نگاهي به پيشينه هنر کتابآرايي ايران
پيشينه «آذين» و «تذهيب» در هنر کتابآرايي ايران، به دوره ساساني و کتاب ارژنگ ماني برميگردد؛ هنري که به واسطه پيشينهاش نه تنها طي دورههايي کتابت بر کتب مذهبي، فرهنگي، تاريخي و ديوان اشعار تاثيرگذار بوده که گاه از متون آن نيز تاثير پذيرفته است. در اين ميان برخي پژوهشگران معتقدند نگارگري ايراني به ويژه در دورههايي، با رويکرد و نگرش حماسي و اسطورهاي شاهنامه پيوند خورده است؛ البته کمتر هنر ايراني را ميتوان يافت که از تاثير شاهنامه برکنار مانده باشد.
