ‌يک از ويژگي‌ها مي‌سابيد.
ادامه روند ساخت و مراحل نهايي
هنگامي که انجام تمام مراحل به پايان رسيد، نوبت به جانمايي اثر روي پايه مي‌رسد. در ادامه تمبرهاي فلزي آکادمي اسکار شماره سريال‌هاي ساخت دريافت مي‌کنند که روي آنها نصب مي‌شود. و بعد تنديس‌ها براي شريکي ديگر در محله بروکلين شهر نيويورک ارسال مي‌شوند تا آبکاري طلا روي آنها صورت گيرد.
اين شريک يا همکار کارگاه « UAP »، کمپاني « Epner Technology » است که هر مجسمه را ابتدا در مس، سپس نيکل و در ادامه طلاي بيست و چهار عيار قرار مي‌دهد تا آبکاري شوند.
جويس به «سي.ان.ان» گفت: در اين مرحله کنترل کيفيت بسيار براي ما مهم است و به همين دليل با کمپاني « Epner Technology » در اين زمينه تعامل زيادي داريم.
در ادامه پس از اطمينان از کيفيت تنديس‌ها آنها را به کارگاه خودمان بر مي‌گردانيم تا روي پايه‌هاي اصلي مونتاژ شوند. در ادامه مجسمه‌ها توسط يک سطح ديگر از طلا روکش مي‌شوند و پايه آنها نيز پتينه سياه دريافت مي‌کند
پايان ماجرا براي جيک جويس و همکارانش خداحافظي با مجسمه‌هاي طلا و تحويل آنها به آکادمي «اسکار» است. پس از برگزاري مراسم در صورت اضافه آمدن تنديس‌ها آنها را تا سال بعد به خزانه آکادمي انتقال مي‌دهند.
گفتگو با کريستوفر پين عکاس کارگاه «UAP»
پين که عکاسي حرفه‌اي است، درباره حضورش در کارگاه « UAP » گفته است: طي حضورم موضوع جالب برايم ديدن شکل و سازه‌هاي متمايز از تنديسي بود که همه ما آن را مي‌شناسيم. اين روند از صفر تا صد ساخت مجسمه «اسکار» اتفاقي است که کسي تا به امروز شاهدش نبوده است.
تخصص کريسوفر پين در عکاسي صنعتي است. او اغلب به سراغ پروژه‌هايي مي‌رود که ساخت محصولاتي را به عهده دارند. او درباره حضورش در کارگاه ساخت تنديس اسکار گفت: چالش اين عکس‌برداري‌ها نشان دادن روندي است که ما نتيجه آن را مي‌دانيم. تنديس «اسکار» هم در زماني که محصول هنوز در حال شکلگيري است، قابل تشخيص است. اين يعني ابهامي وجود ندارد و کل اين پروژه هم اتفاقي نمادين محسوب مي‌شود.
با همه اين‌ها پين مي‌گويد با وجود اينکه مي‌دانسته نتيجه کار چه خواهد بود اما با ديدن روند ساخت تنديس بسيار شگفت زده شده و ديدش به اين جايزه مهم و سازه آن تغيير کرده است.
او گفت: موضوع جالبي که کسي از آن مطلع نيست اين است که تنديس نهايي از آنچه در کارگاه ساخته شده کوچکتر است چون سمباده خورده و صيقل داده شده است.
گفتني است کارگاه « UAP » پلاک برنزي برگزيدگان اسکار را نيز طراحي و توليد مي‌کند. اين پلاک‌ها در ابتدا نامي بر خود ندارند به اين دليل که پيش از برگزاري هنوز نام برگزيدگان مشخص نيست. لذا نام برندگان در ادامه و پس از مراسم اسکار در پشت صحنه روي پلاک‌ها حک مي‌شود.